4113 resultaten.
Elegie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.298 Hij had hobby's, eigenaardigheden, fascinaties.
Zo zachtzinnig was hij, fijngevoelig, hij had pianovingers.
Als hij zijn handen balde, waren zijn vuisten klein.
De onbemande auto heeft hem ingehaald.
Het kwam onverwacht, al is het altijd te vroeg.
Niemand gaat te laat. Wij zullen ons aan herinneringen
moeten vergrijpen, zoals je masturbeert…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 de zin van het leven
de zin van de dood
te moeten aanvaarden
probleem levensgroot
ik zie de natuur
als normaal proces
dit aardse bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 hoi lief
meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes…
Nadat haar man begraven was
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.701 nadat haar man begraven was
liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit
hem opgraven
en trok hem een ander zondags pak aan
‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder
‘ik zou niets liever willen dan
daar bij die hoop grond te gaan graven
net zolang totdat ik bij je vader ben
tot bij waar hij is en hem
aan zijn schouders optil
die onontkoombare…
En weer: zo'n kaart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 De brievenbus gaat open, gelijk valt mijn blik
op een envelop met zwarte rand: ik schrik
wie ie er nu weer vertrokken naar daar
waar geen mens van terugkeert, gelukkig maar.
Snel geopend, ach jee, oh gossie,
'k Had je pas nog aan de telefoon
alles was nog heel gewoon
nu ineens kan dat niet meer, echt niet.
'k Heb wat met die randjes-post…
Van een deugzaam man.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.452 Hier lig ik in mijns moeders schoot
Een vriend der vromen totter dood.
Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom.
Ik bidde (op zo goed weerom)
Dat men mij daarmee niet en kwel.
Het zwijgen past de doden wel.
-----------------------------------
mijns moeders schoot - moeder aarde
op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…
Telefoon
gedicht
5.0 met 3 stemmen
8.980 Iemand is een verre stem
in een doos niet meer, een sterke hand
niet meer of een te strak gestrikte
schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is
een niet verwijderde gemiste oproep
nog misschien, een ingeslikt signaal
dat trilt van een bericht, iemand is
zo te zien zo uit je telefoon,
je kunt bellen wat je wilt
of me nog meer vertellen
--…
Over het leven en de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Mensen vallen en overlevenden mogen opstaan.
Wij allen zullen moeten leren leven met de dood.
Mensen die dat leven aanvaarden zoals het is,
zijn niet hulpeloos klein, maar moedig groot.…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we niets doen blijven we leven.
Ons bloed blijft stromen.
De wereld draait door.
Emails blijven komen.
Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
Avondwake
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 Praten met mijn vader
Luisterend naar zijn zoon
In de stilte van de nacht
Zo intens en ongewoon
Verhalend over dingen
Die voor ons bijzonder zijn
Zittend bij elkaar
Soms rechtlijnig overal tegen
Vaak wel op één lijn
Pratend met mijn vader
Ook al is hij jaren dood
Van hem mag ik klein blijven
En hij blijft altijd groot…
Crematie van een moeder
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
785 er waren vijf zoons en geen één sprak
het geluid van dood hing in de zaal
en het gevoel bekroop ons allemaal
waarom niemand de stilte verbrak
en bij de tonen van het laatste lied
huilde mijn hart om al hun verdriet…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Uitgemergeld lig je daar, stervend van de pijn
vel over been, oh kon ik maar de grote genezer zijn.
Door kanker wordt je opgevreten, steeds verder gaat je lijf
de morfine slaat niet aan en al ben je een sterk wijf:
DIT is onmenselijk.
Botten steken door het dunne vel, wat eens glad was
nu rimpelt het om je lijf
je ligt te sterven van de…
De rokende pijp van het mortuarium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
629 Terwijl we richting de aula lopen,
werp ik een blik naar boven.
De rokende pijp laat weten
dat de oven brandt.
Wetend dat jij daar straks ook in ligt
in die nietsontziende vlammen
ril ik, in de warme voorjaarszon
en weet: dat na mij opnieuw iemand
naar boven kijkt, naar die rokende pijp.…
Nr. Veertien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
707 Nummer 14 uit Betondorp
J.C., slechts magische voetbalkwaliteiten
Cruyffiaans, zowel vocaal als aan
de bal, slechts een fabuleus fenomeen
niet te evenaren, laat staan te
overtreffen. Instituut. Icoon
Uitmuntende aansturing. Voetbalinzicht
Een absolute kenner die wist van wanten
Een geboren en getogen Amsterdammer, als
wereldburger en Catalaan…
Johan Cruijff
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Een bijzonder mens,
een voetbalgod
is niet meer
R.I.P.…
Graf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 (Kruis II)
De steen
die eerst het graf had
afgesloten
verzegeld
was verwijderd en de
tombe was verlaten, leeg
Hoe is het toch mogelijk
dat Hij zichzelf heeft bevrijd...?
