Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Afscheid

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Beelden, fotos komen langs steeds maar weer dezelfde vier. Ik speel ze af, bekijk ze keer op keer, herkauw ze eindeloos opdat een keer verteerd ze mij geen pijn meer doen.…

"Over stille ogen."

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.147
Over stille ogen en lippen stil Eeuwig nu geloken Sprei uwe bloemen ter liefde der bloem Droeviglijk gebroken. O, laat vallen, zuchtenszacht, Treurewoorden, woorden van klacht, Dat zij niet storen de rustenacht, Waarin zij ligt gedoken. Neig uw hoofd en neig uw wil... En zeg: ‘àl mijne liefde had Niet kunnen veilgen tegen leed…

Dood onder voorwaarde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Dood onder voorwaarde van een leven erna. Niet aan ons dat eindpunt van een ieders leven hierin te bepalen. We weten dat het leven onzekerheid is, dat de dood ons op een zeker moment komt halen. Die voorwaarde is de verwoording van het gedroomde moment na een leven in de zoon van de schepper geborgen. Dat moment waarop de zorgen er…

Welgelegen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.312
’k Noem mijn huis, vol huwlijkszegen, Kinderliefde en moedermin, Somtijds lachend: Welgelegen; Maar die scherts heeft droeve zin. „Welgelegen? woont gij buiten? Of is ’t uitzicht dan zo schoon Op uw stadje, door de ruiten?” – Neen: doch weet ge wáár ik woon? Vlak bij ’t kerkhof! Al de doden Moeten steeds mijn huis voorbij En…

Zo tedere schade als de bloemen vrezen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.643
Zo tedere schade als de bloemen vrezen Van zachte regen in de maand van mei, Zo koel en teder heeft uw sterven mij Schade gedaan, die nimmer zal genezen. Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij Konden van teerheid immermeer genezen. Gij hebt de…

Moeder

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Moeder naar wier liefde mijn verlangen Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid, Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen Na de lange scheidingstijd? Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten, Als 'k ontwaken zal uit mijne dood? Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten Met mijn hoofd in uwe schoot…… Maar wat dan? Wat zult gij tot…

Werk maken van de dood.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
Zojuist werd mijn kist gesloten. Zo stel ik me dat levendig voor. Uiteindelijk is dat het einde, van mijn wereldlijk bestaan. Mijn afgeleefde lijf gaat rusten, en kan tot ontbinding overgaan. Toen ik gisteren nog jong was, was ik als de dood voor de dood. Vandaag besef ik...Ik lééf! Een wonder is het dat we bestáán! Levend zit ik dit gedicht…

Zwarte paarden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Hoeven op de Ring rond Simonshaven Zijn het die de stille rust verbreken Warm is het onder mijn wollen deken Nu jij kortgeleden bent begraven Kan ik me aan het verleden laven Blijf ik in herinneringen steken Hoeven op de Ring rond Simonhaven Aan mijn voeten zitten zwarte raven Rouw gebiedend; aan de wand een teken Kans op vreugde vooralsnog…

Voltooid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
Ach, help mij toch voordat ik breek Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels Mijn duisternis en angst verzinsels Hij maakt me met zijn taal van streek Hij hekelt woorden, pleit voor daden Zegt tot een hinkepoot, kom, ren Ik ben een vleesgeworden pen Gevuld met bloed en vloei balladen Ik hoor hem aan, maar kan niet meer De zieke, diep in mij…

Leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Het werd je gegeven groot mysterie van het "zijn" Wat is Dood net zo groot als het geheim van Leven Is het loslaten van het aardse iets wat je niet kent Ben je pas écht dood wanneer je vergeten bent ..........…

Uur U

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.577
Vader en ik, wij zijn de luidkeelse zwijgers. Ik hoef maar moeder te fluisteren, of daar gaan we met zestig minuten oorverdovende stilte. Hij was al een man van halve woorden, maar sinds haar dood hoeft niets meer uitgesproken. Af en toe hoor je hem slikken, glinstert er iets aan zijn ogen maar zijn gezicht een masker van papier-maché, een…

Buurman Hendrik

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Hendrik Buurman Hendrik van de overkant deed samen met mij de krant hij las hem helemaal van A tot Z met als laatste de overlijdensberichten daarna legde hij hem opzij en zei dan steevast hetzelfde ‘het is goed, ik sta er nog niet bij’ vanmorgen heeft hij niet gekeken hij staat er nu wel bij ik leg de krant opzij en slik In Memoriam…
Anneke Bakker17 februari 2017Lees meer >

De traan van Nijntje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
Dick Bruna; 1927 - 2017 Zij huilt slechts van verdriet Een traan die Dick niet ziet Met handen op haar rug Gaat zij in tijd terug 17-02-17; dood weer als limiet…

Regie tot in de dood

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Nee, zei je, het is nu genoeg en het doet me ook allemaal zo’n zeer Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer. Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand nu ben ik nog vervuld van passie en geest Zomaar van de een op de andere dag in beland Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…

vaarwel en tot ziens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 870
vaarwel en tot ziens net als ooit wees welkom blijft eeuwig verbonden aan wat leven mensen zijn doet onwerkelijk daarom is nu jij als bij windvlaag in onbewaakt ogenblik stilletjes bent vertrokken naar de overkant van tijd en zijn een welgemeend gedag een woord van waardering voor de momenten samen kan eerst daarom nu een jaar…

geloof hoop en liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 845
in jonge jaren onbezorgd groeiend van kleiner naar groot met zin in het leven dat dan nog toch zich toelachen laat later – als liefde passeert ent zich uit passie van en voor elkaar het wonder van leven dat in en aan jou tot toekomst ontgroeit waar zo het leven zomert moet de zon schijnen maar bliksemt heldere hemel de boze boodschap…

