535 resultaten.
Roodkapje
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
580 Ze is nu terug weer op haar plek
bij oma in het bos
alwaar de wolf op haar wacht
dus wie is nou de klos?…
Wantrouwhartig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
913 'Wie naar oma gaat, gaat naar z'n grootje,'
beweerde de wolf bij het het slootje.…
Halve maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Had ik een foto moeten nemen
van de witte berk die oplicht
in de exact halve maan
Had ik als de zachte eekhoornharen,
het penseel van de Japanse meester
moeten zoeken naar die verlichting
de berk, de maan zo gesneden, de wind
de lange takken met berkenbladeren
Net als de wolf had ik
vanaf een bepaald punt
moeten laten horen waar ik ben…
Ik was mezelf als eenzaam dier
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
567 Te intensief
dat hoorde je wel vaker
van die wolf, dat beest
en ook ik ben die
eenzame mens geweest
zo liep ik dagenlang
van geest naar beest
van feest naar geest
met zonderlinge gedachten
zo liep ik dagenlang
van angst naar lol
ging ik helemaal
uit mijn bol
totdat ik mijzelf vond
in mijn hol
zat er geen limiet
aan mijn plezier…
Kleinkinderen en de weerwolf
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.113 De andere dag, die vroeg begint,
vraagt Oma aan haar kleinkind,
wat was er nou vannacht, waarom gilde je zo,
zegt de kleine, Oma, er zat een wolf in je slaapkamer!
Zal ik toch de volgende keer, maar een sprookje vertellen
en niet meer, die over de wolf die gaat over het weer?…
In het donker
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.173 gordijnen rafelen in het duister
in het licht zie ik jouw gezicht
een landschap dat ik op mijn duim ken
ik ontdenk iets nieuws
de weerkaatsing van de maan
belicht de wol op het kleed
je bent niet naakt als een slak
je hebt de vacht van een wolf
ik wil het paradijselijke landschap zien
het is een bedrog
je witte tanden hebben mijn hart…
Niet van de partij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Ik ben tegen jacht op hert of zwijn -
laat wolf maar toe en voer niet bij.
Maar het regelen wil ik niet,
ik ben niet van de partij.
Ik ben voor meer ontwikkelingshulp -
kloof tussen rijk en arm moet dicht.
Maar ervoor zorgen kan ik niet,
ik ben niet van de partij.
Ik ben voor een wapenloze wereld -
minder brandstof voor geweld.…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
Wolvenvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 beren
onderweg als je mijn benen streelt
voel ik hoe je in mijn hart kunt kijken
hoe jouw adem speelt met de wind
de melodie van een orgel
waar ochtenddauw ontwaakt
even jouw weerspiegelde tranen
op kwetsbaar groeiend groen
je moet weer op weg
rennen naar de horizon
het landschap roept om eenzaamheid
ik ben meer mens dan jij wolf…
Nog Steeds Een Beetje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 het is nu eenmaal zo bepaald
dat in iedere vogel nog zoiets
als een oerspirit zit
dat elke kat nog een
stukje tijger bezit
dat in iedere hond nog steeds
het beetje wolf niet is gewist
en de mens ook al
wil hij het niet weten
voor een deel nog steeds
Neanderthaler mag heten
het zijn maar kleine beetjes
ongeciviliseerdheid die…
De eenzame huil(tanka)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
334 Alleen in de kou,
zijn adem stijgt als een mist,
maanlicht op zijn pad,
geen roedel om hem te dragen,
zijn ziel zwerft door de bossen.…
Probleemwolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Laat je niet ontmoedigen zeg je
terwijl je met jouw handarbeid
over mijn wulpse vormen streelt
je neemt het afscheid van een ego tot je
een laatste kus, een warme wang
je schenkt voor jezelf een borrel in
om de geesten te bezweren
het is nu geen tijd voor twijfels
we moeten onze tanden erin zetten
trots als een pauw, sterk als een beer…
Zahir
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.533 De zahir beheerst gedachten
als de passaatwind die asgrauwe boten
met brandende lichtjes op zee
als een hongerige wolf vernielt
in de nacht
de geur van bittere amandelen
daalt op de wind langs boomtoppen af
ithaka als een illusie van het geheugen
heimwee naar de belofte
onvindbaar overal
ooit zal ze je vertellen
over dat wat misschien…
Zij draagt het voelen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.624 palm van haar hand
Zij draagt de fluister
in het horen zingen van de wind
Zij draagt haar tranen
in bijna blinde ogen
Zij draagt het hoopvolle
in haar harteklop
Zij draagt de smeekbede
in de stilte van haar stem
Zij draagt de vraag
aan de doktoren
redt mijn ogen
en ze vertrouwt
tegen beter weten in
want ze draagt
de kracht van de wolf…
Samen jagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
659 Heimwee naar de wolf die jij ooit was.
Ik heb heimwee.
