34441 resultaten.
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 Een leeg wit vlak
de letters onzichtbaar
meestal met gemak
maar thans; ik staar
naar het witte papier
zinnen verschijnen niet
met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele…
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Maar als u mij ooit blind en doof
hier zwalken ziet:
vergeef mij dan mijn stomheid niet.…
Oneindig misbruikt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 met haar verdriet
Pijn, die zij met geen kan delen
Erover spreken gelukt haar niet
Ze lacht wel eens wat vluchtig
edoch haar ogen doen niet mee
Die haar nam bleek zelfzuchtig
Hij brak haar geestelijk in twee
Ze weent, edoch zonder tranen
want dòòr duurt maar haar pijn
Ongeschonden..geen orgaan en
het leven smaakt haar als azijn
Ze ziet…
Antonie
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.577 Wat gaat er in iemands hoofd om
met een leeg gestreden ziel in het verschiet
Verwarring en misschien teleurstelling
het licht in het leven niet meer ziet
Wat gaat er in iemands hoofd om
die moe en in volledigheid is ontdaan
De kracht uit zijn lichaam vloeit
geen moed meer heeft om door te gaan
Wat gaat er in iemands hoofd om
waar vreugde…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen
De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Wat zou je zeggen …
als je het zelf nog ziet
Vanuit je rouwkoets
je het leven verliet
Al die mensen samen
zou je ze omhelzen of wenen
Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach…
Zo graag schreef ik een Kerstgedicht
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
788 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
waardoor wat tederheid en licht
aan jou wordt doorgegeven,
met God erin verweven –
ik hoop dat je Hem ziet!…
O schaemle liefde-vlam
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.712 - geduld'ge brand, allene;
al weet ik éne, in winter-nacht,
wie géne zéekre lampe wacht;
die doolt door de arme landen;
die sukkelt, moe, door dode waan;
en - ziet, door 't rag van haar getraan,
het nódend licht niet branden...
1911…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Lichtdruppen storten in een parelval ;
hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand
de blanke lichtdauw spilt, een zilverval
van zon op witgrijs zilvermos en zand.
Stil ligt hij in de diepe duinendel
- een krekel sjirpt, blank zaagje, fijn getand -
Hij ligt te turen naar het kleurenspel
en 't dof oud-zilver van de schaduwkant.…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Je wordt er moe van,
en tegelijkertijd kun je niet slapen en eten, je
hoofd is in de wolken, je staat boven het ge-
zeur van alledag en ziet haar in alles, overal-…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Japan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
543 De aarde recht zijn gekromde rug
schokt de wereld in zijn strijd
een zuil van water verdrinkt de tijd
werpt de mensheid eeuwen terug
en dat terwijl de rijzende zon verdrinkt
verdringt de straling het verdriet
vergaat de rouw om vrouw en kind
in angst om de dood die niemand ziet
de gevallen samoerai gehuld in zwijgzaamheid
krabbelt…
Kerkelijk genoegen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Hij vervolgt, als-ie ziet,
dat een poes ligt te spinnen:
'Een dier zal vast niet
een religie verzinnen.'
______________
Ik ben atheïst
en dus geen protestant
of een sikh, maar beslist
ben ik héél tolerant.
Een moskee, kathedraal
of een aalmoezenier
zijn voor mij allemaal
zelfs een bron van plezier!…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel heeft verstomd
Zijn stramme handen
knoopten immer de eindjes
aan elkaar ook al had hij geen verweer
Alles aan hem is kwetsbaar
ziet…
Een overblijvend ras
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
738 Hij zou haar een vette knipoog geven,
een gebaar dat zij maar amper ziet…
Als. Stond hij nu niet achter het raam
en kwam zij niet achteloos voorbijgelopen.…
Verklaarbaar gebaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Reinier ziet een blondje in Leiden.
Het klikt in een mum tussen beiden.
Ze trouwen gezwind,
maar dan baart ze een kind
al vijf maanden nadat de twee vrijden.
Een zevenmaandskind komt wel voor,
dus twee maanden te vroeg is erdoor
te verklaren. Die vier
legt ze uit aan Reinier
en ternauwernood leent-ie z'n oor.…
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.
Met zwijgzaam alle tegenspoed verwerkt,
is zij een lichtend baken, mijn voorbeeld.
De wijsheid die zij met mij heeft gedeeld,
heeft mij in deugd als in ondeugd gesterkt.…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Een wat gebogen en slobberig man
een intellectueel
met een studeerkamer waar hij verstrooid
in rondloopt, bladerend in boeken en papieren
Hij ziet me zitten
-Wat kijk je toch?
Och...…
Zemen maar!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
951 Daar aan de overkant, is de sop koorts uitgebroken,
daar op elke etage wordt driftig gezeemd,
ladders in de aanslag, spons zeem trekker en emmer,
je ziet het allemaal,
daar aan de overkant wordt de buitenkant gekuist
zou mijn oma zeggen, alle vrouwen zijn hard in de weer,
wederom zie ik geen enkele man,
die de spons zeem en trekker ter…
Over rustige vastheid die ik vond
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.839 Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
de klare stem die altijd rustig spreekt,
omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.
Ik werd geboren met een aard die sterk
van zelf gaat naar de kern van alle zaken
maar veel stond tussen mij in en mijn werk.…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen staan
Vaar met mij mee zover je ziet…
tijdloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Sammie kijkt omhoog
ze ziet verdriet in hoopvol
glanzen
en in ogen dansen de herinneringen
van weleer
hoog Sammie, kijk omhoog
langs de waterlinie van een tijd
waarin spijt zijn kille banden legt
rond blijvend zeer
waar was je toch-
waar ben je
hoe vaak ren je nog naar hier?…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken had geen zin; schreeuwen ook
niet veel
dit deel van mij bestaat
in dagen waar het kwaad al is geschied
dag verdriet- ik draag je
op mijn hart
waar jij me ziet…
Kunst in het web
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Alles blinkt zoals nooit te voren -
Anderhalf uur later wil ik
Nog een keer goedkeurend kijken
Naar het gedane werk,
En zie dan in de linker benedenhoek
Een kunstwerk van zilverdraden
Zo mooi, zo zuiver gesponnen
Door hare majesteit spin,
Die midden in haar zelfgemaakte kunst
Uitrust, spin in het web die tevreden
Toekijkt en ziet…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden lang omheen
valt ook het oog van Jan en alleman
blind ziet…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…
Een klein gebaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
631 Zovelen zijn er hier en elders die nog moeten wachten
tot iemand naar hun vragen hoort, hun droeve blikken ziet
en zelf ervaar ik nauwelijks hun schrijnend groot verdriet
en loop ik ooit voorbij de grote broosheid van hun krachten.…
zondvloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
888 op je balkon sta je
in het donker hoor je
de regen en de regen
die optrekt vanuit Duitsland
en maar doorgaat
de regen en de regen
die je in het donker
niet ziet maar wel hoort
hard en harder en
dan weer even zachter
nog zachter nog zachter
dan weer keihard en zwaar
het tikken op het aluminium
het ruisen van onschuldigen…