20059 resultaten.
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Voor het eerst intiem met jou
hemel open, wij overstelpt
een stroom van liefde
ware liefde die voelt als de zon
voor jou wil 'k dienen
als rots. Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Houden van
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 Elke dag hou ik een klein beetje meer van jou
ik ken jouw rare fratsen
je misdragingen in gezelschap
ik kijk er zo graag naar
elke dag hou ik een klein beetje meer van jou
hoe je draait
hoe je onder alles uit probeert te komen
ik hou zelfs van de afwas die nog staat van vorige week
en daarom hou ik elke dag iets meer van jou
je laat de…
Een moederhart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Wanneer haar hart gesloten is,
is een vrouw een dier.
Wanneer zijn hart is gesloten,
is een man een stier.
Diep in elke vrouw verborgen,
klopt haar warme moederhart.
Daarnaar verlangen bange jongens,
en bijna iedere oude man.
Bij ziekte en bij smart,
troost,
alleen een moederhart.…
Iets hemels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 jij droomde
mijn gedachten in
verwachten met een lach
ik zag dat
toen je naast me sliep
en zacht mijn koosnaam riep
samen zijn we
op de vlucht gegaan
de lentebloesem achterna
de stilte van de lucht
vlak voor het ontwaken
gaf een intens geluk ervaren
toen de zon
je wakker maakte
voelde ik jouw warme hand
wist in samen raken…
Liefde en geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
598 Liefde is alles
Geluk is pas compleet
Als alles meezit
Ik denk dat ik het weet
Liefde heb je nodig
Onontbeerlijk is geluk
Als alles tegenzit
dan kan het immers stuk
Liefde doet je leven
Geluk hoort er bij
Daar hou ik me aan vast
Met jou aan mijn zij
Er zijn voor elkaar
In voor- en tegenspoed
Liefde en geluk
Werken samen, het komt…
Mijn thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 In mijn groen paradijs
van pak hem beet circa
60 vierkante meters,
stierf menig man een
1000 doden.
Luchten trokken donker
en over, oceanen landden
hun roerige golven
tegen de vensters
van ons bestaan.
Dit domein torenhoog
bergt zoveel liefde,
doorstond fier de jaren,
in de stenen schreef
ik haar naam.
Mijn muze, jonkvrouwe
van…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
481 De dames Sluik hebben blosjes
op hun ronde appelwangen
hun ogen staan op ver, zij kijken
als een rijtje pimpelmezen
naar links en rechts, op en neer
Als hun ogen elkaar treffen
plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken…
Heimelijke genoegens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Een schat van genoegens
vertellen haar leugens
door geuren die verdoven
om mij te laten dagdromen.
Met de smaak van kokos
door gevoel van vrijheid
op een onbewoond eiland
waar geen wijzer wijst.
Een schat van verlangens
om in stilte te beleven
en de uitgesproken wens
tegelijk uit te spreken.
In glinstering van ogen
waar…
Zoals de duif
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.253 Zoals de duif
Zweeft door het licht,
Zo zweef ik door het licht
Der liefde.…
Hou van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 schrijf haar jouw
allermooiste verzen
met goud zonlicht
oh zo puur
dwalend door
onontgonnen wouden
samen opgaan in
moeder natuur
laat verbanden
nimmer smoren
opdat jullie schakel
haar immer zal bekoren
voedt haar met
licht beschilderde
in muziek gedoopte novellen
blijf haar ieder jaargetij
vertellen
middels wolken, regen,
een…
Steevast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
344 kom ik inkt te kort
om al degenen aan te schrijven
die er werkelijk toe doen
zij maken dat
dagen mooier blozen
nu de wind hen uitdaagt
nog voordat één letter
op papier staat
krijg ik bijval van haar
onze dagvorstin…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
431 ik zie je profiel
waarin de lijnen
zacht tekenen
een stralende lach
nog volop warmte
en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt…
na het woeden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
365 na het woeden
van de stormen
wil ik je omringen
met stilte waar je
binnenin kunt schuilen
met jou alleen
maar kijken naar
de spiegelende
regendruppels rollend
langs het raam
onze oren alleen
maar afgestemd
op de taal van de regen
die de aarde beroert
in de stilgevallen tijd…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 getrouw houdt ze vast
aan datgene wat
ze kent
weet ze dan niet
dat loslaten haar meer
zal opleveren, op den duur
alleen dan zal liefde
haar omringen met al het schone
dat het leven te bieden heeft…
Achter mijn liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Hier zoek ik je
Op het begin van elke pagina
Verloren in die woorden
Fluister je je naam
Groot en mooi zijn je ogen
Rood je lippen
Ik zie en voel je
Oh! Eeuwige zoete liefde
Verloren zal ik voor je zijn
Hier in dit heilige oord
Verbind ik me
In diep droevige inkt…
Voeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Twee voeten steken uit het bed.
