Alle inzendingen over vluchten

3347 resultaten.

Sorteren op:

Zelfhulp

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik wil niet vluchten in de kilte. Ik wil veranderen. wat niet veranderen kan.…
drm16 mei 2012Lees meer >

Not for me

gedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.137
Niet voor mij, de ferme stemmen, de woorden als wapens en tweede huid. Wat moet ik met schrijvers en praters? Ik wil alleen woorden waarvoor ik zelf niet veilig ben, die (om het nog eens te zeggen) wit niet wit licht geen licht doorlaten, laten bestaan in mijn vluchtend en terugvluchtend lichaam. ----------------------------…

WEIDEVERTIER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
De ballon zakt neer; schapen rennen angstig weg, grazen dan weer knus.…
Han Messie8 oktober 2012Lees meer >

Airmiles

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
de wereld ligt aan mijn voeten mijn schoenen onder de stoel licht loom bewegend laag, in lijn ruis en grom maken horen traag mijn gedachten reizen razen bont en kronkelend rond en rond bouwen een cumulus van airmiles…
AJ Meer30 oktober 2012Lees meer >

Vlucht in grijs en zwart

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de nachtvlinder tikt nog tegen het verlichte raam maar kan niet naar binnen naar het vrolijk lijkend licht het trekt als een magneet aan een roestig geraamte dat het levendige gevoel maar niet terug kan vinden grijze plicht die roept dat het leven plicht is benevelt alle kleuren tot ze donkergrijs zijn als een slapeloze nacht nachtvlinders…
geeraardt28 januari 2013Lees meer >

De duiven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Een snelle wind, zo is de vlucht van duiven: Zij scheert het akkermaals en dan de bomen. De takken gonzen en de lovers wuiven, Totdat de schoonste allerhoogste is genomen.…

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

bevrijding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
De wereld is mijn tuin. Vanuit deze kamer zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels naar haar gedachten. Ik probeer dit huis te ontvluchten, het lukt niet meer. Daar ligt mijn oorsprong, onder wortels verscholen, in de beek, in het gras ja, ook in het licht dat sprankelt over het water mij in haar schaduw laat dolen. Hier ben ik…
bimo23 november 2013Lees meer >

Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.675
hier aan om het land te zien als toeristen uit verre streken wat keken we vreemd: alle akkers geploegd een kaarsrechte lappendeken de wind krulde wit, de kleur van stilte die de inkt van mijn brief liet verbleken, maar blies warme woorden in hoofden van mensen zo regen zich dagen tot weken tot de kerst een van hier o hoe snel vlucht…

Met de Noorderzon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Weg, ver weg uit de kelder van de ziel met de vrijheid van het lichaam naar feesten van alledag door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages langs de stilte van het ommuurde bed op de fiets, voorbij het uitdijende heelal met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn met het vliegend hert naar het land van de timmerman, bij wie thuis…
Iniduo24 december 2013Lees meer >

En ik?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Ik hou van je fluisterden zijn lippen in mijn oor Ik haat je spuwde het vuur in zijn ogen Ik wil je schreeuwden zijn vingers rond mijn arm En ik? Ik wou weg.…
Lola17 maart 2014Lees meer >

VAGELIJK DENKEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 963
Het wijde stadsplein glimt vol gevallen regen; mensen krioelen in de bescheiden nevel, die vragend, langzaam verdwijnt. Een man met bolhoed wandelt loom, tuurt nadenkend. Zijn vrouw stapt kittig vastbesloten, achter hem. Welke stemming overheerst? He echtpaar verlaat dat wazige gewemel, door licht grijs omhuld, gaat naar wenkende leegte…

AAN EEN MEISJE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 939
Waarom gevlucht verschrokken Voor mijne grijze lokken? Terwijl ge in lentepracht Nog jeugdig staat te blozen, Mijn gaven niet veracht! Ziet gij niet in de kransen Hoe lieflijk leliën glansen Gestrengeld tussen rozen?…

KLINKENDE STILTE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
Onder glanzend blauw staan hoge dennen roerloos, kraken welluidend. Vermaak in stuifzand: speels lachend knielt de moeder bovenop haar zoon. De fazant snelt heen: een wijnrode vlek verzinkt in het hoge gras.…

Terugkeer van meeuwen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
de meeuwen keren terug in grote getale vleugels liggend op de wind de stormende noord - westenwind lieten ze zich drijven naar de steden waar ze neerstreken op onze daken koninklijk en trots waar ze schreeuwden zoals alleen meeuwen dat kunnen hartstochtelijk klagelijk en huilend het snijdt door je ziel dat schreeuwen zoals een mes…

Verzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Tegelijk gaan ze open de zevenhonderd vensters bijna onhoorbaar een eerste wiekslag de hemel opeens een geopende bundel waaruit alle gedichten wegfladderen witte verzen, zwarte verzen over vrijheid en ruimte en sterrenbeelden die elke seconde van betekenis veranderen het zwerk rijmt eindeloos onnavolgbaar het ritme van kwetterende zinnen…
Kees Keizer4 november 2014Lees meer >

UITTREDEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Lopen door de wei, naar een dicht bos of dat dorp, daar in de verte? Die aarzeling schept gebeeldhouwde gedachten over daags bestaan. Van 't wijde grasland stijgt een levende slinger naar het wolkendek. Bewuste mensen verlaten, met al hun doen, de werkelijkheid. Verlicht zoeken ze een wereld, waarin ernst steeds vrijt met blijde…

Geeft niet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.736
genoeg oude ideeën we zitten in een vliegtuig de violiste waar ik naar luister vraagt zich af hoe haar hand in elkaar zit maar ze gaat door het lijkt een struikelpartij maar het is wegrennen in slow motion de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht het vliegtuig bonkt door een luchtzak geeft niet: dat is het ritme van de vlucht…

Wanneer pappa mamma slaat

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Topspeed op de vlucht voor het volgende verdriet. Eindelijk veilig in de armen van de nacht want in het donkerste duister vindt het leed ons niet.…
Angela10 juni 2015Lees meer >

volksverhuizing

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
ze trekken vermoeid langs de Ararat met zekerheid gewikkeld in doeken hun kinderen voorop of op de arm zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit een touw houdt hun geloof bijeen richting fort Europa: de poorten gesloten bruggen geheven en grenzen geslecht grachten omgeven met stalen messen een meisje streelt haar hond de moeder baart, vader…

Druppels.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Kijkend in 't aards theater neem ik in gedachten mee druppeltjes van levend water samen vormen zij de zee Zeeën zonder grenzen nemen druppels mee druppeltjes van mensen uit onze eigen mensenzee Druppeltje uit de mensenzee vluchtend uit 't vreemde land 't kon niet verder met ons mee ligt als druppel op 't strand Door ons eigen onvermogen…
Robert Doek6 september 2015Lees meer >

vluchteling

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Hopen we niet allebei dat deze hel zo vlug mogelijk voorbij zal zijn en dat vluchten niet meer nodig is!…

Dierlijk instinct

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Vluchten is niet blijven in een land verscheurd door haat. Want haat, mijn lieve vrienden is de wortel van elk kwaad. Haat, macht en religie maakt de wereld ver van ideaal. Dat zijn dr maar een paar, want wij zijn tamelijk suicidaal. Dus stop mij maar alleen, op een eiland ergens ver van hier.…

Bevlogen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 468
Vogels zuchten Onder t Vergezicht Plots is hij daar Die aanzuigende lucht Een gevleugeld Vertrek naar lengend licht Samen vliegend in de V van vlucht…

Als dan de liefde verzwaart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Nog altijd ploetert geluk zich door de modder, zuigt zich als vanouds vast aan zolen van zielen, doelloos zoekende naar het onbekende, pas wetende wàt, als het zich openbaart. Want aan de horizon gloren verharde paden waar ‘t water zachtjes schroeit, en vogels in gevonden dromen pikken, waarvan de mooiste worden doorgegeven…

Van korte duur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Het is even drijven naar rustig vaarwater toch is het slapeloos woelen onder warm knellende lakens van flanel hoe dubbelzinnig zijn de door mij opgewekte droombeelden van volksverhuizingen uit een leeglopende wereld de Griekse oppergod Zeus getransformeerd als mensenmassa heeft zijn wellustig oog laat vallen op weg naar het betoverende…

Een schoon schrift

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Zwaaien tot ziens, drijven in hun vlucht schuin, om weer bij te draaien. Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst, dat is het fraaie. kalm meren in de haven waar wij verkeren door te keren en koeren, ter ere van degene die vrijheid verleend absoluut.…

De overtocht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.254
Het zijn die ogen in de schaduw die dood gelezen zijn. Waarheid is een woord met wapens. Het gaat om angst in de woestijn, gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen, wreedheden flitsend op een zinkend scherm. Je moet niet met je vinger wijzen, het was haar moeder die het zei. Ze stak hem in haar keel, de boot schokte zich door een storm…

Kwartetten

snelsonnet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Mag ik van jou de zingende Afghaan En ook die Irakees met grote tanden Geef mij die Syrische met lege handen Tot slot die Eritreeër met banaan Vier vluchtelingen heb ik nu...kwartet! Maar vol is vol...ook in mijn snelsonnet!…

Doolhof

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Gevlucht voor mijn gevoel Weggerend voor mijn leven Een weg gezocht in het doolhof vol struikelblokken en dichte deuren De trein gepakt en alles achter mij gelaten Mijn ogen opengeslagen en nooit meer dicht gedaan Gekropen uit een diep dal Een zwart dal met maar één uitweg Mijn leven zit opgesloten en de sleutel ben ik kwijtgeraakt…