7172 resultaten.
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Pasen 2005
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.001 Er klonk een zwarte stilte na de dood
van Hem die 't leven had verkondigd;
die voor zo velen nieuwheid bracht, en rood
van morgenlicht wie had gezondigd.…
anti-grijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.041 regenboog in wisselende stemming
verdriet vervuld van zwarte dood
gele haat gepaard met rode liefde
het koele blauw in lelieblank
veelkleurig bestraalt de hartstocht
oudroze harten in contrast
gegroende jaloezie ontstijgt
de donkerbruine aarde
richting witte wolkenzee
dan maak jij kleur in mijn bestaan
als je vale bleekheid opschudt…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Hymne aan Hildegard von Bingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
918 Een laaiend vuur van ijle boventonen
kleeft tegen mijn schedeldak
en brandt een puur,
zwart gat vol leegte.
Vergeelde woorden in Latijn
absorberen het irritante gemier.
Heilige stilte staat als een huis
en bliksemschichten
verlichten de pijn.…
Smerig.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.074 We zitten binnen, 't is
prachtig weer, maar
buiten is de héle lucht,
zwart van vliegende mieren.
Van die grote vieze
beesten.
Overal zitten ze op en in,
maar natuurlijk komen de
meesten, précies in mijn
beker en op mijn lijf
terecht.…
Pijn van het donker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
812 Laat me ze vergeten
De geheimen van de nacht
Laat me haar vergeven
Voor al het donker dat ze bracht
Langzaam schuifelend
Twijfelend slechts ben ik aanwezig
De pijn die het donker in zich draagt
Houdt me dagen bezig
Slapend in het licht
En wakker in het zwart
De whisky en de vele sigaretten
Geven mij die steken in mijn hart
Laat me houden…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
spinnen in de leegte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.052 ik heb mijn handen
in het web gestoken
de spinnen hebben
lont geroken, rennen
nu als gekken met
hun lange poten
over stukken lijn
die niet gebroken zijn
ze kunnen mij bereiken
op de levensdraad
de andere heb ik
met mijn vingers
snel kapot gemaakt
ik zie ze komen, een
horde zwarte dromen
kijk hoe vlug het gaat
één voor één laat…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
september 1903
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.062 En hoe verlamd, hoe schuchter was ik,
waarom hield ik m'n lippen op elkaar
terwijl mijn lege leven in mij weende
en mijn begeerte zwarte kleren droeg.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest,
bij de ogen, bij de zinnelijke lippen,
bij het gedroomde, geliefde lichaam.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest.…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde in de zwarte…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
Mijn klein, klein dochtertje
poëzie
3.9 met 35 stemmen
3.354 Gelijk een daske zijt ge dik,
Gelijk een kwartelke van kwik,
Gelijk een moorke soms zo zwart,
Mijn klein, klein dochterke, mijn hart!
Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn klein, klein dochterke, mijn bloed!…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken kropen
zo rijgt de tijd de
jaren tot een eeuwigheid
die zwart…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.…
Geen terugkeer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.074 moeizaam wring ik me tussen
de regendruppels door richting
uitgang langs de lange oprijlaan
staan mensen zonder gezichten
de ruggen naar mij toegekeerd
stampvoetend op de grond naast
de bomen eikels vallen muziek
van Beethoven wordt gefloten
door het zangvogelensemble
abrupte stilte als ik passeer
wegvliegende zwarte kraaien
krassen…
De vlucht
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.006 De leegte vlucht die ik teder omvat
Kneedbaar als was in mijn handen
Vloeiend pers ik het tussen de vingers
Om het weer op te vangen
Angstig om geen verlies te lijden
Vergetelheid in de zin ervan
Krampachtig koester ik het
Een vlucht in het niets
Zwarte zwoelte dringt tot mij door
De mond is hol haar tong dringt
Struikelend vlei ik mij…
De leugen schittert
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.371 Hoeveel bedrog kan een mens velen
in een wereld vol zwart en wit
waar niemand verdriet wil delen
maar vol zelfmedelijden zit
Ik heb voor elke waarheid gevochten
keiharde leugens heb ik weg gejankt
verstand en gevoel in elkaar gevlochten
het vertrouwen is nu afgeslankt
Ik heb het eigenlijk wel gezien
deze wereld moet een virus kwijt
ik…
Holbewoner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.105 in dit vers is Plato een bewoner
afgescheiden van de buitenwereld
donker als de nacht, een holbewoner
lichte vlekken vormen zijn ideeën
de spelonkwand tovert zwarte schimmen
op het netvlies van een onvast weten
twijfelachtig grommen ze te glimmen
met een naam de zekerheid te heten
en hij wist dat buiten deze zwartheid
helder stralend, wetten…
JOUW WARMTE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.371 warmte
diep bij mij naar binnen gaan
je ligt te slapen als een roos
van de wereld niets bewust
je hebt niet eens in de gaten
dat ik je zachtjes heb gekust
ik leg mijn armen over je heen
en hou je liefdevol vast
alles klopt tussen ons tweeën
alles past
vredig voel ik me zo
slaap neemt mij in bezit
wij zijn de duizend kleuren
tussen zwart…
Stoorzender
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.101 Een zwart beeldscherm
ruis inplaats van geluid
onbewust en op gevoel
zoek ik naar de zuiverheid
Helderheid van klank en kleur
afstemmen op de ander
de innerlijke antenne uitgeschoven
komt de kwetsbaarheid naar boven
Een zachte stem wil worden gehoord
het beeld nog vaag
komt aarzelend naar voren
de handen uitgestrekt
Een beeldscherm…
men moet
gedicht
4.0 met 38 stemmen
21.896 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
Halfvol
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.517 We knipperen zwart wit
en rijden naar de ondergaande zon.
We dansen in het licht, draaien
en nippen uit onze verborgen bron.…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…