4571 resultaten.
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 De aarde bleef zijn ogen
het licht ontnemen, zijn
mond vullen, zolang hij
boven zijn hoofd groef
naar een ingedaald leven;
sterker dan elke zwaarte:
de menselijke kracht, met
vingers dromen te toveren,
om overal boven te komen.…
Weer ademen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
429 Liefde klinkt nu in zijn mond
zacht verpakt.
Mag ik?
vraagt hij,maar zijn vraag al besloten.
Er zit honger in zijn zinnen,
en dunne paniek die zich vermomt
als tederheid.
Hij bindt met berichten,
zoals anderen binden met handen.
22 ongelezen apps.
Een muur van geluid op mijn
stille telefoon.…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven
van laaglandcontreien naar hoge
luchtlagen
dan reiken de warmtecapsules
tot over
de Oeral en Omsk en nog verder
oostwaarts
mits Aiolos z'n manometer
goed staat
waar, gejaagd door de wind, als boden der lente
zij postvatten in de semipermanente
zeven gaten, van haar neus en
bloedrode mond…
Vale Duiven, Geklater, Roestige Trompet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
336 niemand deed iets,
net als toen, de kransen, naar de hemel
krijsen ze, met open stomme mond;
jaar na jaar na jaar.
en de mannen in de kleur des Konings,
in de kleur van de gestraften,
staan redelijk strak in het gelid,
met de beste bedoelingen en lopen
vochtig van het poetsen,
naar het front van de aandacht.…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen
en teder vastgehouden hebt in ruste
toen wij de lach nog van elkaars mond…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
241 Liefde het is zo gezond
Zoals een zoen op je mond
Is anders als een zoen op je wang
Ik zie je aankomen in de gang
Ik voel dat ik gaat stralen
En ja dat stralen wil ik bewaren
Je kijkt me aan met je schitterende ogen
Die mij nog steeds het mooie beloven
En ja ik ben zo blij dat je even bij me bent
Jij kijkt me aan omdat je mij zo…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.
Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."…
Ellemeet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
205 Ik vind, in alle eerlijkheid
dat het maar goed is dat u weet
al is 't een trivialiteit
dit klein en onbeduidend leed
dat ik mij stuurs van taken kwijt
verricht wat hier geen mens ooit deed
de ei die onder 'ai'klank lijdt
daarvan heeft gen z nimmer weet
die doet zijn mond steeds wagenwijd
een filmster na die kauwgom beet
waarmee het…
Klauwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
6 de brokstukken liggen waar ze gevallen zijn,
inmiddels kan ik er redelijk over praten
maar ik zal mijn mond niet houden
omdat de online profeten weer op de markt staan,
ze verkopen betekenis per kilo,
bieden hoop aan bij iedere aankoop
en noemen het vooruitgang
wanneer je eindelijk hun taal begint te spreken
ik beschrijf liever mijn eigen…
Niets
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.051 De kaken malen het zorgvuldig bereide voedsel, oorlog in de mond, een nooit voorbijgaande cyclus van het niets weten, niets denken.
Is de leegte niet de leegte. Is de stilte niet de stilte.
Is het zwarte toch altijd nog zwart. Het licht van de ster verschijnt ons, vanuit het hemeldonker. Draait de maan om ons heen. Blijft de zon waar hij is.…
Verloren ooit
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.849 Een halfslapende kus
bereikt mijn mond.
Weer dringt passie zich
onweerstaanbaar op.
De vroege nacht
wordt opnieuw beleefd,
als een durend geluk,
vanuit verloren verte
teruggevonden.
Dan schrik ik wakker.
Vruchteloos probeer ik,
uit mijn kille alleen zijn,
terug in jouw warmte
voorgoed te vluchten.…
De hond moet zwart zijn
gedicht
2.6 met 73 stemmen
22.211 de hond moet zwart zijn en
meedogenloos en alleen oren hebben
naar woorden uit een godvergeten
taal die niemand verstaan
laat staan uitspreken
kan behalve
ik draag een hoed en een riem en mijn
vioolsnijdersmes en als ik lach kijk niet naar
het geblikker van het scherpgepunte
staal in mijn mond pas op
voor de tanden die ik
onverbiddelijk…
Het Begin.
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.040 Ze durfden niet, maar konden het toch niet laten,
ze wilden zeggen, wat je mond niet zei.
En toen die handen elkaar hadden gevonden,
toen gaven ze emoties aan mij door,
die ik in je ogen eerder had gelezen,
maar je vond er toen de woorden nog niet voor.
Jouw handen om mijn handen, zomaar even
een wisselstroom van jou naar mij.…
Schooltandarts
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.385 Zonder verdoving hoor ik soms de boor nog graven
De tandarts tapte moppen die ik niet verstond
Een blonde meid stelde me de meest onnozele vragen
En kwakte kwiek wat kwik in d’ aangevreten mond.
