11796 resultaten.
'n Wolkenpartij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
503 Liggend op mijn rug
in het hoge gras genietend
drijven wolken langzaam voorbij
Streelt de wind mijn ziel
verwarmd door 't zonlicht
wordt er 'n stuk opgevoerd voor mij
Glimlachend kijk ik naar omhoog
prinsheerlijk op de eerste rang
klaar voor het tweede bedrijf op rij…
De volle maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
609 zag je stappen
in het zand
je spoorde vrijheid
maar een springtijvloed
nam toch de overhand
je wist de volle maan
in het ruisen van
de golven keek je naar
de nachtelijke wolken
en liet je langzaam gaan
heb je stappen niet
gewist zij waren mij zo
dierbaar miste ze in het
ochtendlicht net als je ogen
en de lach op je gezicht…
Ik ga dicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 lijkt die boom op mij
vroeg ik
woorden
scheurden in wolken
jij las verder
zwart-wit
lijkt die eenhoorn op mij
koos ik
toen een sprookjesland
dichter bij de leugen kwam
jij liep de ochtend uit
doofstom
ik ledigde jouw stilte
in mijn handen
en zweeg
opnieuw…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
zeehonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 ik vind dat een mooie
gedachte, mijn moeder
zo kijken naar die zeehonden
en dan wolken op
de achtergrond.
Ergens blaft een dove hond
Schuld en dank
vallen weg
in dat beeld.
Het had niet veel gescheeld
of ik was er niet geweest
de waanzin van die willekeur
troost het allermeest…
het neerkomen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 mistig bleek het
reeds halverwege
op weg naar de top
vlagen wolken
verhulden het pad
voor achter opzij
alles leek eender
onontkoombaar
de val
gecamoufleerd
voor andere
ogen
behalve pijn
geeft neerkomen
het gemis
alsof boven
nooit geweest is
alleen beneden
bestaat…
La neige
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.295 Samen gaan wij naar de wolken,
tot het laatste punt is aangebroken.
Om daarna te gaan reizen,
en elkander te bewijzen.
Samen wachten wij op het water,
tot de zon zijn glimlach weer laat zien.
Want alleen dan zijn wij tevreden,
om het pad te gaan vervolgen,
naar beneden.…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
ongeschreven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
785 en over dat boek
dat nooit geschreven werd
omdat ik steeds hetzelfde
schrijven zou
over jou
hoe lief je wel was en hoe teder
over hoe het niet kon
tussen ons
hoe jij met je hoofd
in een andere wolk zat
dan ik
hoe we uit elkaar woeien
hoe we elkaar weer ontmoetten
soms
en dan weer even
schoon weer
speelden…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…
geelgelente
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
626 winter ik schrijf je nu stil
in het stilstaan van een klok
koude kaarsen blaas ik uit
in bevroren hunkering
huil maar, geen overlast
meer van je koude gestalte
wolken strooien lettergrepen
als initialen in basten van bomen
uitgebluste winterzinnen
in geelgelente bloemen
vatten samen in
vroege aprilgeluiden…
Verwaaid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 als zand in de wind ben ik
hoog opstuivend met het schuim
van de zee bij volle maan
ik dwarrel in het rond
tot aan de luchtgevulde wolken
onbewust van tijd
ongekend de vrees voor vallen
ik buitel en draai
zweef als een korrel door de lucht
zie jou beneden als een obelisk
die niet als zand verwaaide…
Tussen verrukkelijke lippen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
563 mag ik als
wildwaterbeekje
sprankelen tussen jouw oevers
als wolk
voor de zon
jouw schaduw delen
onder je voeten
mijn grint horen knersen
als je zacht over mij loopt
de lach
op je mond zijn
tussen verrukkelijke lippen
de blik in je ogen
met liefde betoveren
mag ik je hart voor altijd…
Droomspiegel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Toen de maan
de spiegel van mijn dromen was
ik eerzucht vond in puur geluk
zag ik de bomen als kameraden
de natuur niet langer als knecht
toen we struinden over de paden
werden alle dromen superecht
toen de wolken
voor de maan verschenen
leek het geluk
weer plotseling verdwenen.…
diep in de nacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
681 liefde gebaad in schoonheid
gespiegeld in rust
van gebalsemd maanlicht
teder bedwelmt in welving van wolken
zielsblij in omhelzingen
van diep beminnen
gloeiend in een vuur
van betoverende warmte
vol met muziek
in de streelzee van
adem verslindende melodieën
wegzinkend tot diep in de nacht…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Even was er een witte wolk
omkranst met zonnestralen
die zweefde in het stille blauw
over het heldere water
velden met zonnebloemen
waar jij altijd zo van hield.
Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
hoofdpersonage
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
590 hij bakent zijn territorium af
plast
tegen iedere prikkel
de draad, voor haar, loopt geen kant meer uit
en nu ze niet meer huilen kan, de dagen
anders denkt
lapjeskatten met het oog gevolgd worden
krols en mooier, binnen blafbereik
verliest ze de zon
en haar lichaam dat aan de wolken hangt
omwille van
en haar naam vergeten…
Verenigd ~ Voor Gert-Jan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
476 ze schittert mooier sinds
houden het nu nog geheim
wij samen
nieuw gevoel is ontloken
groeit er binnenin
volledige erkenning
verstrengeld onze liefde
genieten we op grote
hoogte van de wolken
het wachten is opdat
zij prachtige rondingen
zal gaan vertonen…
Met getekende bast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 ik sta
met mijn voeten
diep in de grond
jij waait
voorbij in
wolken en buien
omgord met
getekende bast
verzamel ik kracht
om jou te bereiken
ontluiken mijn knoppen
aan lentetwijgen
jij bent de zon
aan een heldere hemel
mijn wortels kennen jouw bron…
zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 De zon begint fel te schijnen
en alle wolken verdwijnen.…
Van wie ben jij er een
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
602 zijn lucht
is niet strakblauw
het spel van wolken
gaat aan hem voorbij
hij die vroeger
leefde met het weer
meester was op
land en boerderij
schouwt de dag
verdwaalt in tijd
en woorden die hij
niet begrijpen mag
het uur gaat traag en
in een ander perspectief
het onderscheid vervaagt
van wie ben jij er een mijn lief…
Uitsluitend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 als het niet Nederland is
dan een land zonder woorden
als het niet België is
dan een strijd omheen de taal
als het geen streek is
dan een pen van witte oorden
de bewoner van het rijk
ligt manloos aan de kust
onder
wolken zonder regen
en hitte zonder lust
gewoon de muze
op de rug
genootschap van mijn taal
geef mij mijn streken terug…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
610 Pal in de wind
wordt een vol hoofd
even weer wat leger
gedachten laten los
Geef ze mee als prooi
voor de jagende wind
als weggeblazen pluisjes
van een uitgebloeide bol
Ze vliegen met de wolken
naar ergens ver achter je
waar ze uiteindelijk
landen in het verleden…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Alsof wij onder grijze wolken
steeds meer één worden met hen
steunend, klagend tranen storten
overlopende van kou
gesloten tot één compacte massa.
Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
Hoogvliegers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 Om hoger te rijzen dan de wolken
en argeloze simpele zielen te belagen.
Door ontvolkte oevers te bevolken
en dromen met daden te verjagen.…
De zon blijft schijnen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
761 Zolang je bij me bent
laat ik de zon altijd schijnen
ik laat hem nooit achter de wolken verdwijnen
iedere straal is dan op jouw gezicht gericht
mocht je dan toch besluiten te gaan
dan verwarm ik me met een gedachte aan jou
de zon blijft dan aan de hemel staan
en zo sta ik nooit in de kou.…
laven
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
708 in een duinnest
ligt het bedichte blad
een meeuw kukt
kleine wolken
naar het middaguur
het wordt stil en ongevlekt blauw
verrassend is de wind
wanneer hij met een gevederde blik letters
verschuift
jouw handen houden
het weerzien vast
sindsdien zwerft de zee in mijn navel…
Einde en begin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
947 Voor Hennie
Terwijl wij stukje
Bij beetje afscheid
Van je nemen, en je
Geleidelijk aan in liefde
Laten gaan, zie ik buiten
De zon traag door de
Wolken breken, en de takken
Van de voorjaarsstruiken
Eindelijk tot leven komen -
En zie 'k ze kleur bekennen
Voor het nieuwe leven…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Er was voor die donderdag
Wat bewolking voorspeld,
Een matig zonnetje, dat
Regelmatig achter de wolken
Schuil zou gaan, maar niets
Bijzonders was er voorzien
Op deze doordeweekse zomerdag;
Tot het mensen begon te regenen
Uit het wolkendek dat zijn water
Leek vast te houden,
Maar mensen zonder vleugels
Kansloos naar beneden zag…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…