3483 resultaten.
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Een nieuwe hut werd snel gemaakt
maar Harm was lichtgeraakt
schreeuwend maakt hij mensen bang
een zonderling, een gek
en het duurde niet lang
politie stak hem in het gevang
bracht hem naar het gesticht
in Wagenborgen
om opgesloten te verzorgen
maar doelgericht
wist Harm te ontkomen
terug naar zijn bos, zijn bomen.…
Toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Ik had nog geen begrip,
maar was niet bang.
Ziekte, honger en gebrek aan alles.
Ik zag een eerste auto en schrok me dood,
viel van schrik in een sloot.
Over de hei liep ik naar school
en leerde lezen met Ot en Sien,
zag een plaat van Jetses met het aapje.
Die had ik nog nooit gezien.
We hadden nog geen straat.…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 Ter duine stuift het siddrend zand in wolken;
De wolken barsten bang, als waterkolken.
o Meesters, drijft in mij die driftendrang? -
Vloek 't kwaad, vloek smaad, door uwe stoute zang!…
Je niet kennen
gedicht
3.7 met 37 stemmen
12.905 waard
Dan zei je: Ach zo gaat dat en die dingen die gebeuren
Het leven laat zich toch niet anders plannen
Het komt zoals het komt en verder moet je maar niet zeuren
Want je laat
Je niet kennen
Een week of twee geleden
Kwam je zomaar even langs
Ik schrok, want je kwam bijna nooit bij mij
De trilling van je mond
Verraadde vagelijks iets bangs…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 O ik hoor haar komen,
o ik voel haar komen,
en ik ben zo bang
want dit is het siddrend verlang
wat nu gaat breken -
o de lente komt, ik hoor hem komen,
hoor de luchtgolven breken
rondom rondom mijn hoofd,
ik heb het wel altijd geloofd,
nu is hij gekomen.…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Blozend als een jongenswang,
Meisjesmond en rood als 't bang'
Ruisend karmozijne...
Op hun hoge stelen prat,
Met hun diep verholen schat,
Lonken zij als wijnen.
En zij fonklen en zij tieren
In het hete middagvieren
Van het licht getij;
Als de gonzers, neergezonken,
Hangen aan hen, zat en dronken,
In een dromerij.…
Laban vlaggen in Libanon
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
847 druzen soennieten sjiieten
Neutraal vrij banquair levend als in Zwitserland
leken scheidslijnen lang geloofsroering bestand
na heftig vonken bleek plots hoe broos geschoeid
alles plat kon worden geschoten en gebombardeerd
Had Unifil ons eerder traumatisch in oorlog gemoeid
ziet ons vaandel daar nu stil preventief gestreken
dat wordt wat bang…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 ik druk haar tegen mijn bezwete borst
en kus haar zachtjes op haar wang
hoe vaak zal ik dit nog kunnen
het maakt me echt van binnen bang.…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 Het bange land hoedt zich voor de overname
beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 echt gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht nu
een gapend gat
ginds zal alles licht schijnen
dat statig weggesmolten masker
is zelfs voor daar te
zwartgeblakerd
Plots klapwiekt mijn briesend herboren tapijt
in een vliegende vaart achter
de pure zielezang
van bloesemende woorden aan
Ik kan niet roepen ben te bang…
Volg je Hart...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.686 Hier ben ik altijd bang voor geweest,
Het is zover.
We raken elkaar kwijt.
Maar voel jij enige vorm van spijt?
Was er niet één ding wat ik liever had gewild dan een relatie met jou?
Ja, dat jouw hart ook om het mijne schreeuwt.
Ik schreeuw harder dan ik kan,
schreeuw met alle kracht die ik heb naar jou.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 "Vuurtoren", riep het meisje en tekende in het zand
een zuiver bloedend hart, klein, bang, als dood,
stervend kloppend in het warm ontloken avondrood.
Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 zwart de sneeuw van zinnen
laat haar alle stormen stillen
spelevaren op een zee van meeuwigheid
met eeuwenoude kinderogen kijken naar
het wiegend zogen moe van alle baren
laat haar
ach laat haar maar
tot alle water gebroken
alle plooien gladgestreken
alle kieren en blinden open
alle kinderen vleugels van papier
niemand weet hoe bang…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Ik nam de kans je nog eens te vertrouwen,
ik weet niet of ik er nu om moet rouwen,
Je bent namelijk bang en laf,
en alles wat ik wil,
is van je af!…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Zalig voor jou, voel onze tederheid en jouw, in jouw kleurtje lila bloeien wij geurend naar jouw hoop in bange dagen.
En de pinksterbloem is een mooie dwaas, verdwaasd in de Heer…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Het omringende voelbare heden
is een lang kronkelig zandpad
wiens fijne gladde kruimels
aangenaam je voetzolen strelen
scherpe kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk
zijn dan gauw weer vergeten
of _ geven bange voorgevoelens
daarnaast geuren velden
vol wuivende graspluimen en bloemen
luchtige golving noodt suizend
vraagt hier te blijven…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Wat wrede stem dan, die ons riep,
Om luttel vreugd te smaken,
Gekocht voor moeite en bange strijd,
Beklemd in eng begrip van tijd?
o Eeuwigheid! gij zijt de ree,
Zo lang gezocht op ’s levens zee,
In zo veel wilde baren!
