Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

herleven

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 803
De herfstzon leeft door regentranen diep bewogen ze heeft verliefd de natte glans van bladeren doen drogen Is de koele kilte voor de winter nu al reeds voorbij en breken knoppen vreugde teder bloeiend los voor mij? de zachte luwte laat de bomen kreunen al is er nu geen bladerdek waardoor de takken steunen De stilte is alom nu de…
chatfant28 november 2006Lees meer >

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

Grondvest al eonenlang

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 768
ik rotspartij blokkeer het pad met mijn gevallen stenen ze graven gaten in mijn lijf de mier met staart tussen de benen ik grondvest al eonenlang zij gronden veel te snel mijn meer dan vorstelijke kam splijt in overdwarsheid zonder onderscheid en raak zo mijn frustraties kwijt onneembaar is de laatste code en godzijdank kostte mijn…
wil melker7 december 2006Lees meer >

Kwallen

gedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 25.906
Kwallen, deze vliegende schotels van de zee, over bleke koraalstranden zwevend, wuivende jungles wier. Onderwater-parachutisten. Zusters van de champignon. Slakken zonder huis (De zee is hun huis.) Door getijdestromen voortgedreven. (De maan is hun motor.) Op het strand liggend voor snot wachtend op de volgende vloed. Kwallen…

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Langzaam vormt zich een schilderij het landschap ontwikkelt zich tot paradijs. Ik ben jaloers, het is immers niet van mij al maak ik dat mezelf wel wijs. Een simpele boom neemt vormen aan ontpopt zich als een reus in het wit. Het wit doet duizelen, ik kan niet staan ik voel me nietig, zo als ik daar zit. Ik kijk naar een oneindig grauwe…

Hond zonder mens

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Zoonlief meldt een hond zonder mens in de wei. Het onweer vervaagt en de zon wolkt onder. De vos verplaatst zijn streken, de kip offert haar ei. Mijn lief likt haar wonden, ik grijp mijn gerei van streep over drukte en buikvlucht in rust. Hier deint het ritme van instincten – allerlei.…
Marion Oprel12 december 2006Lees meer >

Jij parkaat dwars

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
in bovenlucht jankt tegenwind haar sombere verhalen laat zon niet stralen door druppels van verdriet maar jij trotseert mijn griet die vlagen met het neusje in de lucht hoort niemand jou ooit klagen over vele stom gestelde vragen jij parkaat dwars door alle buien heen wintert in een eigen paddenstoel hebt lak aan iedere grote smoel…
wil melker14 december 2006Lees meer >

Melkweg

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.387
Je kunt in de wei uit een melkweg van wit één takje fluitekruid plukken om thuis in een vaasje te zetten en van dat takje één twijgje afbreken en daarvan één steeltje en daarvan één bloempje en van dat bloempje één pointe van het godganse pointillisme. Nee, dat kun je niet. ---------------------------------------- uit: Enkelvoud,…

Zij wordt afgezaagd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
de boom wordt niet gekapt maar één voor één de takken afgeknapt langzaam naar omlaag tot waar de stam zich weer volledig rond tot aan de grond zij wordt afgezaagd en is gevraagd omdat haar jaren weer productie tellen de stronk is uitgefreesd en laat geen sporen na wortels geven zonder boom helaas al snel de geest…
wil melker16 december 2006Lees meer >

nacht

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 21.499
Wereld van aarde, alle lichten uit. Slapend lichaam van grond, geurige lieve mandarijn, hangend aan je gedroomde takje in de nachtgaard. Regen in juli, liefde in woorden. Je lichaam slaapt als de schim van jonge bomen. ---------------------------------------------- uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…

Maannacht

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.829
Roep mij niet wakker midden in de nacht omdat de maan bloeit met zo fel een luister er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister een dieper licht dan ooit ik heb verwacht, en klank en geur die me onverzadigd lieten en, een voor een, de uren van zaligheid, zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten: de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…

Besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Dat het tot mij doordringt: De zee, in zijn palet, door Iriserend zonlicht beschenen, De golf, voortdurend van zijn Bed gelicht. Er heerst geen indruk meer Het is al zo vaak bekeken: een Dijk, de weg, de oever. Het dorre gras, de verse bomen, Wolken torenhoog in een Hemel van belofte. Zover het oog reikt, de blik intens Naar verder…

waar Pietje was

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
een plank in het park draagt de schilfers van de herfst in bruin verlaten kleuren door naaktheid omgeven op zijn houten lijf staat uit de weggelopen keuken van een randbewoner een kommetje met water te waken naast een pluim die blijven hangen is welke vreemde vogel toch kwam hier snel een bad nemen om dan weer weg te vliegen dat zijn…

grondig getest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
de natuur dan wel verkracht ligt er als verdoofd bij toch is ze nog springlevend en experimenteert ze er op los ik doe dan maar de test plant een stok in de grond en wacht gespannen af wat er zal gebeuren de stok wordt geen boom nee, dat niet, maar wel klimt een plantje omhoog vinden vogels een rustplekje en houterige wormen bij de vleet…

