5765 resultaten.
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze blik
zo stonden we
hij en ik
de middag bracht wat bloemen…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 jou ontmoeten en ontdekken
hoe je bent, de buitenkant
Iemand ontstaat uit de basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste pijn
Maar weet niet of het zoet van nu
genoeg is voor een overwinning
die langer duurt dan de schoonheid
van een versgeplukte bloem…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
De helft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 over het weer
een bron van eindeloos gepraat
Het gewas dat zich richt naar licht en
klimaat wortels diep in de aarde gekropen
Dat je iemand bent door een ander
te ontdekken in gemeenschappelijk
te onderscheiden in wat je weet
rozemarijn, peterselie, koriander
bieslook, basilicum en salie
groei, bouw en smaak van een plant
hoe de bloemen…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 Met de stralen die voor gouden bloemen zorgen,
en die vertalen dat'r mooi weer komen mag.
En de held're klanken van vogels met vleugelen
zijn op velden en stranden te horen.
Ze laten zich door niemand beteugelen
en verlaten hun stek om elkaar te bekoren.…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
988 - of achteruit kunt
En je ligt bijna in die goot
Dan is het moment aangebroken
Dat een nieuwe weg zal ontstaan
Je hebt zelf de stenen neergelegd
Voor het nieuwe pad in je bestaan
De lichten staan daar op groen
Omdat jij ze zelf creëert
Het verleden is nu losgelaten
En daar heb je van geleerd
Het nieuwe pad bestaat uit liefde
Uit bloemen…
VERHOOGDE ZEESPIEGEL
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
879 Een eilandje in de zee
een kleine parel
een jaarlijks gebeuren
een knal in de stad
een gefrustreerde gek
een graag schietende
een levend kerkhof
een totale verslagenheid
een onuitwisbaar verdriet
een zee van bloemen
een pandemonium van rouw
een golfstroom aan tranen
een zee vol tranen
een oceaan vol tranen
een verhoogde zeespiegel
een…
Het museum
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.245 Ik ging weer naar huis, nam onderweg nog bloemen mee
voor in een vaas.
-------------------------------------------
Uit: 'Er ligt een appel op een schaal', 2008.…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 een lied voor bert
even speel ik
een landschap voor jou
die nu misschien doolt
in oneindig hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 De echo van de dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument…
Woorden te vieren
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
817 de vreugde, de melancholie
van mijn geschreven woorden
verloren zijn ze mogelijk nog niet
ze zweven in windstreken
graven zich ergens in de aarde
als zaadjes in een akkerland
misschien groeien ze
als blozende bloemen in ’t zand
waaraan vlinders zich letterlijk minnen
of wie weet
strijkt er een zweefvogel neer
en pikt er de vruchtbare…
Charme en raffinement
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
595 waai mijn luchtkastelen weg
ik wil niet meer met bloemen spelen
de zon in regenbogen zien
flirten met de lente gaat vervelen
geef mij ijzer
om met eigen hand te breken
een storm met huizenhoge golven
om mijn krachten mee te meten
alles om het vrouwelijk geweld
in liefde te weerstaan
waar charme en raffinement
de dijken zijn waartussen…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Dat zal niet zijn dan een woord verloren,
op stofwitte wegen een bloem, niet meer.
Weg woei de wind in het zand de sporen,
ritselend vielen de regens neer
maar ach ! een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.034 verdriet
vandaag was ik aan je graf
maar je was er niet
en toen ik je mijn bloemen gaf
voelde ik al het verdriet
van de velen wier leven
met het jouwe was verweven
ik voelde al die levensdraden
die werden afgesneden
kon al het verlangen raden
die nog éénmaal aan elkaar te smeden
maar je was er niet
wij waren er alleen met ons verdriet…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 als wolken langs de wind
gaan buitelen met een vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon…
De snoffeltjes van Miet Weijters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.408 Ik zal altijd van deze lieflijke
bloemen houden.
Om wat zij nog altijd betekent voor mij;
wat dat betreft: Miet Weijters blijft...
mag blijven.
Zij zorgde immers, dat ik zorg!…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
het geluid van tijd(2)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
535 zie de tijd
hij komt steeds weer
in elke bloem die verwelkt
ik keek door het raam en heb hem toegesproken
als een vallende ster, onvoorbereid
ik ben een wens in jouw handen
een woord met trage vleugels
dat in overgave herbegint
zie de tijd
er is geen seconde die klaagt
vertraagt tot antwoord
al slaat de torenklok twaalf maal
over een nevelend…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Welterusten.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Dan ga je bloemen plukken,
speel je de hele dag
en maak je me gelukkig
met je schitterende lach.…
Wat was en niet meer is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Zo keek jij eens naar mij
Alsof je bloemen zag bloeien
Het water voelde stromen
En de zon als zacht licht
Over jouw huid liet komen
Duizenden rozen met doornen
Prikken nu op mijn huid
Wanneer jouw blik de mijne aanwendt
En jij mij kil toespreekt
Over dat jij het niet meer bent
Als níets is nu die mooie kalverliefde
Niet eens meer een…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als zij opent in verhalen
een bloem…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Een verschijning als een bloem of gouden regen
zo dichtbij voor nog één zoete aanraking
het gevoel van een verlichtende vrije val.…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen,
Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid,
Want ook de bloemen leven snel en open,
En leven heet vergankelijkheid.
Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen.
Ik ken de onschuld van de made, ken de averij.
Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.…