8675 resultaten.
Verloren ikheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
623 Toen ik na ‘n zakelijke
tegenslag alles verloor
op gebruikte spullen zat
vond ik mezelf terug als
de dromer van weleer die
zich al die tijd verborg
voor de materialistische
wereld van z’n alter ego.
Ik durfde niet uit dat
gekkenhuis te stappen,
verkoos bekende pijn
boven onbekend geluk.…
Jouw glazen wand
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 ik zag je hand
de glazen rand
je vingers glijdend
je wilde transparant
de zaak belichten
het bleek een spiegelwand
jouw woorden kaatsten
eigen echo's terug
konden mij niet meer bereiken
je ogen maakten
alles stuk van wat
wij ooit konden begrijpen
je krulde om de waarheid
heen jouw glazen wand
had minder grip dan steen…
Vertrouwen...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.258 kwam er meteen op terug.
De twijfel blijft...
vergeten doe ik niet zo vlug.
Maar we moeten verder...
en kijken niet meer om.
Want ondanks onze ruzies
- overigens erg dom -
ben je de moeite om van te houden...
dus troost ik me maar weer
dat er betere tijden komen...
en dat ik er weer van leer.…
In the middle of nowhere
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.098 banden
op de rem trap
Blijf stilstaan
op deze eindeloze weg
Van het leven weg
van de kleuren weg
van alles weg
met heimwee in ieder moment
Dwars door het veld
ga ik
Op weg naar de zee
ga ik
Of wat er ook is
achter het graan
Dwars door de dag
ga ik
Op weg naar iets moois
ga ik
Dan kom ik misschien
weer terug…
zonder jou
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.514 zonder jou geen liefde
zonder jou veel verdriet
zonder jou geen plezier
en niemand die dat ziet
zonder jou alleen in het leven
zonder jou alleen op bed
zonder jou geen reden
en niemand die op me let
waarom zonder jou
terwijl ik zoveel van je hou
kom weer terug naar mij
het maakt niet uit wat anderen zeggen
het maakt ons beiden weer…
Eén voor één
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
871 In de pijn verloren
raap ik de woorden terug op,
tussen tranen gevallen,
zijn ze verhard tot steen.
Met geschramde vingers
breekt het touw,
mijn koude hand legt
de stilte om de kralen heen.…
Je Ziel Gekrast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 Terug getrokken in jezelf
je ziel gekrast
door duizend krassen
woorden verloren
Ga je jezelf te lijf
je kunt niet meer
dit leven is voor jou
te moeilijk...
je Moeder zit aan je bed
haar hart is gebroken
door wat jij deed
sprakeloos...
Zal het nu anders worden?
Tranen vallen, in stilte
lijden ondragelijk
hoe moet het nu?…
De meet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.291 Niets is zo complex
of het is terug te projecteren
tot een dimensieloos punt
de oorsprong van een volmaakt bestaan
‘ik’ als middelpunt van de cirkel
ik knoei wat met de straal
stel deze op één
en meander langs een sinusvormige lijn
door een kunde
die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel
sos-castoa overbrugt mijn onbegrip…
Definitief
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
933 vroeger was
Voor je gevoel gaat de tijd sneller
Dat realiseer je je pas
Als je de leeftijd bent ontstegen
Van broekie, puber, jongeman
Je bent nog fief maar al belegen
Realiseer je dat steeds minder kan
Niet bij de politie of in het leger
Een ommezwaai gaat niet meer zo vlug
Het is weg
Voorgoed verdwenen
Een deel van jou
Komt nooit meer terug…
Gevangene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
932 Hij kijkt haar met droeve ogen aan
zijn hart zit even in een hoek
het is weer tijd om te gaan
het vliegt om dat uurtje bezoek
Hij straks weer terug in zijn cel
zijn domein van angst en vrees
geen kleuren alles is naturel
een ontmoedigende levensrace
Toen alles nog het leven zelf was
met het gezin leuke dingen doen
nu elkaar aanrakend achter…
De klok
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.615 En alles wat ik wil
is de tijd terug die ik verloor.…
Blijvend
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.697 telkens als ik je terug zie
voelt het missen erger
de ongesproken woorden
schrijf ik nogmaals neer
zo lijkt het minder onbezonnen
al is er genoeg licht
om elkaar op de juiste manier te zien
je blijft de bron van mijn verlangen
ik koester je in al mijn dromen
ik mag je niet echt beminnen
maar ik zal je begeren
in al mijn geschreven zinnen…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
van Windows naar de ruiten
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
2.374 dus spons en zeem ik, in-
tussen dringen zinnen
binnen in mijn hoofd
ik moet weer schrappen,
knippen en plakken; altijd
wil ik ergens anders zijn
zo ook vanavond loop ik
voortdurend tussen klei
en aanrecht, van wolk naar
peer en terug; altijd ergens
anders heen en als ik anders
wil ik hier, zo stroom ik
heen en weer, een echte vis!…
Wrak
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.225 Je denkt terug en moet huilen.