Rust nu maar uit

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Op de deur van je kamer stond deze tekst: Ga svp aan mijn deur voorbij Ik hoef geen eten en drinken meer Je hebt het gevoeld En vandaag werd het werkelijkheid Toch doet het zeer…
marijke6 maart 2017Lees meer >

Der vroeg en vroom gestorvene Maria

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Gij ging dan heen. Helaas! met u vervlogen De rust, het heil, ’t behoud van menig hart, Dat door de gloed van uw verheemlende ogen Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd. Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart! Ga heen ... uw loon, het wacht u in den Hogen; Uw zegen blijft…

Ik kleur nog altijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
jouw kleuren nu de dood er met jou vandoor is kleur ik je levend iedere dag opnieuw om je niet op te laten gaan in grijze vergetelheid…

Jij was alles

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Jij was alles wat ik had. Ik hield van jou en jij van mij We deden alles samen Je ging voor controle naar het ziekenhuis de uitslag... je had weer kanker. Ik kon niet verder toen ik besefte dat ik je los moest laten voorgoed... Je laatste nacht oud op nieuw om kwart voor 1 verliet je mij De vrolijkheid van het leven is…
Lisa11 maart 2017Lees meer >

alles wat we deden

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.257
hoe voelt het om weg te zijn, om nooit meer gezien te worden om te weten dat tijd alles zal wissen en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt is het niet zo dat door te tellen tot oneindig alles elkaar aanraakt zacht of stormachtig traag en dan weer razendsnel is er een herinnering of nog iets van het onbewuste van wat wij…

Het vlammen bedaard

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
soms spatten er nog vonkjes uit het smeulende vuur maar de rook is al opgetrokken het vlammen bedaard grijze as bedekt de nog warme kern van zijn prominente plek ieder heeft zich vaak gekoesterd aan die laaiende gloed zijn vitale straling is langzaam gedoofd maar het nagloeien voelt goed…

Als er na dit leven

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
als er na dit leven nog iets komt laat er dan een draaimolen zijn met van die dromerige paarden dat ik dan op de mooiste zit die met de zachtste ogen mijn beide armen om zijn hals licht wiegend op een mooie wals en dat dan ineens mijn paard zich losmaakt van het draaiplateau omdat er op mij wordt gewacht dat we dan vliegen door de nacht…

eeuwig stil

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 787
vijf jaar was jij, mijn lieve schat toen het leven jou verliet we hebben je zo liefgehad nu rest ons slechts verdriet voor ons is er geen morgen want de tijd staat eeuwig stil wie zal er voor je zorgen? wie hoort wat jij nu wil? jouw mooie lach zal nooit vergaan je hebt toch niet geleden? hoe zinloos is nu ons bestaan jij was de enige…

Doorzettingsvermogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 975
ontdek een troostvolle plek toch doch sombere grijze stenen mensen het verlies niet begrijpend afscheid van dierbaren nemen na de begrafenis van je geliefde keren de mensen terug naar hun dierbaar thuisfront heus nadenkend over jouw immens verdriet let wel het volgend bezoek heerlijk lentezonnetje luister de vogeltjes…
Antonia1 april 2017Lees meer >

Wat doen we met pappa?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
Pappa is ziek, doodziek, hij zal snel het tijdelijke voor 't eeuwige verwisselen, zo sprak de arts de familie toe. Pap mocht naar huis, met alle mogelijke hulp. Maar daar ontstond, 't was niet pluis, al snel de kommer, alsook de kwel! En zo is razendsnel besloten, pap maar naar 't eindstation te brengen, een tehuis waar alleen de mensen komen…
Johanna3 april 2017Lees meer >

vaarwel pa

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
vaarwel pa geniet van eeuwig de rust daar – aan de overkant die wij in het aardse in en met elkaar lastig vinden konden hier leidde de omgang over wonderlijke paden waarlangs over en weer in het doen en laten zonder of met elkaar soms de keuzes schuurden toch – hier en nu is er stil het weten van soms onzichtbare draden die stevig…

In memoriam Paul van Ostaijen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Rozegeel en rozerood als gij ziet dat zo de wolken zijn aan de westerkim grijsgrauw paarsgrauw zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim aan de westerkim als een gestrande boot aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor niet als een kanten gordijn van uw salon maar als een vuile store op uw kantoor neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…

Ter nagedachtenis aan Wim Brands

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
...en de inkt is bloed geworden dichters dopen daarin hun pen en het bloed is nu geronnen in de schoonheid van het onbegrepene de regel afgebroken terwijl het woord nog wilde betekenen...…

Sprak mij niet aan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
ik zag de hand voelde vingers maar het echte contact ontbrak de band om mijn maag werd steeds strakker in een vreemd ervaren zelfs de tijd tikte traag in wachtende seconden door verdichte lucht een vage zucht met de laatst gemompelde woorden brak het moment in nieuw ontwaken zijn er geen vragen heb mij afgewend de dood…