3717 resultaten.
echt de man gaat voor
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.829 liederlijk schuim
de hartendame
bezwadderen beklinken
haar betoasten welriekend
bestuiven in een pannetje
in duin
bij avondzon
als honnepon
z’n eigen duinmargriet
----------------------------------------------------------------
*De ‘Bloedberg’ was in de jaren dertig vorige eeuw een werkverschaffingsproject, uitkijkpost over en aan te leggen bos…
Samen nooit meer alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.709 Delen wij geliefden
Geliefden die elkaar liefhebben
Liefhebben door de nacht
Nacht als hemelrijk in de ochtend
Ochtend iedere dag
Dag na avond in de nacht heb ik je lief
Lief je bent mijn parel
Parel in de avond van verlangen
Verlangen in de nacht van begeerte
Begeerte in de armen van de ochtend
Ochtend in de bloem van geluk
Geluk in het bos…
Ik zou willen…
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.546 Je bent vreselijk boos op je lichaam,
dat niet wil zoals jij graag wilt,
je toekomst zo onzeker maakt,
en aan pijn al je energie verspilt.
Ik laat je maar, dat voelt voor jou het beste,
jij hebt dan tenminste minder verdriet,
want dat heb je nog het allerliefste,
dat niemand, zelfs ik, je zo lijdend ziet.…
Voor als het tegen zit
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.741 Hoog boven in het boomgewelf
daar zag mijn oog een heuse elf,
met vleugels die zich spreidden,
verlichtte ze het hele bos
in haar kleed van zijde.
Zij streek neer
zacht als een veer
tussen de blauwe bramen.
Ze stonden daar
als sprookjes paar
Elf en kabouter samen.…
droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Te paard, te paard riep de strijder en sprong op haar ros
De overwinning kwam er, in 2002 in het Abbekerkse bos.
Een verbeten strijd met een overwinning op het volk deugniet.
Dit jaar op het plein klonk voor de heldin het Abbekerkse volkslied.
Er was geschiedenis geschreven door een meisje zo mooi en frivool.…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 diep snuivend
door het bos lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…
Pino Silvestre
gedicht
2.4 met 77 stemmen
41.353 Wordt daar op één been
zo'n beetje gedanst in het bos
zonder partner nog wel?
Dat springt er maar twijgdun
op los: zeegroene elf met
sierlijke vorkjes van takken!
De wortels? Zijn afgeroofd
rot of gewoonweg als
delicatesse de pan in gehakt.
En vlijmscherpe gaffels zoethout
vol allerpuntigste naalden
voorkwamen elk nest.…
One Dollar Baby
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
613 Terwijl ook Bos zijn best deed haar tot op het bot te krenken
wij schijnen hier gewoon niet buitenlands te WILLEN denken
Nu moet ze voor 1 Dollar slechts het hele jaar gaan werken
en waar blijft nu de NOVIB, Amnesty, waar zijn de kerken ?
Er mag geen mens bij deze rampspoed achterover leunen
Dus stort op giro 666 om Evelien te steunen…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Boomgaarden heropenen hun blad
bassen ter ere van goedertieren hoop een lied
aan hun voeten ligt de kosmos het bos leeft
op, niet meer, nog hogerop, daar
plakt het de sterren vast voor nog een jaar
en geeft zweverige zoenen aan
de rokende daken onderaan
de stad, geen kat ziet dat
er iets gebeurt, men denkt het
regent buiten, we kennen dat…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Samen lopen wij hand in hand
Op zoek naar een land van rust,
Naar ons gezamenlijk diepere zijn,
Naar een open ruimte in het bos,
De zwoele geur van jasmijn.
Geen gewoon dagelijks ritueel,
Maar sprookjesachtig grillige vormen:
Bladeren zacht als fluweel,
Warme diepgroene kleur,
Bloemen te kust en te keur.…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Kralen diep verzonken in geschrokken open staren
achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken
een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van…
Snijdend Verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.086 Ik tel de momenten van geluk
Totdat er nieuwe komen
Elk moment verdooft een zenuw
Jij bent mijn pijn waard
Het bomenkerkhof langs de weg
Wordt minder somber
Als we nieuwe boompjes planten
Uit het bos van onze jeugd
De eerste stralen van de lente
Bereiken ons
En we lachen weer
Liefde.…
Vaarwel en bedankt
hartenkreet
3.3 met 79 stemmen
18.020 Het was nooit gemaakt,
Dat is wat mijn hart zo raakt
Was ik boos of had ik verdriet,
Jij was het die mij nooit in de steek liet.
Je vriendschap was zo oprecht,
Nu kan ik niet meer bij jou terecht.
