43953 resultaten.
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho!…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Prijs de Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Prijs de Heer want Hij is goed
Zijn liefde duurt in eeuwigheid
Hij die ons van zonden bevrijdt
En ons voor vallen behoedt.
Prijs de Heer om Zijn macht
Hij die leeft en ons laat leven
En al het goede ons wil geven
Hij geeft steeds nieuwe kracht.…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis wordt getoond
laat zich vallen, laat zich vangen
in opnieuw gesloten hand.…
Vaderding
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.697 Spelend loopt zij
aan de hand van dat wat op een
vader of zo lijkt
Ze vergaat in ondergaande zonnestralen,
wetend dat zij vallen zal
Het zal haar keer op keer verbazen
dat het vaderding vergeet
haar mee te brengen in een
wereld vol vertrouwen
En ze leeft
van dag tot dag en denkt dat
alles ooit wel, op een dag
genezen zal van pijnen die…
In het merg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
570 Na de verplichte rituelen
opschrijven waar ik aan denk
vervolgens anderen daarmee
lastig vallen en vernemen
of zij dat nu ook hebben.
In jouw blauwe ogen kijken
en rode lippen trekken me aan,
terwijl de lucht betrekt
de zon zich verschuilt.
Jou kussen en verwachten:
een vonk overslaan tussen ons,
een lichtflits en een donderslag.…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 vorm geeft
Aan gedachten die zo maar opkomen
Als de taal met woorden en klanken
Te kort schiet, het volledig af laat weten,
Die een zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde
De tranen laat vallen…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
Van de zandbak naar het elfde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Ik droom dat
Ik een kind ben
Dat speelt met
Andere kinderen
In de zandbak
Van onze jeugd -
De meisjes gaan weg
Als de jongens te ruw
Worden en elkaar
Bekogelen met ballen zand,
Er vallen tranen
Als in de kogels van zand
Ook wat steentjes meegaan -
Twee jongetjes huilen,
De rest lacht hen uit
Een droomflits verder…
Tape
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.779 Laat het alleen
met rust, met rotzooi, met
hoe dingen uit elkaar vallen, met pijn.
Het is geen toeval, 'op'. Het is de regel.
--------------------------------------
uit: 'Alledaagse ergernissen', 2015.…
Zoals dankbaar wuivend riet...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 Vallen zal ik en weer opstaan.
Ja, ik wil gedreven doen en laten.
Nee, vanzelfsprekend is ons leven niet.
Pas aan het einde wil ik buigen,
zoals dankbaar wuivend riet.…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
de lafaard
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
521 beelden vervagen
herinneringen blijven
toch wil ik slagen
de duivel te verdrijven
je mes maakt veel wonden
in rug en in keel
mijn hart is geschonden
je mond praat teveel
je lafheid, achterbaksheid
verpakt met emoties
ze zijn zo voorspelbaar
als dit de grens overschrijdt
laat vallen dat masker
en stopt met verkopen
van…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Ik schilder paarse bomen in mijn tuin,
waaruit de eerste bladeren naar beneden
vallen. Bij een zuchtje avondwind zal mij
dit het beste bevallen.
Ik laat de landerigheid in mij nu maar
verdwijnen, als het regenwater de tuin-
tegels spoelt; en een zomergevoel in
mij langzaam laat wegkwijnen.…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
Een plaats waar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik heb stilte
hart gegeven voor
dagen en weken
een veilige schuilplaats
tegen woorden die
zich steeds herhalen
in torenhoog stapelen
zonder uitzicht te geven
op een nieuw perspectief
uiteen vallen om weer
stof te kunnen geven
voor hun eigen replica’s
een plaats waar
letters hun nieuwe
fundamenten gaan leggen
die in begrijpen…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
Dromen met open ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 Zoals wel vaker
was de nacht weer
langer dan de slaap
Zweefde weg op ijle tonen
van de wind die haren streelt
droomde nog met open ogen
toen de storm wind tegen werd
Bleef staan terwijl ik vallen moest
de zwaartekracht wellicht voorbij
tot een kort moment van stilte
aan het evenwichtig hangen
abrupt een einde maakte
Languit in een…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best
om alles te verplaatsen of te laten vallen
zijn mensen nu onbewust de natuur aan 't vergallen?
door vervuiling, opwarming, ozonlaag kapot... en al de rest!…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 hebt mij
meegenomen naar
het stilte carnaval
dat ooit zal komen
met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten
vallen…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De zonnestralen vallen
op de aarde neer.
Geven de wereld warmte.
Elke dag maar weer.
De mooiste kleuren in de lucht.
Als ik nou eens vliegen kon.
Dan sloeg ik mijn vleugels uit.
En vloog ik naar de gouden ochtendzon.…
Luister naar de stem van je lichaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 Ogenschijnlijk lijkt hij een kletsmajoor
Zoals die van Paul van Vliet (MajoorKees)
Maar met nauwkeurige militaire precisie
Schiet de fysiotherapeut z’n pijlen doelgericht
naar de pijnlijke plekken van mijn lichaam
Met als doel te verzachten, los te maken
Een soort medische vredesmissie
Waarbij geen stilte mag vallen
En de dialoog bedoeld…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 En achter gindse heuvelen,
voor 't vallen van de nacht,
antwoord de koekoek zacht.
Koekoek, koekoek.…