Ontsteek uw baken op de kust!
Gods lichtend Woord doe ons gerust
En juichend binnen varen!…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Schijnt dees nacht ook eens zo lang
voor wie bang
eigen droefnis uit moet wenen,
wie met liefde 't hart volgiet,
ach, hij ziet
de uren vlieden om zich henen;
en hij houdt de zaligheid,
die de tijd
uit zijn handen zoekt te ontstelen,
dichter aan zijn borst geprangd,
en verlangt
zelfs aan de uren te bevelen!…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 hij weende, was bang, zijn ogen werden moe
en viel verderop in slaap onder een boom in het mos
die ochtend werd hij wakker mede door de felle regen
keek vluchtig naar de waterkant en begon te treuren
kon zijn tranen niet bedwingen, begon luidkeels te zeuren
de regen kwam nu met bakken in volle vaart naar beneden
de oude beuk kreeg hartgevoelens…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Zó al de bange nacht. Doch als de heuvlen vangen
De matte mauve gloor van 't rijzend morgenlicht,
Verheft hij, eerst, naar 't oost, de stad van zijn verlangen,
Nog eenmaal, en voor 't laatst, 't aanbiddende aangezicht.…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 ,
oosterlingen, zuiderlingen, verdrukten en behoeftigen, als radertjes in een fijn uurwerk,
ze neemt ze al eeuwen op, en sluit ze in haar armen zonder aanziens des persoons, of geloof, of kerk,
goed, er zijn altijd wel rotte appelen, zij die arbitraire dogma’s opdringen aan anderen,
als een etterende zweer, of vuil onder een kleed; ze was bang…
Ergernissen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
518 Deze dagen vol van leegte
Dat we met zijn allen niks beleefden
Vol van angst en ergerlijke regelgeving
Bang voor de afgrond waar we als lemmingen op af streefden
Hoofd eerst ongeacht de inhoud
Slim of volgzaam we eindigen tegelijk onderaan
KLM vliegt er met de hoofdprijs vandoor
Gevolgd door een zingend kerkkoor
De kleine dingen die het…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Origineel Review van een elektrische kookplaat (met 1 ster)
Altijd bang dat ik iets laat verbranden
Dat ik het fout doe
en dat mensen ziek worden
van mij eten
Of dat de tempratuur
uit de hand loop
En de keuken afbrand
Mijn laast koopplaat voegde
een nare ervaring toe
aan die angsten
Toen de knop opeens los schoot
en er een flinke…
Wanneer wanneer wanneer wanneer wanneer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 als de binnenkant van een kolenkit
als je weer eens aan het typen bent en denkt: ook dit wordt weer geen hit
Wanneer wanneer wanneer wanneer
kom je los van al je banden
heb je eindelijk eens niets meer voorhanden
hoef je niet te knarsetanden
druipt het vocht eens niet langs de wanden
dreigt je leven niet te verzanden
ben je niet meer bang…
In the air tonight
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
994 Ik voel dat er vannacht iets gaat gebeuren
waar ik de hele tijd op heb gewacht
voel jij dan niet wat ons boven het hoofd hangt
voel jij wat ons te wachten staat vannacht
O God, Maria, Jezus, sta ons bij
Als jij me zei, ik kan het niet meer aan
als jij me zei, ik zie het niet meer zitten
als alles jou te zwaar geworden is
en bang bent om…
niemand weet waarom...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.555 Want de liefde ik weet dat ze me vind
Ik ben gewoon voorzichtig, want jou liefde maakt me bang
maar ik kan ook niet ontkennen dat ik vaak naar jou verlang
Niemand weet waarom geluk soms wegwaait.
Niemand weet waarom een bloem verwelkt.
Niemand weet waarom jij de enige bent die ik vertrouw,
maar ik weet dat ik van je hou.…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Meisje, waarvoor ben je bang...?
De stilte kwam ineens, en bleef
Als een verstikkend kille deken
Na oude beelden op t.v.
Nu al drie weken geleden.
De haven op het Polygoon
Mensen wuiven, soms in tranen
Verloren kans opnieuw getoond
Hier ligt 'De Vrijheid' aan de kade.…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Ik voel me eenzaam, bang en verlaten,
Ik wou dat je nog van me hield,
‘k wil hele nachten met je praten,
Over wat mij toen toch heeft bezield.
Eenzaamheid kan je verdoven,
Vervreemden van je eigen ik,
Dat kom je moeilijk weer te boven,
Zo krijg je steeds weer tik na tik.…
KINDERSPROKE
poëzie
3.7 met 60 stemmen
15.644 Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe
Zouden ze heel graag komen;
Maar ze zijn bang, voor de grote zee
En voor de hoge bomen.
’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht.
De zon gaf ze allemaal lichtjes,
Voordat hij naar bed ging; die houden ze dicht
Bij hun gouden sterrengezichtjes.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Op het moment van scheiding tussen de avond en de nacht word ik bang.
Ineens ontspringen er tranen en terstond sta ik op en de stilte is passé.
Mijn hart schreeuwt het uit, de vogels vliegen verschrikt weg, als in een plotseling gevecht.
De druif blijft rijpen, zoals mijn liefde voor jou.…