inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 57074):

VERSCHOLEN.....

Ze kunnen
zich al verschuilen
achter het lentegroen

Het Holland
even
meer van toen....

Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal

Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet

is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen

in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen

Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen

die de molen
naar de wind
zetten

Tanig hun huid
door zon met wind
gebruind

Hun spieren
als kabeltouw
zetten de wieken

naar hun hand
zij op hun beurt:
de raderen,de molenstenen.

Schrijver: Harry C.A. Daudt, 6 jun. 2015


Geplaatst in de categorie: woonoord

3,0 met 1 stemmen 111



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum: 8 jun. 2015
Bericht:mooi gedicht over de onderlinge
afhankelijkheid en dienstverlening:
wij schakels in de keten van elementen


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)