Zowel fysiek als geestelijk
tot het uiterste getart
heeft Hij
met het vergeven
van schuld, ieder-
een verward...!…
De laatste dagen van Marlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Zo graag schreef ik iets opbeurends, zo graag schreef ik iets grappigs, lolligs, of gewoon over idiote acties die buiten plaatsvinden. Dat kost me geen moeite.
Maar wat boeit het jou wat er allemaal gebeurd buiten, niks toch? Kan 't jou iets schelen dat de zon schijnt? Vast niet.
De avond valt, langzaam maar zeker komt er een donkere deken over…
Marlies wordt een sterretje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 Marlies, je wordt een sterretje,
daar aan het firmament.
Zul je naar me knipogen als je
daar aangekomen bent?
De weg erheen is licht,
zo licht als je nooit zag.
Dus ga maar meisje, ga maar,
slaap eindelijk maar zacht.
En als je daar aangekomen bent,
daar boven aan het firmament,
vergeet niet om te knipogen,
want dan weet ik: je…
De lange lijdensweg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
919 Euthanasie, een naar woord
als het niet anders kan
toch lijkt het bijna moord
maar wat nou als niks meer kan?
Het lijden is ondraaglijk
het lijden is te zwaar
ging nu alles maar vanzelf
ging ze nu maar.
Zo af en toe, zakt ze even weg
komt telkens weer terug
het lijden is ondraaglijk
kwam de verlossing nu maar vlug.
Want een mooier…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Anderen zeggen
het leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet…
Macht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
738 Machtiger dan de dood
is het leven want
waar de dood een einde is
begint het leven
iedere dag opnieuw
zonder goud of aanzien
zonder koninklijke pracht
maar de macht om met
datgene dat je wordt gegeven
te doen
te laten
te leven.…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
21 april 2016
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
974 (voor Prince)
Ik keek naar DWDD en Matthijs kreeg
plotseling het nieuws door dat jij,
alsof hij ons aan een degen reeg,
overleden was, groot verdriet daarbij.
Halina Reijn was echt geschokt en down,
de uitzending belandde in de soep,
voordat ik ging beesten in een town
nam ik eerst nog Prince-muziek-snoep.
Meestal draaide ik 'Thieves…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Hij komt met geruisloze vleugelslag aan,
De donkerlokkige knaap,
Hij staart met zijn peinzende ogen mij aan,
De dromen-brengende Slaap.
Hij vouwt om mijn peluw zijn wieken wijd
Met loom gebogene lijn
En over mijn voorhoofd zijn adem verglijdt
In schaduw van maneschijn.
Dan aan mijn legerstee zet hij zich neer,
Het hoofd in de handen…
Kerkhof te Carmona
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.280 De doden liggen hier goed.
een jongen heeft mij er binnengeleid;
eerst rende hij naast mij en voor mij uit
als een jonge hond in de voorjaarszon,
tot ver buiten de poort,
waar de heuvelrug als een havenhoofd
plotseling afbreekt,
een brug van basalt,
hoog boven het andalusische land
dat golft als een zee, tot de einder beplant
met…
Ik KAN het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 Je ligt daar, met halfopen ogen
stil
je ademt niet meer
doodstil
het is voorbij
en ik kan niet
bij je vandaan
Je ligt daar
ik druk je ogen toe
het is over-
het is uit
en ik blijf bij je
tot de dood
ons scheidt toch?…
Homomonument en mijn hoed
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
894 Ik heb mijn hoed afgenomen
en neergelegd op het homomonument
uit respect voor onze bevrijders
militairen uit de VS en Canada
Maar ook de directe oorlogslachtoffers herdacht
vele onbekenden maar ook indirecte slachtoffers:
Wijlen mijn vader Gerrit Jan Krediet (1908)
1944, opgepakt, getransporteerd, werken in Duitsland
1945, weggelopen en…
Laatste zucht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
922 Je mag, maar 't hart klopt
je kunt, bent 't zo moe
je moet, maar wacht op hem
je wilt, dan zie je hem,
een zucht, een lach een traan
eindelijk, eindelijk mag je gaan.
Voorbij de pijn, voorbij de
lijdensweg, je laatste zucht
nam alle ellende weg.
Dag lieverd…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 Schijnbaar onbewogen hoorde hij de woorden brekend door de stilte gaan.
Zwaar als lood en toch zo broos daalden ze in delen neer,
het treffen van, gaf houdbaar zeer.
-
Even keek hij op,
de zon scheen schragend meer te zijn.
Stalend blauw dichtte hier de lucht.
Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht,
in waar hij zich op afstand nog zag…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Wat ik weet over zeilschepen
is dat ze varen naar de hemelpoort
door de wind en door regen
zeilen bol op hoop van zegen
naar een ver verantwoord oord
waar de doden mogen slapen
ze mogen altijd blijven slapen
omdat schepen weer gaan varen
wind in waarheid zal ontwaken
edelmoedig eeuwig blaken.…