8449 resultaten.
Graat
gedicht
4.5 met 4 stemmen
26.844 de brug zien
en hem wegdenken
aan de overkant
een wuivende vriend
zonder telefoon
zonder adres
weg als je je omdraait
buigen het water
zien en weg denken
dan vissen nummeren
en opbergen
niet de vriend vergeten
maar meenemen
en begraven
diep in het zand
je door een ander laten dragen
nieuwe vriend kiezen…
Steeds verder weg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.302 Niet dat ik je ooit nog zal vergeten,
Of dat de herinnering slijt of zoiets,
Of straks geen inhoud meer heeft.
Want ik vind dat je dit moet weten:
Ik denk aan je, dat zegt toch wel iets.
Dit is voor jou, een broer die meer leeft.…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort…
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en…
Vervlogen dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 gooi maar
bloemen in de lucht
jaag je zorgen
op de vlucht
te lang heb ik
de stenen meegezeuld
die lagen op mijn pad
en die ik nooit vergat
heb ze gestapeld
tot monumenten
er afstand van genomen
als vervlogen dromen
kwetsbaar
in het eerste licht
hoe vrijheid heette
was ik al lang vergeten
maar ik zag
de bloemenwei
plukte ze…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Wanhopig blij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 ik raak je aan
met zon en wind
jij bent mijn spinselkind
heb je ooit
met bloemen gekleed
op het eerste lentefeest
nu zomer je
al in volwassen bruin
speelt het liefst nog in de tuin
met zand en water in je element
geen prater maar de doener
die anderen met haar kunst verwent
jouw wereld zijn de dagen
in een al vergeten maatschappij…
MOEDER VAN VER AL 3.
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.196 Zo gaarne, moeder, wou ik zoveel weten
wat in de hemel en de grond gebeurde
wat in het gras geboren werd en geurde
en onbedachtzaam overdag vergeten.
Ik wou de achterkant zien van de wolken
de wind in zijn begin, horen vertellen
hoe lelies overwinteren en libellen.…
zien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 ik zag vanuit het raam
hoe je handen liefdevol
de lavendel beroerden
hoe je met gesloten ogen
licht voorover bukte
en de zachte geur opsnoof
ik zag de kruiwagen gevuld
met woorden van grijze
kabbelende regen
van duizelig verlangen
ik zag woorden van vaalgele
vergeten bloemen
ik voelde het
onstuimig slingerend hart
waarin alles…
De denker
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
863 Op sloffen
sleep je stof tot garen
als een mat achter je aan
voeten nooit geveegd
de filosoof in jou
ziet het als kant
legt het wijd gespreid
op een hemelbed
vergeet je pyjama niet
praat je hardop in jezelf
maar die blijft hangen
waar het hangt
zwart wit gestreept
in de halfdonkere kamer
valt het zwart weg…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier leeft geen angst
niet hier nee, in mijn
thuis, gebouwd
van hout dat,
hoewel oud,
haar klank niet is
vergeten.
Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.…
ALS GE MAAR .. .
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.135 Als ge maar in 't drukke leven
't Eigen leven niet vergeet,
Als ge maar niet wordt gedreven
En van eigen drift niet weet!
Als ge in de maskerade,
Die het leven spelen laat,
Maar niet speelt tot eigen schade
Aan uw eerlijke gelaat!…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 nieuwe liefde
is niet makkelijk
als je de oude
niet vergeten bent
ze komt binnen
en ze omhelst je
als vanouds
maar ze is nieuw
je kust haar
zoals altijd maar
opeens is haar stem
een andere stem haar ogen
weten niet dat jij
dat je dat ziet en denkt
elke nieuwe omhelzing
bevestigt evengoed ons protest
tegen de eenzaanheid…
Begrip-tattoo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Het woord begrip getatoeerd,
op zich niet zo verkeerd
maar ze vergeet zichzelf.
Het woord begrip, als tattoo op haar hoofd
tot ze net iets teveel belooft
en op de rem moet gaan staan.
De tattoo verbleekt langzaam
het woord verdwijnt
de rust keer weer:
Eindelijk tijd voor haarzelf
zonder tattoo.…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 ik zag het
fonkelen dieper
worden in kristal
schaduw donkerde
tijd vertraagde
stilte voelbaar overal
licht weerkaatste
in ogen die ingetogen
het jaar lieten passeren
het halve woord
of een gebaar in
herkenning was het daar
hemel hel en weten
het was er snel maar
ook weer in abrupt vergeten
in ons zoeken
naar balans gloort…
Een voelbare kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 je waaide
jouw lach naar
een zaal vol
verbijsterde mensen
gaf handen applaus
terug met intens
gelukkige wensen
in een voelbare kus
danste voorbij
met magische
aantrekkingskracht in
onweerstaanbare ogen
zij hebben
jouw mystieke
aanwezigheid met
hun ziel kunnen ervaren
in samen voor even
de wereld vergeten
het bestaan als een…
Mis je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 Ik mis je
De pijn is hard
Ik mis je
Zoveel pijn in mijn hart
Ik roep je
Maar je antwoordt niet
Ik roep je
Ik vergeet je niet
Ik denk aan je
Er is zoveel verdriet
Ik denk aan je
Maar niemand die het ziet
Ik mis je
Wat is het wreed
Ik mis je
Zo verstrikt in leed
De tijd heelt alle wonden?…
november
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
844 er komt een maand
van stilte aan
het is raar om dan
voor even te vergeten dat het soms
pijn doet, het koud
te hebben
wanneer er geen antwoord komt
ik draag het voor een tijdje mee
trek door straten waar men heeft gehuild
jarenlang
bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart
murmelen over reizigers
en een tollenaar
ik kan niet,…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
van veel verloren
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
792 ze in de holte van de nacht verzameld
nooit heb ik er een vogel horen fluiten
wanneer de maan van mij wegging
laat en leeg
ik heb gebouwd
ik heb gebroken
de tocht naar morgen
in levende ogen en in het gevraag
naar wie we met zijn tweeën zijn
ik heb mezelf weggedragen
steeds hopend op de waarheid
naar waar het stil is
en ik vergeten…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf…
Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Zij is moeder
moeder der moeders
een kind baren
in een vergeten stal
Klinkt gek, mal
in mannenoren
talrijk de engelen...
die herders bekoren
Schapen die staan
te slapen
'onder het sterren blinken'
schaapachtig vaak
Het is...…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 traag golft
stilte langs kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer…
Zonneblind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
708 Zij, dat meisje
Dat je nooit meer vergat
Waar het verhaal altijd meerdere kleuren bij bevat
Zij, die nooit meer vergeten kon gaan
Bleef bij je
Alsof haar geest met je mee was gedaan
Ze was mooi, lief en intelligent
Niets wat aan haar kon tippen of bij haar in de buurt kwam
Ja, zij, dat meisje dat er altijd was
En nooit meer zou vergaan…
Voordelen van Covid-19
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Hoe dan ook, vergeet niet te leven.
Blijf verstandig en voorzichtig.
Zie alle onvermoede kansen,
die het virus mensen biedt!…
Hellevuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 confronterend
waait kou
langs huid
verwarmde cellen
in het eerste
zonnebad dit jaar is
het oppassen voor
roodverbrande vellen
daar waar vitamine
d zijn charisma ziet
ontstaan pikt meteen
duivels hellevuur aan
voorzichtigheid
is geraden in het
vergeten van de tijd
ben je zo gebraden
mijn wekker was
al afgegaan voordat
er ijsbloemen…