5695 resultaten.
Het vuur onder de as.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.076 Er is de hartstocht die een mens tot hier
en tot dit nu ooit heeft geboeid en ook geleid,
tot hier waar bloemen leven, mens en dier
maar waar ook alles voor het sterven werd bereid.
Nu is de dood gekomen in de nacht
en weet ik niet meer waarop werd gewacht,
maar 't vuur zal branden onder d'as
al wordt er niets meer zoals 't was.…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
917 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou de bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je nooit gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen…
de blauwe vlinder
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.049 hoe lieflijk en licht
gaat mijn blauwe vlinder
zij zweeft fladderend rond
in mijn gedachten
en wappert zachte wind
met haar tere vleugels
langs blad en bloem
wie zal daar niet
stillekes naar smachten
als ik haar zie
en een glimlach schenk
voelt zij als het ware
de vreugde van een mens
in een stille wenk
verbindt zij wat geluk
in een…
de maatschappij dat ben jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Ik zet mezelf aan de kant
En ruim de spullen uit de weg
Ik doe een stap richting 't zand
En wacht tot ik iets zeg
Achter mij staan de bloemen
En voor mij ligt het pad
Bijen hoor ik zoemen
Regen maakt ons nat
Vogels kunnen zweven
Maar ook zij leveren kracht
Mensen kunnen leven
Mensen hebben macht
Maak jezelf nu van kant
En zet je blote…
Dader ligt op't Kerkhof...
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.559 De kist wordt plechtig
op de baar gezet,
met bloemen van de naasten.
die straks
zal worden gecremeerd
en dat is dan het
laatste...
De dader ligt
op 't kerkhof en is
nog niet gepakt...
en is nu door
zijn hebberigheid
wel heel diep
afgezakt...
Hoe moet men
dit verdriet verwerken?
Familie weet het niet!…
het extravagante zie ik dansen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.899 ik vouw je open
en verklap applaus
dat jaren heeft gezwegen
je bent te lang een kind gebleven
je kiest in anders kleden
onderscheid, het extravagante
zie ik dansen in je lopen
het joyeuze wordt je keuze
je stijl is nu de bloem
van jaren groeien en verzorgen
je keek en dacht naar later bleek
je hele leven al aan morgen
je breekt muren…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
ik mis je
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.029 Een beetje meer vreugde
Wat minder haat
Een beetje meer liefde
Wat minder snel kwaad
In plaats van ik
Een beetje meer jij
In plaats van angst
Een beetje meer moed
Sterkte om te handelen
Doet ons beiden goed
In plaats van afkeer
Meer vreugde en licht
In plaats van afstand
Een vrolijk gezicht
Een bosje bloemen waar je ook gaat
Maar niet…
waar je liefde mee schreef
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.573 ik heb je bedolven
onder mijn gaven
mijn bloemen kwamen
de kleur aan je vragen
ik las in je ogen
het licht van de zon
kuste je lippen
zo rood als ik kon
je gaf me de hand
waar je liefde mee schreef
met woorden zo heftig
dat passie lang bleef
je lichaam nog jong
je blik had de tijd
we kozen het pad
richting eindeloosheid
we zijn…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 De brandnetels wijken niet meer
bijten brutaal naar mijn benen
machteloos en verdort kijken
de gouden bloemen toe.…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te vangen
Van de graspollen onder hun poten
Het onvergankelijke daalt neder als een druppel
Uit de hemel dat spiegelt in de zon
En wordt opgenomen door een bloem…
Jij en ik voor eeuwig samen?
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.470 traan is geschapen voor verdriet
En de nectar gemaakt is voor de bij
Zo ben jij geschapen voor mij
We zullen altijd samen zijn
Samen als de sterren en de maan
Wij zullen net als twee vlinders
Altijd samen door het leven gaan
Want zonder jou kan ik niet bestaan
Een leven zonder jou is als lippen zonder kleur
Als ogen zonder zicht
Als bloemen…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 In de verte
schijnt een licht
hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid…
wiedeweer
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.544 winden waaien over akker
zon staat niet meer op haar hoogst
regen tikt mijn wereld wakker
na het zaaien zal ik maaien
wat ik heb geoogst
tere bloemen snijd ik dierbaar
droog ze leg ze naast mijn bed
maar van wat ik ook geplant had
is een kostbaar deel geplet
ruk de wortel van het onkruid
niet in wilde woede weg
nagels breken tranen wreken…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 het is gewoon die arm
die je om me heen legt
waarmee je me troost
alsof je lieve woorden zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 zo had ik het bijlange nog niet
gezegd, jij mijn bij
ik jouw bloem
en dat het steken mag
recht waar het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.
De ijzeren hemel breekt
vlinders leggen zich stil
slaan poeder uit vleugels
rollen tongen vol genot.…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Ze zitten in de grote hal gedwee te wachten,
voorzien van dode bloemen en van troostend fruit,
tot de portier door middel van een belgeluid
het sein zal geven om zich ziekenwaarts te jachten.…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
afscheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.557 liefde
ik begraaf ze niet
ik wil ze nog even een beetje in mijn hoofd
ik dwaal dolend in gedachten
naar je toe
Doelloos
want ik kan niet blijven
Ik begraaf je niet
Ik wil je voor altijd een beetje
Een beetje in mijn hoofd
Ik neem afscheid
Verloren is de strijd
Al om het welke is even
Ik begraaf je niet
In mijn voortuin niet
De bloemen…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 morgen
zal ik je haren vlechten
mijn kind
morgen
wanneer ik de aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 een land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht als een veer
en spreide een bed van bloemen…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…