15919 resultaten.
na het laatste blad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
657 ze zijn me dierbaar
zowel de doden als de levenden
waar ik nu aan denk
de bomen hebben even stilgestaan
een rij gevormd als een erehaag
maar gaan nu weer hun eigen weg
’t is goed geweest ritselen ze zachtjes
voor een laatste keer
eren koning winter
in een naaktheid die geen mens bezitten kan…
Schakels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
854 onze zoon zie ik nu vaak
zijn eigen kindje wiegen
zacht zingt hij dan liedjes
die hij zelf bedacht heeft
een babyfoon meldt geluid
bezorgd komt hij in actie
geroutineerd geeft hij een flesje
hij is een goede vader
vol ontroering kijk ik toe
naar hem als schakel in een rij…
Eeuwenoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Hoe zij de strooppot ook hanteren
't eigen gelijk zal prevaleren,
't spel, het is al eeuwenoud,
het gaat om macht en om behoud.
Te vaak te veel ging het al fout,
het water van de zee is altijd zout.…
Moeder.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Jij die mij stuurde in het leven
naar een evenwichtig bestaan
van jou heb ik zoveel geleerd
tot ik op eigen benen kon staan.…
Jij leeft in mozaïek
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
580 ik heb je
in grote lijnen
getekend
belegd met
kleuren glas uit
wat voorhanden was
details gesneden
en gepast zodat het
eigene herkenbaar lag
je warmte
als ondergrond gekozen
stralend uit gezicht en ogen
jij leeft in mozaïek
speelt licht en jeugdig
in de vreugde van je ziel…
Uw goud
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
769 ik zit
op omgehouwen stammen
van een ladang
juist aangelegd
en tuur over het laag beneveld veld
het voorspelt mijn laatste gang
hier sterft mijn gevoel
dor geworden
door gekapt hout
morgen zal ik uw rijst
niet meer zien
ik moet gaan mijn dierbaar Indië
voedt u met eigen goud…
Luisteren (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
723 hoe avond maakt
dat ik je stappen hoor
jouw bijzijn speur
in verre tonen
als van een late gast
je stilte proef als
het legen van mijn glas
een onverklaarbaar
zwijgend weten
dat het zo is zoals het was
jouw vragen worden
dan mijn eigen woorden
ze stellen mij gerust
op mijn papier
verstrooi ik ze als as…
Zonder chaos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 je wist me
op te rapen
uit de goot
met handen
die enkel
geven kenden
bedaarde stemmen
in mijn hoofd
zonder te verdoven
mijn eigen geest
kwam schuchter
in de stilte boven
samen hebben we
de ruimte afgetast om
naast elkaar te leven
zonder chaos
delen ze mijn hoofd
dat hebben ze beloofd…
Het oogt als in verleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
646 Als de naakte waarheid gekleed gaat in spiegels
van de ziel
Als door een magneet
keren de gedachten elke betekenis om
die ik aan iedere boodschap geef
Ze raken me aan
en diep
verzink ik
in het tochtig gat van het eigen zijn
onwetend
in een wereld onmetelijk en te groot
voor het menselijk oog:
De iris is
als
een kosmos…
Moeraseik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Praat met mij
getooide allesweter
vibrator van mijn stem
alligator
stimulator
van mijn bloedsomloop
kameleon
van de waarneming
praat met mij
strooi je luister
over m'n naaktheid heen
streel me
loog de harde hand
liefkoos
met jouw machtige armen
vertaal voor mij
jouw eigen geluid.…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Als het tasten van een oude eik
in donkere aarde
of het waken in stilte
van vestaalse maagden
wachten wij, niet op iets
maar om het wachten zelf
tot de cirkel zich sluit
en reflecties de spiegel
voorgoed verlaten en
zich wentelen in eigen licht.
Dan pas komen we aan
waar we nooit vertrokken zijn.…
Opschepper
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 'Ik leef op m'n eigen manier:
niet als u, want ik heb veel plezier
en ik voel me hier thuis
op m'n hoofd,' zei de luis.