Maar als ik nu na het poetsen voor de spiegel sta
draag ik mijn gouden kronen postuum op aan pa.…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
LeDi M.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.353 Uit de roos ontwikkelde zich een prachtig lijf,
Met twee schitterende ogen en een sensuele mond,
Met een achterwerk strak en rond,
Het is mede daarom dat ik dit schrijf.…
Wezenloos wezen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.302 Leerde ogen, oren, neus, mond en tong gebruiken.
Met handen en voeten, kon ie van het leven proeven.
Kende veel geluk en beleefde dingen die niet persé hoeven.
Mocht van alle kantjes van het leven ruiken.
Kwam toen tot het besef...
Wijsheid vergezelde de grijze haren,
de wereld zal na zijn dood hetzelfde varen.…
Boerenfatsoen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
758 hoegenaamd niet op
Ondanks het glibberig gevoel
boven op mijn kop
Ik heb mij aldus uitgedost
naar de dorpskroeg begeven
Daar spraken we samen over de dood
maar meer nog over het leven
Maar na een aantal glaasjes
werd ik iets te vrij
En nadat ik nog wat gezegd had
keek iedereen boos naar mij
Wat bleek ik had het boerenfatsoen
ook aan mijn mond…
Zwarte Weduwe
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.409 O weergaloze mooie mond, daarom dat ik terstond toestond
de blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen
Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten
lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten
Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd,
capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd…
opa en oma
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 gedachte nog wel
ze waren lief en zagen bij de kleinkinderen geen grenzen
en deden mee aan een grapje en een spel
vooral opa met zijn grappen en gedoe
als ik een snoepje vroeg aan hem
dan liep hij naar het kastje toe
en met een lachende stem
zei hij ..hier en opeten maar
hij genoot al van zijn grapje dat hij had
ik stopte het in mijn mond…
Onder de Douche...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
891 Het water loopt langs
mijn half geopende mond
langs mijn lichaam
en mijn benen, naar
mijn tenen, tot het
putje op de grond...
Ik duw mijn natte haar
naar achter en pak de
haarverzachter...…
geen warmte die je omarmt
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.335 Je eerst zo gulle lach
wordt nu schijnbaar gevormd door je mond
niemand die in je ogen zag
niemand die het stille verdriet daarin vond.
Je tranen zijn verborgen
in het verste hoekje van je hart
samen met al je zorgen
het is er donker, onthult enkel het diepe zwart.…
bloeiende liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.709 Je lieve woorden raken mijn lippen keer op keer
Mijn lippen tintelen en willen meer
Opeens kom je dichterbij en in een flits voel ik me vrij
Je mond tegen de mijne en je tong doet het fijne
Draaiend heen en weer smaakt het naar meer
Oneindig blijft ons speeksel samen vloeien
Innerlijk voelen we diepe liefde bloeien
Blaadjes die zweven op…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.
Vervuild van afwijzend onbegrip
- waarin jij mijn hart doodzweeg -
en je treffend afgeschoten woorden
die goede bedoelingen doorboorden,
loost mijn gevoel haar zwaarte leeg.…
Hunkerend verleden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 Want zie je
Ik wil je weer kennen
Die eerste ademtocht op mijn gezicht
Terwijl je lippen huiverend mijn mond zochten
Mijn bevende vingers die tastend
De welving van je wang verkenden
Die eerste keer dat mijn oor
Tussen je borsten je hartslag kende
Dat eerste verkennen van je wezen
Alles nieuw en niets vanzelfsprekend
En weten dat
NU en…
Het lied des storms
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.473 Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen:
"De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,
Bezitten saam één waarheid, die hen bindt -
Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;
Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,
Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,
En weet,…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
Bekentenis
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.740 De bron van warmte en licht was zacht gezonken
Op 't ver gebergte en tintte d'avondstond,
In iedre vezel waarde weelde rond,
Die met de koele dauw werd ingedronken:
Wij doolden om: haar starende ogen blonken,
Een blijde glimlach glinsterde om haar mond,
't Was, of me aan haar geheel een leven bond...…
Waarheid ?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.251 Bestaat er wel een waarheid
of voeren we altijd dezelfde strijd
tussen datgene wat we voelen
en hetgeen we niet bedoelen
Is het om die ene leugen
dat mensen niet deugen
of is het dát wat we niet willen weten
maar toch niet kunnen vergeten
Zijn het jouw oren
die het verschil niet kunnen horen
of zijn het de woorden uit míjn mond
die…
Een puur dipje ......
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.045 Met een glimlach om mijn mond
dip ik in het levensschaaltje
ik neem onbevangen een klein hapje
verlangen, het smaakt naar meer
voorzichtig proef ik even aan een
brokje geluk en laat het zachtjes
smelten op mijn tong, waar het
zich vermengd met het verlangen
onverschrokken neem ik een té
grote hap liefde, verslik me bijna,
maar weet toch…