Jorka, Helge ik mis jullie zo,
Daar zijn geen woorden voor.…
De Nachtegaal en de Koekoek
poëzie
3.3 met 12 stemmen
6.087 Wind en bos en stromen zwegen.
Eindlijk zegt hij: “Gans niet kwaad;
Maar het is te wild gezongen,
En het blijft niet in de maat.”
Na een korte poos gegrinnik
Geeft hij d’ ander ook gehoor,
Koekoek fluks aan ‘t koekoekschreeuwen,
Koekoek, koekoek, na als voor.
Bravo ja, dat noem ik zingen,
(Zegt hij) dat ’s de rechte toon!…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 verrukking kleurde zijn ogen
toen hij haar
door het venster zag
de vrouw
wat was ze mooi
hartstocht groeide in zijn lijf
wijl hij zijn handen
aan de vensterbank vastklemde
hij verstijfde
ze droeg geen sjaal
het zonlicht
bespeelde
haar donkere haren
ze strekte haar blote armen
om de verwarde bos haar
los te laten vallen
krullen dansten…
De hazelaar
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.027 Er groeit geen boom in het wijde bos.
Die liefdesgeheimen trouwer bewaar’.
Die beter bescherme de zetels van mos,
Dan de oud geprezene hazelaar.
Hij vlamt in de nijpende wintertijd
Met zijn bloemetjes klein en teer,
En gans een schare katjes vlijt
Zich op zijn naakte leden neer.…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.
Niet van diep begrip of tweemaal.
We zouden over beekjes praten
en wilde bloemen.
Geuren naar overal en herinneringen brengen
naar warme stemmen in de ochtend.…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 wankelend heen en terug
zoekt vergeefse steun voor zijn slappe benen
Een oude fiets hangt troosteloos en verroest
met één wiel vastgeklemd aan de oude brug
bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer
‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest
pist over mijn molières, schurft op zijn rug
een depressie hangt over de stad en mijn gemoed
de bos…
GETIJLOZE MAANDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
734 We gaan naar het bos,
zoeken heel lang, overal,
één zo'n witte bloesemkruin.
Door de pijnbomen
waait zachte wind vol reislust,
trekt suizend verder,
komt dan weer, blijft steeds dwalen
in die wiegende kruinen.…
Zonder hem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.110 Wat miste ze zijn armen om haar heen en
ze was boos op die verdrietig lange dagen
Op die eenzame nachten….ze huilde stil
het had immers geen zin om te klagen ?
Eindelijk hadden ze tijd gehad voor elkaar
Na een leven van werken en sparen zodat
hun kinderen het maar beter zouden
hebben …dat was gelukt en plots was hij er
niet meer.…
ASIEL
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.056 kunnen even weg uit de dagelijkse sleur
doch voor menig hond en kat
wordt het een twijfelachtige tijd
wat gebeurt er met hen
wellicht raken zij hun baasje kwijt
de één mag mee in de auto en de tent
die is dat al jaren zo gewend
maar elke zomer gebeurt het weer
je leest het overal keer op keer
HOND ACHTERGELATEN
vastgebonden in het bos…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Aan de zoom van bos en akkerrand,
ongelijkheid rug aan rug op de mentale
barricaden gestreden in de vele zinnen
van een enkele oogopslag, uiteindelijk met
lege handen de dotters tellen aan de waterkant,
waar dove netels, uniek in hun soort,
zich naar nieuwe wet en zin vertalen en
zittend op de blaren zijn achterhaald,
ergens tussen de…
Tunnels
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.129 Daal je de Straatweg af het Haagse Bos in:
Astrid. Skelethoer. Negative Erection.
Zo kom je 's morgens om halfnegen in Wassenaar
in tien minuten maar van de banaalste uiting
van liefde tot het grofst vertoon van walging.…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 Hij neemt afscheid van z’n eigen zomer
die te nat was, veel te koud
een seizoen moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt…
Ongevraagd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
842 Dat papier
Is dan weer
voor die vogel
van die vereniging
weet je wel
gewoon een bos
een boom
een tak
Wel iedere dag
10 voetbal velden
Hak!…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 zou me zelf wel echt willen vinden
zoeken naar de zin van mijn bestaan
dus google ik naar mijn profiel
ik ben online dus ik besta
ik zou wel uren met je willen praten
over nu en over onze plannen
ik zou je echte liefde willen geven
maar ja, steeds komen die berichtjes
van mijn vrienden die ik echt moet volgen
dus waarom ben je nu zo boos…
Goed voorbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Nee, dat zou u zeker storen
U zou boos worden misschien
U zou zeggen ’Potverdorie!
Hebben ze me niet gezien?’
’Arrogante slechte wezens
Ongevoelig, ongelikt
Niet bereid om wat te delen
Dit wordt mij steeds weer geflikt!’…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 December lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.
Onder een dennenboom houd ik
stand; hoewel wat groen reeds in
mij verdorde. Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.…