3347 resultaten.
Zelfhulp
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
567 Ik wil niet vluchten in de kilte.
Ik wil veranderen. wat niet veranderen kan.…
Not for me
gedicht
3.1 met 10 stemmen
9.137 Niet voor mij,
de ferme stemmen,
de woorden als wapens
en tweede huid.
Wat moet ik met
schrijvers en praters?
Ik wil alleen
woorden waarvoor ik
zelf niet veilig ben, die
(om het nog eens te zeggen)
wit niet wit
licht geen licht
doorlaten, laten
bestaan
in mijn vluchtend en
terugvluchtend lichaam.
----------------------------…
WEIDEVERTIER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 De ballon zakt neer;
schapen rennen angstig weg,
grazen dan weer knus.…
Airmiles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 de wereld ligt aan mijn voeten
mijn schoenen onder de stoel
licht loom bewegend laag, in lijn
ruis en grom maken horen traag
mijn gedachten
reizen
razen
bont
en kronkelend
rond
en rond
bouwen een
cumulus van airmiles…
Vlucht in grijs en zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 de nachtvlinder tikt nog
tegen het verlichte raam
maar kan niet naar binnen
naar het vrolijk lijkend licht
het trekt als een magneet
aan een roestig geraamte
dat het levendige gevoel
maar niet terug kan vinden
grijze plicht die roept
dat het leven plicht is
benevelt alle kleuren
tot ze donkergrijs zijn
als een slapeloze nacht
nachtvlinders…
De duiven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Een snelle wind, zo is de vlucht van duiven:
Zij scheert het akkermaals en dan de bomen.
De takken gonzen en de lovers wuiven,
Totdat de schoonste allerhoogste is genomen.…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 De wereld is mijn tuin. Vanuit deze kamer
zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels
naar haar gedachten. Ik probeer dit huis
te ontvluchten, het lukt niet meer.
Daar ligt mijn oorsprong,
onder wortels verscholen,
in de beek, in het gras
ja, ook in het licht
dat sprankelt over het water
mij in haar schaduw laat dolen.
Hier ben ik…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.675 hier aan
om het land te zien
als toeristen uit verre streken
wat keken we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o hoe snel vlucht…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 Weg, ver weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis…
En ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik hou van je
fluisterden zijn lippen in mijn oor
Ik haat je
spuwde het vuur in zijn ogen
Ik wil je
schreeuwden zijn vingers rond mijn arm
En ik?
Ik wou weg.…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Het wijde stadsplein
glimt vol gevallen regen;
mensen krioelen
in de bescheiden nevel,
die vragend, langzaam verdwijnt.
Een man met bolhoed
wandelt loom, tuurt nadenkend.
Zijn vrouw stapt kittig
vastbesloten, achter hem.
Welke stemming overheerst?
He echtpaar verlaat
dat wazige gewemel,
door licht grijs omhuld,
gaat naar wenkende leegte…
AAN EEN MEISJE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
939 Waarom gevlucht verschrokken
Voor mijne grijze lokken?
Terwijl ge in lentepracht
Nog jeugdig staat te blozen,
Mijn gaven niet veracht!
Ziet gij niet in de kransen
Hoe lieflijk leliën glansen
Gestrengeld tussen rozen?…
KLINKENDE STILTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Onder glanzend blauw
staan hoge dennen roerloos,
kraken welluidend.
Vermaak in stuifzand:
speels lachend knielt de moeder
bovenop haar zoon.
De fazant snelt heen:
een wijnrode vlek verzinkt
in het hoge gras.…
Terugkeer van meeuwen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
677 de meeuwen keren terug
in grote getale
vleugels liggend op de wind
de stormende noord - westenwind
lieten ze zich drijven
naar de steden
waar ze neerstreken
op onze daken
koninklijk en trots
waar ze schreeuwden
zoals alleen meeuwen dat kunnen
hartstochtelijk klagelijk en huilend
het snijdt door je ziel
dat schreeuwen
zoals een mes…
Verzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Tegelijk gaan ze open
de zevenhonderd vensters
bijna onhoorbaar een eerste wiekslag
de hemel opeens een geopende bundel
waaruit alle gedichten wegfladderen
witte verzen, zwarte verzen
over vrijheid en ruimte
en sterrenbeelden die elke seconde
van betekenis veranderen
het zwerk rijmt eindeloos
onnavolgbaar het ritme
van kwetterende zinnen…
UITTREDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Lopen door de wei,
naar een dicht bos of dat dorp,
daar in de verte?
