4113 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.328 Beelden, fotos komen langs
steeds maar weer dezelfde vier.
Ik speel ze af,
bekijk ze keer op keer,
herkauw ze eindeloos
opdat een keer verteerd
ze mij geen pijn meer doen.…
"Over stille ogen."
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.147 Over stille ogen en lippen stil
Eeuwig nu geloken
Sprei uwe bloemen ter liefde der bloem
Droeviglijk gebroken.
O, laat vallen, zuchtenszacht,
Treurewoorden, woorden van klacht,
Dat zij niet storen de rustenacht,
Waarin zij ligt gedoken.
Neig uw hoofd en neig uw wil...
En zeg: ‘àl mijne liefde had
Niet kunnen veilgen tegen leed…
Dood onder voorwaarde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.001 Dood onder voorwaarde van
een leven erna.
Niet aan ons dat eindpunt
van een ieders leven hierin
te bepalen. We weten dat
het leven onzekerheid is,
dat de dood ons op een zeker
moment komt halen.
Die voorwaarde is de
verwoording van het
gedroomde moment na een
leven in de zoon van de
schepper geborgen.
Dat moment waarop de
zorgen er…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 ’k Noem mijn huis, vol huwlijkszegen,
Kinderliefde en moedermin,
Somtijds lachend: Welgelegen;
Maar die scherts heeft droeve zin.
„Welgelegen? woont gij buiten?
Of is ’t uitzicht dan zo schoon
Op uw stadje, door de ruiten?” –
Neen: doch weet ge wáár ik woon?
Vlak bij ’t kerkhof! Al de doden
Moeten steeds mijn huis voorbij
En…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Zo tedere schade als de bloemen vrezen
Van zachte regen in de maand van mei,
Zo koel en teder heeft uw sterven mij
Schade gedaan, die nimmer zal genezen.
Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen
Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij
Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij
Konden van teerheid immermeer genezen.
Gij hebt de…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Moeder naar wier liefde mijn verlangen
Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen
Na de lange scheidingstijd?
Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten,
Als 'k ontwaken zal uit mijne dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot……
Maar wat dan? Wat zult gij tot…
Werk maken van de dood.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Zojuist werd mijn kist gesloten.
Zo stel ik me dat levendig voor.
Uiteindelijk is dat het einde,
van mijn wereldlijk bestaan.
Mijn afgeleefde lijf gaat rusten,
en kan tot ontbinding overgaan.
Toen ik gisteren nog jong was,
was ik als de dood voor de dood.
Vandaag besef ik...Ik lééf!
Een wonder is het dat we bestáán!
Levend zit ik dit gedicht…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hoeven op de Ring rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog…
Voltooid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
745 Ach, help mij toch voordat ik breek
Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels
Mijn duisternis en angst verzinsels
Hij maakt me met zijn taal van streek
Hij hekelt woorden, pleit voor daden
Zegt tot een hinkepoot, kom, ren
Ik ben een vleesgeworden pen
Gevuld met bloed en vloei balladen
Ik hoor hem aan, maar kan niet meer
De zieke, diep in mij…
Leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
839 Het werd je gegeven
groot mysterie
van het "zijn"
Wat is Dood
net zo groot
als het geheim
van Leven
Is het loslaten
van het aardse
iets wat je niet kent
Ben je pas écht dood
wanneer je vergeten bent
..........…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Vader en ik, wij zijn de luidkeelse
zwijgers. Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.
Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een…
Buurman Hendrik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
754 Hendrik
Buurman Hendrik
van de overkant
deed samen met mij de krant
hij las hem helemaal van A tot Z
met als laatste
de overlijdensberichten
daarna legde hij hem opzij
en zei dan steevast hetzelfde
‘het is goed, ik sta er nog niet bij’
vanmorgen
heeft hij niet gekeken
hij staat er nu wel bij
ik leg de krant opzij en slik
In Memoriam…
De traan van Nijntje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
821 Dick Bruna; 1927 - 2017
Zij huilt slechts van verdriet
Een traan die Dick niet ziet
Met handen op haar rug
Gaat zij in tijd terug
17-02-17; dood weer als limiet…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.
Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…
vaarwel en tot ziens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
870 vaarwel en tot ziens
net als ooit
wees welkom
blijft eeuwig verbonden
aan wat leven
mensen zijn doet
onwerkelijk daarom is
nu jij als bij windvlaag
in onbewaakt ogenblik
stilletjes bent vertrokken
naar de overkant
van tijd en zijn
een welgemeend gedag
een woord van waardering
voor de momenten samen
kan eerst daarom nu
een jaar…
geloof hoop en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
845 in jonge jaren
onbezorgd groeiend
van kleiner naar groot
met zin in het leven
dat dan nog toch
zich toelachen laat
later – als liefde passeert
ent zich uit passie
van en voor elkaar
het wonder van leven
dat in en aan jou
tot toekomst ontgroeit
waar zo het leven zomert
moet de zon schijnen
maar bliksemt heldere hemel
de boze boodschap…
Rust nu maar uit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 Op de deur van je kamer
stond deze tekst:
Ga svp aan mijn deur voorbij
Ik hoef geen eten en drinken meer
Je hebt het gevoeld
En vandaag werd het werkelijkheid
Toch doet het zeer…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 Gij ging dan heen. Helaas! met u vervlogen
De rust, het heil, ’t behoud van menig hart,
Dat door de gloed van uw verheemlende ogen
Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd.
Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen
Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart!
Ga heen ... uw loon, het wacht u in den Hogen;
Uw zegen blijft…
Ik kleur nog altijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 jouw kleuren
nu de dood
er met jou
vandoor is
kleur ik je
levend
iedere dag
opnieuw
om je niet
op te laten
gaan
in grijze
vergetelheid…
Jij was alles
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.161 Jij was alles
wat ik had.
Ik hield van jou
en jij van mij
We deden alles samen
Je ging
voor controle
naar het ziekenhuis
de uitslag...
je had weer kanker.
Ik kon niet verder
toen ik besefte
dat ik je los moest laten
voorgoed...
Je laatste nacht
oud op nieuw
om kwart voor 1
verliet je mij
De vrolijkheid
van het leven
is…
alles wat we deden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.257 hoe voelt het
om weg te zijn, om nooit meer
gezien te worden
om te weten dat tijd alles zal wissen
en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt
is het niet zo
dat door te tellen tot oneindig
alles elkaar aanraakt
zacht of stormachtig
traag en dan weer razendsnel
is er een herinnering
of nog iets van het onbewuste
van wat wij…
Het vlammen bedaard
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 soms spatten
er nog vonkjes
uit het smeulende vuur
maar de rook
is al opgetrokken
het vlammen bedaard
grijze as bedekt
de nog warme kern
van zijn prominente plek
ieder heeft zich
vaak gekoesterd
aan die laaiende gloed
zijn vitale straling is
langzaam gedoofd maar
het nagloeien voelt goed…
Als er na dit leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
902 als er na dit leven nog iets komt
laat er dan een draaimolen zijn
met van die dromerige paarden
dat ik dan op de mooiste zit
die met de zachtste ogen
mijn beide armen om zijn hals
licht wiegend op een mooie wals
en dat dan ineens mijn paard
zich losmaakt van het draaiplateau
omdat er op mij wordt gewacht
dat we dan vliegen door de nacht…
eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
787 vijf jaar was jij, mijn lieve schat
toen het leven jou verliet
we hebben je zo liefgehad
nu rest ons slechts verdriet
voor ons is er geen morgen
want de tijd staat eeuwig stil
wie zal er voor je zorgen?
wie hoort wat jij nu wil?
jouw mooie lach zal nooit vergaan
je hebt toch niet geleden?
hoe zinloos is nu ons bestaan
jij was de enige…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 ontdek een
troostvolle plek
toch
doch
sombere grijze
stenen
mensen het
verlies niet
begrijpend afscheid
van dierbaren
nemen
na de
begrafenis van
je geliefde
keren de
mensen terug
naar hun
dierbaar thuisfront
heus nadenkend
over jouw
immens verdriet
let wel
het volgend
bezoek heerlijk
lentezonnetje luister
de vogeltjes…
Wat doen we met pappa?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 Pappa is ziek, doodziek, hij zal snel het tijdelijke
voor 't eeuwige verwisselen, zo sprak de arts de familie toe.
Pap mocht naar huis, met alle mogelijke hulp.
Maar daar ontstond, 't was niet pluis, al snel
de kommer, alsook de kwel!
En zo is razendsnel besloten, pap maar naar 't eindstation
te brengen, een tehuis waar alleen de mensen komen…
vaarwel pa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
810 vaarwel pa
geniet van eeuwig de rust
daar – aan de overkant
die wij in het aardse
in en met elkaar
lastig vinden konden
hier leidde de omgang
over wonderlijke paden
waarlangs over en weer
in het doen en laten
zonder of met elkaar
soms de keuzes schuurden
toch – hier en nu
is er stil het weten
van soms onzichtbare draden
die stevig…
In memoriam Paul van Ostaijen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 Rozegeel en rozerood
als gij ziet dat zo de wolken zijn
aan de westerkim
grijsgrauw paarsgrauw
zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim
aan de westerkim als een gestrande boot
aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor
niet als een kanten gordijn van uw salon
maar als een vuile store op uw kantoor
neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…
Ter nagedachtenis aan Wim Brands
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
640 ...en de inkt is bloed geworden
dichters dopen daarin hun pen
en het bloed is nu geronnen
in de schoonheid van het onbegrepene
de regel afgebroken
terwijl het woord nog wilde betekenen...…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…