Naar de aap die ik eens was.
Laten we samen gaan jagen.
Even weg uit jouw hondenleven.
Even weg uit mijn mensenleven.
Jagen, jij en ik.…
Septembervlucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
647 Als strijklicht in het verre morgenblauw
in stiltes van de kleuren van de aarde
sta ik ietwat beschonken op de uitkijck
en zie in 't uur der wolf de martelaren
hoor wildzang op dood spoor in hemelhuizen
waar bruusk het vrije woord ontsnapt aan 't hart
is wu wei de vergever of de dood...…
Wissenwaarachtig!
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.626 Er is een dichter die niet kwaakt
maar keer op keer opmonter treft
als hij een speedsonnet aanheft
en opgewekt met droevig draakt
Hij blaast het stof van poëzie
en lucht het ledig met begrijpen
zonder door regels af te knijpen
zijn werk leest als een melodie
Wis steekt de brand in triestigheden
verruilt `t nobele polemiek niet
met ongegeneerd…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 Op een dag zal ik gaan
treed ik buiten mijn afgesloten gewelf
in het door mij nog onbetreden leven
als een blad; nuchter, clean en onbeschreven
bewandel ik de weg op zoek naar mijzelf
Op een dag zal ik blijven
op het juiste pad dat ik tussen struiken vond
waar ik mijn stap van angst kan gaan bevrijden
en leer de valkuilen weer te vermijden…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 Slanke vingers strelen zware oogleden zacht tot wimpersluimer
verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 Noordenwind zwiert fladder vlerken
aan `t plooigespannen hemelkleed
waar ze door zuchten zwellend sterken
in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken…
Pluimagehommage
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.852 Grijp het lokfluitje, stem hem ferm
verleidt het trekdier met luidjes zacht
schenk de migrant je kermende jacht
tot je bedolven bent onder een zwerm
Blaas op het tuitje maar kauw geen noten
want je blijft achter buiten zacht-te veren
het ganse feest zal langs je hene migreren
zonder ooit te zijn beschoten
Werp dan niet plots een…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Jouw vlam in mijn ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.378 Starend in flauw flakkerend kaarslicht
met een hoofd vol brandende dromen
en vurige wens dat ze uit zullen komen
verzink ik verder in mijn eigen zicht
Starend in het blauw met een lach
droom ik je diepdonkere vonken
vochtig, gelukkig, passievol, dronken
zoals ik vroeger de liefde ooit zag
Starend in resten gedoofd verleden
wetend dat…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
Eén-samen
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.765 Ik heb urenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik eigenlijk wil zeggen
ik heb niet anders kunnen doen dan langdurig staren naar zwak kaarslicht
jou zwevend beelden tot mijn glimlach gebrand stond op mijn gezicht
wat me grijnzend deed beseffen dat ik het je niet uit hoef te leggen
Ik heb dagenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik voor je voel…
Oogcontact
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.860 Ik drijf op de vleugels van jouw droom
in een wereld die ik niet eerder zag
maar ik nu tederzacht betreden mag
Waar een kus door de hitte van de daken veert
in zwijmelkruid nest dat zich welig bloeiend verstopt
daar als een zeldzame kriebelrups tot vlinder ontpopt
en breekbaar trillend je tederzacht reflecteert
Een roze wolk probeert…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 Ik voel kracht door de omhelzing van je armen
die me zo vertrouwd verwarmen tijdens strenge vorst
als een huis dat me beschermt tegen striemende regen
met heerlijk de ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt…
Gevlochten sporen
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.585 Als de maan haar hoogste punt bereikt
valt weerschijn in twee felle ogen
worden blikken omhoog gezogen
naar de hemel waar zij lichtend prijkt
Zoals zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend passie stemt
zo is zij ook in 't minst geremd
zelfs als zijn schreien eens misplaatst
Gevangen in de manestralen
roerloos…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 Zo de donkerkoele bruisende branding
stroomt over een sneeuwwit strand
hunker ik de gloeiende zon te vloeien
tot een zwak scharlaken schemerlicht
Ik verlang de lucht zinderend
haar krekelgeluiden te mengen
met het steevast bulderen
van gepassioneerde kleurenpracht
als peluw van de nacht
zodat ik mijn schaduw kan rusten
alleen gelaten…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…