Zo had het niet mogen gaan.
Je hand gaat naar je wang,
En je voelt een vertrouwde traan.
Je jeugd was niet perfect,
Maar dat mag de reden niet zijn.
Want achter die lege ogen,
Hoort geen toekomst vol pijn.…
gevouwen handen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.130 in de kiezeltuin
bleven verkreukeld op de grond
davidssterren liggen
de dromenman verborg ze nooit
's avonds voor het slapengaan
noemde hij al hun namen
bracht de punten
naar zijn mond
maar altijd kwam
in elke nacht
prikkeldraad terug
rond zijn hart
de man vlocht naaldgras
door hun haren
herdacht het lichaam
dat geen meisje werd…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
ter overwinning
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
11.350 ze slaapt, de slaap
der onschuldigen straalt
vanaf haar verheven gelaat
de nachten van haar zijn
jong en fris, zonder rancune
ze weet slechts lief te hebben
hij loutert zijn geest
dwingt zich ook lief te hebben
een ander is een ander
is elkander, hij vecht
de degen in zijn hart
vecht koud terug
komt de ochtend
hem verlossen, het is…
Haar jeugdliefde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.877 Op stille avonden
denkt ze nog weleens dromerig
terug aan hem
haar jeugdliefde
met een tedere glimlach
in haar ogen
wat hield ze van hem
soms hoort ze nog
zijn warme stem
en stillekes in haar hart
staat zijn naam
geschreven
met een gouden pen
onuitwisbaar
al had ze later ook weer lief gehad
op andere wijze
de herinnering aan…
Binnen handbereik.
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.136 Als je straks terug bent
weer hier, bij mij,
zo binnen handbereik
dan gaan we weer praten
en lachen,
maar ook zwijgen als het moet
Dan zie ik je ogen weer
en je mond en je haren,
je heldere stem doet me goed
maar van je aanwezigheid
geniet ik nog het meest
Daar zal ik me dan
nog het meest over verbazen
en knijp ik mezelf en weet…
Mijmering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
857 Terug is de ratio,
gepaard met de zucht.
Nieuw geboren ideaal,
verworven klucht.
Als merk gebrand,
herinnering die blijft.
Verloren geluk,
dat nog steeds beklijft.
Kapot - gebroken - stuk,
bewust, niet bewust.
Verdwenen in een ruk,
weggevlogen, vervlogen.
Wat is, is hier
Wat was, blijft daar.…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
thuiskomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.018 thuiskomst
het regende die dag
janneke had haar hoofd
gebogen haar gezicht
verborgen achter een gordijn
van haren
de kamer was donker
op tafel nog de krant
van een maand terug
opengeslagen
de spaarlampen kropen
naar het volle licht
gaven de boekenkast
glimmende ruggen
haar voetstappen
klonken als vanouds
we zijn nooit weggeweest…
Op de grens van diepte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
604 kijk terug naar jouw woorden
die geen weg meer vinden bij mij
je aangesneden zinnen worden afgedaan
en als je duizendmaal blijft zwijgen
verstijf je door kilte
op de grens van diepte
in een soort ruimteloosheid, zinloze stilte
het zet mij aan het denken
lopen er rillingen over mijn rug
word ik teruggegrepen naar oude beelden
breek, sluiten…
Het eindigt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
855 op aarde
Hebben de goden
Hun macht reeds verloren
Ieder doet wat hij wil
Ieder doet naar eigen zin
Dat was niet
Hoe de goden het bedoelden
Zo velen
Tè veel
Tè machtig
Zelfs voor een god
We stoppen het leven op aarde
Zonder dat wij dat willen
En beseffen
-
Kortzichtigheid troef
-
Wij graven ons eigen graf
Het stopt
Het eindigt
Terug…
Een moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.125 Soms glijden even in een stil moment
je gedachten terug naar het verleden,
het is vaak niet meer dan een fragment
misschien ver weg van het heden.
Je herkent een foto, een gevoel, in een persoon
of je herinnert je alleen maar iets die dag
bij een ontmoeting, een gesprek, de telefoon.…
hogere hoed
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
666 ,
wordt mijn reddingshoed hoger dan de jouwe
de vloeiende ongerijmdheden
slaan uitgedroogd terug in mijn poreuze poriën
ik win altijd deze koers van veranderlijke vochtigheidsdatum…
Onrust
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.596 beroof me van het heden
over drie weken opnieuw het leven
gevoelens sidderen door me heen
ik heb er liever geen
geef terug mijn eigen ik
want deze schizo voelt zich zelfs te sick
zo hard is soms het bestaan
terwijl depressies komen en gaan
O lichaam verlaat toch mijn angst
Gaat heen met mijn ongeduld!
Verdwijn uit mijn ogen!…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…