513 resultaten.
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 bewijs, dat
jouw gedachten zullen
kiemen op de wangen
van een nieuwe morgen
waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet
het lichtend evenwicht
door de wimpers van haar ogen
vol vertrouwen de contouren…
Huismus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ze schildert je nog dikwijls
als de avondnevel haar verlangen
omhullen mag in zoete passie
terug naar de gewone dingen
van vroeger in vergane glorie
oneerlijk is de wereld geworden
je maakt wat vogelgeluiden
op het verder stille schilderij
ik ben nog niet af, fluister je
ze pakt haar penseel weer vast
onzeker over gevederde contouren…
Je eigen hand
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 nog huppelde
je niet maar
genoot van
de muziek
zag lieve kleuren
passeren zonder
naam totdat
geluid en licht
knipperden in
het volume
hier ben ik van
een eerst herkennen
waarin kleur
contouren tekende
pas later kwamen
daarin geur en geluid
in het proberen en
imiteren van mama
haar ogen en warmte
waren het thuis
in jouw leven…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 en donker
wordende haar
dat in de
nog kortere
componenten
een eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te zien
fietsen met gezicht
en profiel geeft
een puntgave
onaantastbaarheid
in de speels
jeugdige contouren…
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 Mijn tong
trekt een spoor
van genot
Op satijnen lakens lig jij
Bij het schijnsel van de maan
Zie ik de contouren van je naakte lichaam
ik kruip er zachtjes tegenaan
Een huivering, van ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen…
Vallende
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
873 Vallende is ze dus: prettig zwevend, bijna vliegend
Vol van vertrouwen en dat weegt gelukkig weinig
En vanuit een onspannende rust daalt ze af naar beneden
Langzaam vanuit de hoogte groeien contouren tot concrete vormen
Ze bereidt zich voor op een zachte landing
Heeft ze de bewuste plek al goed voor ogen?
Of is ze er toevallig al?…
De nalatenschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 ik was het lamplicht kwijt
vage contouren bewogen
waar zij dit niet zouden mogen
stilte werd onderbroken
door geritsel en geschraap uit stukken
die hier al eeuwenlang werden bewaard
jaren verstoften in lucht
die onaangekondigd uit zijn
tijdloze winterslaap was gevlucht
ik wist de poppen op schappen
hun kleding een ruïne van verkleurde…
Duizend en een nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.366 Mijn gedachten zijn los
ik hou me stevig
vast aan de contouren
van mijn dromen
duizend en een uren
die passen in een nacht
zullen vanavond
tot mij komen
Ik vergroot mijn wereld
ver van huis en haard
en de tijd laat
mij eindelijk even vrij
duizend en een momenten
gevangen in een ogenblik
en nog duizend
passen daar bij
Duizend en…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 splinterend dwarrelt de rijp,
bedekt de bronzen klokken met
zachtsprankelende witte vlokken
de diepdonkere contouren van
deze robuuste kerk tekenen zich
scherp af tegen het volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.018 En waar de heemlen van voor Hem vervloeren
Tot glazen glansbaan eindelozer koren,
Lijnen der stelslen weemlende contouren
Door 't klaar kristal donkervermoede voren:
Door weerszijds-open venstren als door ogen
Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde:
Liefde met liefde wisslen wondre waarden,
Aarddonker tegen Godslicht opgewogen ....…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 De hoogste piek van berusting
zal ik nooit bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen en sluipen
contouren uit de mist
van de gestreden tijd.…
Liefdecirkel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 rijmen bakken en inpakken
een eigen halleluja op Pasen
heerlijk naar jou te zenden
om te vieren dat we elkaar herkenden
die dag een drietal lentejaren
elk weerzien weer geloven in elkaar
vernieuwen met verassend gezoen
vermoeden van liefde in elk gebaar
nooit aangekomen waar verwacht
tegenstellingen hard en zacht
scherp en evenwichtig contour…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in het dualisme van gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
z’n kuisheid vermomd
neemt ons de maat,
verstoort de contouren
en mijn contract
voor een fluwelen toekomst.…
Fotolijstje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
542 Week, tot mijn bot
geen spierkracht verplaatst nog
jouw beeld van bureau
zonder pijn
Week, door jouw gift
alleen de knop bloeit volop
jouw geur duidt het fragment
haar, contouren
haar woord geprijsd
door, het venster
vol passie ingelijst
nu haar geschrift
het inkt over het beeld vloeit
zie ik haar traan
zonder pijn…
Veraf of dichterbij?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 horizon
als ik daar achter komen kan, ben
ik verdwaald in de kwetsbaarheid
van een eierschaal, verlangend
uitgekomen in de realiteit van
alle zoetste dromen, de directe
en de kortste weg tussen beider
polen, bleek een dwalend spoor
tussen beide oren, in elke stap of
verloren print werd ik zwaarder
uitgelicht, in omzwervingen een
contour…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 Voor het verleden dat zwijgt
leg ik mijn bloemen neer. ik zie
in de verte de contouren van een
graf. Een kruis door een leven,
dat nam toen het niet meer gaf.
