7971 resultaten.
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 dat de dagen zich inbedden
met zacht vloeiende tijd verschuivingen
naar de schemer die het donker lengt
naar de secessie van het moment
waar vergiffenis als
een erfdienstbaarheid wordt
vereffend en een zonde is die
als een open kaart ter tafel gelegd
zich vergaloppeerd aan
valsspelerij die in
dromen wordt verwezen
naar het lot
achter…
Wat wij God noemen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
127 ik geloof niet
in een hand
die aan de geschiedenis trekt
niet in een stem
die bepaalt
waar wij heen moeten
maar ergens
achter wat wij kunnen meten
begint voor mij
een ruimte
geen hemel
geen wonder
geen antwoord
eerder een bron
waaruit iets komt
dat wij zelf
niet kunnen verklaren
misschien is dat
wat mensen
God hebben genoemd…
De tak
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
113 verzet
in je hand legt
je kent de smaak
maar niet de tijd
die nodig was
om hier te komen
onder de schors
loopt nog altijd
het stille werk
van wortel naar blad
misschien is dat
wat dankbaarheid is:
niet teruggeven
wat je hebt genomen
maar iets heel laten
waaruit het opnieuw
kan ontstaan
je loopt verder
met lege handen
achter…
Een briefje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
71 Niet boven je,
niet achter een bureau van regels
of een stapel papieren,
maar even naast je.
Met een paar regels
die ruimte maakten
voor jouw kant van het verhaal.
Want achter veiligheid,
behandeling,
de volgende stap
en alle woorden uit een dossier,
zit een kind.…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Het is grijs achter gordijnen,
besloten; lucht een scherm
dat mijn hart afsluit.
Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.…
Thijmen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.054 zo liet je me achter,
eenzaam en verward.
Je had nog zoveel meer te geven,
maar je leven was voorbij.
Het werd je afgenomen,
door de rijdende winnaar
van een zuippartij.…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
Boek
gedicht
3.3 met 30 stemmen
13.206 .
-----------------------------------------
uit: 'Statig Landschap Achter Glas', 1982…
het kwaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
932 ik wil het kwaad niet
kennen
het bestaat niet
alleen in holle vaten
die meegalmen op golven
van haat
niet alleen in onbekenden
die vliegtuigen in torens,
messen en kogels in mensen
boren
niet alleen in gevaarlijke gekken
op straat het bestaat ook
achter mijn eigen ogen
in de schaduwen van mijn gedachten
ik wil het de rug toekeren…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
Wanneer Harten sluiten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.869 Je sluimerde over het pleintje
het was nog vroeg en de bomen fluisterden
jouw ogen droomden een verscheurd gevoel
de zon kwam gestaag door het wolkendek
De wereld leek te draaien
op een paar vierkante meters
en je hart klopte verleden weg
maar de pijn die bleef
Ik lag in bed
roofde de laatste geuren
die jij achter liet
Mijn tranen…
Jouw Masker
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.490 Is er dan helemaal niemand
Die snapt wat je bedoelt
Niemand ziet jouw eenzaamheid
De angst achter je gevoel
Een clown met een traan in zijn oog
De symboliek van jouw bestaan
Dat masker van gemaakte vrolijkheid
Kan dat nu niet weggaan?…
Ik lachte niet
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.250 Waarom zag ik het niet, waarom niet eerder
ik voelde opeens de vrijheid die wachtte
zette alles van me af, pakte mijn jas
sloot de deur achter me en lachte.…
zonnelied
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.017 Rondom je is alles koud,
Omdat hij je achter liet.
Men klopt troostend op je schouder,
Maar je merkt het niet.
Je voelt je jaren ouder,
Omdat je nu geen toekomst ziet.
maar je moet niet blijven huilen,
Ook al ben je reeds alleen.
Spoedig zal de zon niet langer schuilen,
Dan breekt ze stralend door de wolken heen.…
EENZAAM
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.536 maar ze willen hem niet laten gaan,
dus blijft hij maar achter tralies staan.…
Lange Hezelstraat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
912 Vanaf de eerste kijk ik toe:
geranium achter het raam
tot de laatste klant het café verlaat.
Hondsgelukkig in de Hezelstraat.…
mijn kleintje
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.187 Zodat ik me achter mijn tranen kan verschuilen…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 het decor en de afstand
blijven pijnlijk aangeroerd
brokstukken van emoties
breken aan doodsangst
die zich heeft verstopt
achter mijn verdedigingslinie
doorleven....…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou bevriest gedachten
en telkens stilt de fluister
achter…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 Vervlogen herinneringen
bewaarde graven
achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik…
inzicht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.154 ik de wereld
vanuit een andere hoek
het bevat een paar inzichten
en door ze na te leven
kun je 't hedendaagse bestaan
heel anders gaan beleven
het is echt niet zo moeilijk
maar ben wel consequent
zo maak je kennis met
wie je in werkelijkheid bent
het is fantastisch te ontdekken
hoe het zit met jouw gevoel
je komt er gaandeweg achter…
Waanzin
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.070 Waar wreed vertrokken muilen
zich achter prikkeldraad verschuilen.
Waar brandend bommenluchten
gillend langs de hemel vluchten.
Waar splinters 'hoop' verscheuren
en vlammend rood de aarde kleuren
Waar blinde ogen in verwrongen lijken
zielloos naar de hemel kijken.…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.
De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
zuur(sonnet)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.888 wanneer hij gesloten bleef die mond
en zijn lichaam uit werd gekapt
in de wazige steen van achtergrond
is de tijd mij sneller ontsnapt
toen die mond vierde met een lach
en een lieflijk woord achter zijn
zeldzaam vreugdige lippen lag
was het al een stralen in de pijn
ach, toen de armen mij
bijna aan gingen spreken
was mijn hartje al zo…
ergens
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.437 Het bezoek klopt aan en laat een rode
blos achter, een lieve kus, een keer
in de duizend jaar.
Ze draaid om haar as en toont al haar
geschenken, plooien die haar oppervlakkig
krenken. De zon komt op, een nieuwe
dag breekt aan.…
Beschaafde manieren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.221 Op de zielsnede van achterdocht;
Manieren waren ver te zoeken
Vol lof deed ik ze uit de doeken
waar menig man protesten zocht
Vertoornd heb ik mij gescheurd,
bevangen door de langste dagen
Hunkerend naar naakte vragen,
werd dwaling terstond aangesleurd
Rake woorden achter noch,
die ware kwintessens verbeeldden,
stuntelden missend…
Vrede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.133 Weet jij wat er achter die groene heg gebeurt?
Daar spelen kindertjes die vreedzaam leven,
Kindertjes die van geen kwaad weten,
Kindertjes waarin men geen haat bespeurt.
Er wordt gespeeld, getekend en gekleurd,
Er wordt gelachen gedanst en gezeten,
Er wordt gewonnen, verloren en gegeten,
Maar er wordt niet getreurd.…
HAAR EERSTE KEER
netgedicht
3.0 met 358 stemmen
38.111 ze spiegelt zich in ronde vormen
truitjes trekkend naar haar buik
maar haar vrouwzijn blijft verborgen
achter zwartomrande ogen
sterrenstralend in het glas
waar ik zoek naar steelse blikken
van wat gisteren kind nog was
straks zal ze met verhalen komen
maakt ze mij tot deelgenoot
en dan streel ik speelse lokken
van haar vurig rood gezicht…