' 'k Ben gelukkig geen zebra of pier.'…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
785 ’t Geluid van de wind door bomen vol met blad
De warmte van de zon die neerkomt op het pad
De rust en de stilte doorbroken door gefluit
Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit
Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij
De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
De typiste
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
999 Het keyboard lonkt bij aankomst
en geniet van haar eerste slag
en als een volleerd musicus
begint zij deze dag
Haar vingers beroeren vloeiend
de toetsen der poëzie
en langzaam verandert haar aanslag
in een eigen symfonie
Nog voor het avondvallen
heeft zij haar lied gespeeld
maar helaas voor deze kunstenaar
wordt geen roem of glorie toebedeeld…
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…
Waar het licht oud is, en rood, en warm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Mijn diepste verlangen
Gaat uit naar oud licht,
Daar waar de dag
Slapen gaat, en de
Nacht op wil staan
Laag, laat licht
Zal het zijn
Waar ik verder
Wil leven, en me
Warmen kan aan
Het oude, rode licht
Dat ik zo intens beleef
Dat ik gewichtloos zweef
En mijn eigen donker zwicht…
saam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
671 zoek woord
en het wordt
waar
je eigen
waarheid
klaar
je weet dat er
meer is
tussen het licht
duisternis
station
Vinkenoog
onderweg
Ginsberg
blues
jazz
om je oren
tranen zonder
scoren
alles blijft
onherkenbaar
dit lijf
voor de woeste zee
niet bang
alles verdwijnt
en begint
opnieuw…
droog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 ik vond een schaaltje
gebarsten
leeg
en onverzadigd was het
droog
vooral droog
het keek me aan zo van: jij gaat mij niet gebruiken
dat was ik immers ook niet van plan
er lagen woorden
op de grond
die ik er eerdaags, per ongeluk
had laten vallen
kapot
vooral droog
en tegen eigen zeggen in
gebarsten…
storm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Maar ze kunnen je elk moment
doodslaan zoals ze afknappen
met een knal op je eigen schedel.
Waarom houden we dan toch
van de bomen in de storm ?
Misschien omdat alles in je
oplet en niets in je slaapt.…
In zwarte handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 een stukje god
heeft zich geopenbaard
in zwarte handen
een warme lach
met witte tanden
hij kwam
over het water
in onafhankelijkheid
smeedde broederschap
uit apartheid tot gelijk
hij bond
wat ooit gescheiden was
gaf mensen weer
hun eigen trots op de rots
van kaap de goede hoop…
een ongeborgen kerst
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
674 als een gedempte avond
liggen ze al dagen
verpakt op tafel
onaangeroerd
zoals dichte gordijnen
zij is oud en grijs
haast in slaap
het geluid van decemberklokken
gloeit na in haar schoot, het wonder
van weleens
negen maanden had ze
er op gewacht
hij ging zijn eigen leven in
vandaag is het niet anders…
Een verre stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 ik zag je ogen
neergeslagen
je had van die dagen
dat je onbereikbaar was
waarop zelfs
je lach
een verre stilte
in zich had
toch keerde jij
je nooit
van ons af
omdat je om ons gaf
dan was er weer
het raken
in steeds opnieuw
contacten maken
het ontdekken
van je eigen plekken
in samen gaan
voor een gelukkig bestaan…
Vergeten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
592 Alleen zijn is niet erg
Hoogst vervelend
Maar verder niets
Wachten op wat niet komt
Vergeten
Dom erg dom
Dobberen in eigen levensbrij
Soms eens varen
Zomaar ergens heen
En dan zingen
Een veel gezongen kinderlied
Moeder zingt het iedere avond
Alleen
Maar ze zingt.…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
Licht glooiend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 In geritsel van herkenning
Langs onbetreden paden
Damp van vervlogen kiezels
In aan te hechten aarde
De flonkerende bedding
Van schaduw en licht
Over melkwegen en achterstallig
Gerucht van deinende oersoep
Kan ik Hemellucht omarmen
Me aan eigen honger verwarmen
In mooiheid, lichtvoetig
In grijste van ogen…
VERLATEN STEENGROEVE 4
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 In de donkere koepel
de uitgeholde tufsteenheuvel
loert
het troosteloze
gedachten
die mijn leven vergezelden
of
die ik nooit kende
vechten hier
tegen de leegte
muziek verdedigt mij
alle wijzen
die mijn oor ooit ving en hield
onsterfelijk orkest
door de stilte geleid
mijn eigen
soldateske symfonie.…
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…
Angst!
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
976 Gelukkig heb ik in een speech gelezen:
‘We hebben slechts de eigen angst te vrezen.’…
De grens voorbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Ben van het zekere begin
Naar het ongewisse einde
Gekropen, en heb daarbij
Voortdurend de grenzen opgezocht
Die anderen vergeten waren
Aan te geven; grenzen die
Er beslist waren,
Maar niet zichtbaar
Voor hen die er tegen
Aan moesten lopen -
Begin het einde nu al
Zichtbaar te naad'ren -
Ben ongemerkt mijn
Eigen grens voorbij…
Tussen hemel en hel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Aan flarden geschoten humaniteit,
Mens die zijn naam dreigt
Te verliezen aan zijn eigen onmacht,
Niet in staat zich te verweren
Tegen het kwaad dat alles in
Zijn vaart meeneemt, hartstochtelijk
Op weg naar de hel -
Met in het achterhoofd nog
Een paar laatste flarden hemel,
Waarnaar hij wanhopig op zoek is
Om te redden wat er te redden…