Die aarzeling schept
gebeeldhouwde gedachten
over daags bestaan.
Van 't wijde grasland
stijgt een levende slinger
naar het wolkendek.
Bewuste mensen
verlaten, met al hun doen,
de werkelijkheid.
Verlicht zoeken ze
een wereld, waarin ernst steeds vrijt
met blijde…
Geeft niet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.736 genoeg oude ideeën
we zitten in een vliegtuig
de violiste waar ik naar luister vraagt zich af
hoe haar hand in elkaar zit
maar ze gaat door
het lijkt een struikelpartij
maar het is wegrennen in slow motion
de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht
het vliegtuig bonkt door een luchtzak
geeft niet: dat is het ritme van de vlucht…
Wanneer pappa mamma slaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Topspeed op de vlucht voor het volgende verdriet.
Eindelijk veilig in de armen van de nacht want in het donkerste duister vindt het leed ons niet.…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Kijkend in 't aards theater
neem ik in gedachten mee
druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen…
vluchteling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Hopen we niet allebei dat deze hel
zo vlug mogelijk voorbij zal zijn
en dat vluchten niet meer nodig is!…
Dierlijk instinct
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 Vluchten is niet blijven
in een land
verscheurd door haat.
Want haat, mijn lieve vrienden
is de wortel van
elk kwaad.
Haat, macht en religie
maakt de wereld
ver van ideaal.
Dat zijn dr maar een paar,
want wij zijn
tamelijk suicidaal.
Dus stop mij maar alleen,
op een eiland
ergens ver van hier.…
Bevlogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
468 Vogels zuchten
Onder t
Vergezicht
Plots is hij daar
Die aanzuigende lucht
Een gevleugeld
Vertrek naar
lengend licht
Samen vliegend in de
V van vlucht…
Als dan de liefde verzwaart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Nog altijd ploetert geluk
zich door de modder,
zuigt zich als vanouds
vast aan zolen van
zielen, doelloos
zoekende naar het
onbekende,
pas wetende wàt,
als het zich openbaart.
Want aan de horizon
gloren verharde paden
waar ‘t water zachtjes schroeit,
en vogels in gevonden
dromen pikken,
waarvan de mooiste
worden doorgegeven…
Van korte duur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 Het is even drijven naar rustig vaarwater
toch is het slapeloos woelen
onder warm knellende lakens van flanel
hoe dubbelzinnig
zijn de door mij opgewekte droombeelden
van volksverhuizingen uit een leeglopende wereld
de Griekse oppergod Zeus
getransformeerd als mensenmassa
heeft zijn wellustig oog laat vallen
op weg naar het betoverende…
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Zwaaien tot ziens,
drijven in hun vlucht schuin, om weer bij te draaien.
Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst,
dat is het fraaie.
kalm meren in de haven waar wij verkeren
door te keren en koeren, ter ere van degene die vrijheid verleend absoluut.…
De overtocht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.254 Het zijn die ogen in de schaduw
die dood gelezen zijn.
Waarheid is een woord met wapens.
Het gaat om angst in de woestijn,
gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen,
wreedheden flitsend op een zinkend scherm.
Je moet niet met je vinger wijzen,
het was haar moeder die het zei.
Ze stak hem in haar keel,
de boot schokte zich door een storm…
Kwartetten
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
701 Mag ik van jou de zingende Afghaan
En ook die Irakees met grote tanden
Geef mij die Syrische met lege handen
Tot slot die Eritreeër met banaan
Vier vluchtelingen heb ik nu...kwartet!
Maar vol is vol...ook in mijn snelsonnet!…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 Gevlucht voor mijn gevoel
Weggerend voor mijn leven
Een weg gezocht in het doolhof
vol struikelblokken
en dichte deuren
De trein gepakt
en alles achter mij gelaten
Mijn ogen opengeslagen
en nooit meer dicht gedaan
Gekropen uit een diep dal
Een zwart dal
met maar één uitweg
Mijn leven zit opgesloten
en de sleutel ben ik kwijtgeraakt…