Gluren van onder de dekens.
Blank en groot.
Beetje behaard ook.
Fraai.
Ik zie ze al jaren,
verstopt tussen leder,
leggen ze mijlen af
werken, ploeteren,
ook voor mij,
zo trouw.
Plots komen ze in beweging,
dribbelen door de kamer,
en verdwijnen uit het zicht.
De voordeur slaat.
Het is niet erg, ik laat…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Bevreeën
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 gestreeld door de wind
verwarmd door zonnestralen
proef ik nog altijd ’t zilte zout
op m’n lippen van die kus
die jij met vurige
passie plaatste
in vuur en vlam
verliet ik
de plek
hongerig
naar
meer…
Door de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Elk mens moet er doorheen,
of is er al doorheen gegaan.
Door het vuur,
dat ons wil verteren.
Door grotten en spelonken,
naar de duisternis.
Door de onpeilbare diepten,
van de zee.
De dapperen zullen ons troosten,
maar niets of niemand,
geen mens gaat met ons mee.
Alleen de liefde in ons hart,
zal bij ons blijven.
Liefde zal zoveel…
Spiegelbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Als jij ontwaakt mijn lief
laat mij dan je spiegel zijn
stap gerust uit je dromen
ga dan voor me staan
in mijn ogen
laat ik je thuis komen
kus me ik zal altijd
met je meegaan
voortaan…
Licentia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
358 geboeid
laat ik los
dat wat nooit
van mij was
in de eerste plaats
de vrijheid
die ik inhaleer
doet mijn lijf goed
het herpakt zich
na al het onrecht
dagen kleuren
dieper dan
nu ik de antwoorden
vind binnenin
mezelf…
Verlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
368 de verlossing voelt nader
nu zij de wind niet meer
tegen de haren instrijkt
niet dat ze dat ooit gedaan had
maar toch
zachtjes priemt de dagvorstin
door het wolkendek
om vergeten verhalen
te openbaren
die van liefde en troost
waar al even reikhalzend
naar werd uitgekeken
eindelijk komt zij thuis…
SCHADUW
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.090 Ik heb de liefde liefgehad;
daarom wellicht heeft zij me niet bemind.
Zo doet de mooie minnaar
met een zeer verliefde kind.
Ik heb de zon te lief gehad
en beu van beedlen
aan de deuren van de dagen
ben ik geworden als een varenblad
dat liever in de lommer leeft
dan zon te dragen.
En daarom bouwt mijn kommer aan een huis
waar lamp- en…
Lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
522 Ze heeft mij versierd
en windt mij om haar vinger
vlinders in mijn buik…
Een droom en nu
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 Een nog heldere droom
van veel vroeger was,
dat ik met een koffer, zwaar,
zeulend, de berg opliep naast mijn ex,
hij droeg toen niets.
Nu liep ik naast jou.
Gezamelijk hadden we één tas
en gedeeld het gesjouw.
We gingen een trap op die boven de haven uitkwam.
Toen het mijn beurt was te dragen,
vroeg ik moeizaam,
want hoe vraag je dat…
het deuntje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
441 als een intiem gesprek
met mijn ziel
het deuntje dat
zich afspeelt in mijn hoofd
een ruimdenkendheid
die mij bij mezelf brengt
in volle connectie
met het hart
dromen met passie
tracht te verwezenlijken
puur en ongetemd…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 niet dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn…
Ogen lachen dromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
468 als korte rokjes
shorts en topjes in
het straatbeeld verschijnen
flitst spanning door de lucht
hoofden zijn niet meer
voorover gebogen met
ogen op schermpjes maar
kijken verrast in het rond
om vooral live
het leven te ervaren
dat zich plots in alle
kleuren lijkt te openbaren
er wordt weer
samen gelachen
handen pakken elkaar
in…
carpe diem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 comisch, is het niet, dat telkens
als ik jou weer zie
rampspoed en ellende volgen,
pijn en verdriet de weg naar het hart zoeken
en dat vele jaren lang
dan aan het einde van de reis
in de winter des levens
en dan zal ik naar u komen
maar niet langer als vijand,
maar dan zal ik u als vriend omarmen…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
367 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…