Ik voel mij voor even een onbegrepen
kind dat wentelt in onmacht waar
het leven zijn laatste bestemming vindt.
Ik treedt uit en laat achter wat niet
meer wordt begeerd.…
Romania in sepia
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Zwartgekleurde zilverdeeltjes
omgezet in sepia
Een ruïne onder wolkendek
op ruige, vormeloze grond
Hoewel amorf, glooit soms gesteente
heel bescheiden als jonge buste
koersend op 't mooi gewelf
Sepia qua kleur maakt herfstig
zon verlicht opeens veel minder
waar contouren zich scherpen
De binnenplaats wordt streng bewaakt
door een gebeeldhouwde…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Bewaakt in een omlijsting
met goudblad antiek gevormd belicht door sterren
drijft jouw passie nooit weg zoals mijn droom jou markeert
met het drijven naar het licht
bevestigen contouren van jouw silhouet
mijn leven nu wat door jouw respons mijn poëzie illustreert.…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.425 En waar de heemlen van voor Hem vervloeren
Tot glazen glansbaan eindelozer koren,
Lijnen der stelslen weemlende contouren
Door 't klaar kristal donkervermoede voren:
Door weêrzijds-open venstren als door ogen
Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde:
Liefde met liefde wisslen wondre waarden,
Aarddonker tegen Godslicht opgewogen...…
Megalomaan?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 Uit de wimpers van de strijd
gevallen woorden duizenden stemmen
van een andere oever wachten op hun
uitbotten als gespannen veren,
kenmerken van roestige schakels van deze tijd,
afkomst en toekomst zijn niet voorbereid,
verwachtingen glijden onder het boegbeeld
door, contouren van een megalomane symboliek,
schuurt de kiel van menig scheepje…
bij me achterop de motorfiets?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 jouw handen om mijn lichaam
geklemd, de ogen half geknepen
tegen de harde wind, het monologe gebrom
van de motor roept een extase op
waarin de snelheid ons langs
onbegrepen plaatsen voert
vertrouwd hangt jouw lichaam
tegen dat van mij, de warmte
maakt ons één, je wang streelt
mijn leren jas terwijl je armen
mijn contouren bespieden vanaf…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De tijd verlegd contouren nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouses
van de gêne zich in de schaamte willen vluchten
als een vlinder in een meisjeshand.
De fruitmand kent nog niet de weelde
als adult met een beminde in haar schoot
wat haar geliefden nog niet zullen strelen,
als een vlinder in een meisjeshand.…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad,…
Tegenwind?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
477 Vanuit mijn
ivoren bed heb ik elke nacht,
een variant verwerkt en als
de uitkomst mij niet zint,
wil het retourneren en ruilen
in het prilste leven in het kind
dat zich in de geest verschuilt,
een ongeschreven taal, non-
verbaal, spreekt passie uit de
verbeelding om erkenning huilt,
het contour wordt langzaam helder,
moeilijk…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 verwoorden in de wisselende
beleving van het ongewisse,
verregende verten, verstomde
beeldflarden, lui verstrengeld, het
individu is niet te onderscheiden
in de spiegeling van gedachten,
schaduwen brengt ons dichter en
weer verder van elkaar, onder de
maskerade van de maan maakt de
kuisheid lichter, neemt ons de maat,
verstoort contouren…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad in
wisselende contouren van het natte gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon
Hij is de grillige vorm
van schrale bomen in een kaal winterlandschap
Om zo de contouren…