Je sporen huilen dauw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 788
je kwijnt in helderheid ogen fletser als in spijt de zon kan zelfs zijn licht niet aan je kwijt het gras buigt zacht je sporen huilen dauw omdat de kleur licht groenig aan je voeten kleeft bladeren dwarrelen rust ritselen de stilte in vergeten drukte speelde hier plezier je adem slaat de wereld aan met kille somberheid het dreigend…
wil melker8 januari 2007Lees meer >

DE TERUGWEG

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
1 Waar wij de weg terug ook zochten, overal stonden grijze brokken rots op het pad. Ander pogen liep dood aan de rand van zwart water, een stap nog en wij zouden daar voor altijd blijven. Omtrekkend kwamen wij uiteindelijk bij puinhellingen, woest en ledig; afdalen had ons de benen gebroken. Uren versleten in dwalen, regen…
boeuck8 januari 2007Lees meer >

Advent

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.471
zwartgesleepte sluier, soezende zomer tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork over ons glinsterdak, ondermaans bestaan krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft, licht wordt als groeiend gras haar bloemen ten hemel richt alsof God spreekt, zij vergeten dat bangtrillende kou anders is dan…

Drenthelingen 2

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 617
In het afgeperkte weidje stond al dagen een zwart paard van het malse gras te eten het was drachtig en bedaard en op deze mooie zondag ochtend waar het gister nog niet was lag daar opeens een veulen naast de moeder in het gras op onzeker dunne pootjes kwam het wankel overend om voor het eerst te drinken een ontroerend mooi moment.…

Verloren stilte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Vanaf de wankele brug van de deugd verliest ons oog snel zijn eindig houvast, treurend om de voorbijgegane jeugd torsen wij een steeds zwaarder last. Ooit was het oude landschap ongerept, elke voetstap een schreeuw om leven, de sprookjesbloemen hangen nu verlept: zinloos om ze nog water te geven. Onze nietsontziende moordenaarshand treft…

Wandeling na de storm

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
De oude landgoederen met hun paden waar je soms de bochten niet van snapt, Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn, de grote groene stammen, de beukenzalen, ook hier zijn de stormen van januari als barbaren tekeer gegaan. Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op het pad, na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun. En ach,…
boeuck2 februari 2007Lees meer >

Wittend zwart beschermend

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 853
gestaag valt sneeuw als zachte witte deken soms tilt de wind een vlokje op ik heb geluk je kristallijn structuur voor even zwevend te mogen lezen je dekt de aarde toe wittend zwart beschermend wintert in jouw samenhang vorst voor nachts beperkend…
wil melker6 februari 2007Lees meer >

wilgen in de mist (tanka)

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.090
geknotte wilgen staan als verweerde trollen op het winters land mist versluiert kruin en stam geen vogel begroet het licht…

Zonsopgang

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 843
Het kind van de zon fluistert de sterren weg doet de maan verdwijnen bloost een wolkje laat de dag weer schijnen…

Een bizarre race

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.314
in het dal staan schapen en koeien een mandarijn rolt een citroen rolt jonge bomen rennen langs de heuvels een mandarijn rolt een citroen rolt schapen en koeien blaten en loeien de mandarijn rolt het gras en de bomen wuiven en joelen de citroen rolt…

Buitenhuis

gedicht
2.9 met 55 stemmen aantal keer bekeken 17.286
De appelboom staat al weer klaar de bloesems komen dit voorjaar laat maar zij komen niettemin want in de takken huist geduld een winter lang zijn zij vervuld van niets dan breekt voor ons de knop de bloei gebeurt in lichte tint dan komen vlinders en de wind de blaadjes worden losgerukt en in de zomer als wij komen hangen de appels aan…

IN DE PUT

snelsonnet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 770
Het gaat me flink wat minder dan weleer: een diep, zwart gapend gat is plots verschenen, mijn auto en mijn huis zijn al verdwenen en ook zie ik mijn kinderen niet meer. Natuurverschijnsel ? Neen, een groter kwaad: echtscheiding, en een slechte advocaat.…
Aaike Jordans28 februari 2007Lees meer >

Het begin van de nieuwe lente

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 694
Vliegende V vorm Van verre vleugeldragers Vers luchtspoor actief…

Opwarming

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
ingesneden door eigen druk weggegleden tonglikkend dalen verstikkend vallen verdwalen in ijskristallen vloeibaar verdwijnen blanke bank groter dan de spiegelzee laat doorschijnen toenemend gevaar en nog maar het topje van ……

Eik

gedicht
2.2 met 248 stemmen aantal keer bekeken 50.890
Zie onder 'eikel'. Wijs in stoffig groen, gekloofd van bast, gelobd van blaren. Wat staat hij al die jaren toch te doen behalve het stilzwijgen te bewaren? Zijn wortels graven diep, al wat ze kunnen doen om niet opeens ten hemel op te varen. Bang om te vallen in de blauwe kom van het heelal, houdt hij zich stoer en stom. Robuust orakel!…
Paul Marijnis15 augustus 2019Lees meer >

Gratis Geluk

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Al lopend langs de vaart hoor ik iets fluiten het zijn de kruiden met een kanten scherm ze groeien zo maar gratis in de berm dus bivakeer ik vele uren buiten. Geluk is volgens zeggen niet te koop vandaar dat ik als bijstandstrekker loop.…
Anna Hering21 november 2007Lees meer >