6019 resultaten.
pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.290 pijn die niemand ziet
is stil verborgen verdriet
daardoor gaan hemelse dromen
soms aan jou verloren
beheerst het doen en laten
moeilijk over te praten
laat jouw lachen vergaan
in het huilen van een traan
pijn is nooit te meten
gaat langzaam aan jou vreten
toch pogen mensen in lijden
anderen met een lach verblijden
dit zou ik willen…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.816 we al dan niet emoties gedeeld
Aftastend, terughoudend en alert
Onbewust in voor en tegenspoed
Soms angstig soms trots en soms verveeld
Gods wegen evengoed onze weg
Onbekend het eeuwige vloeien
Over zijn akkers ze zijn gelijk
Onze levensloop naar achteraf blijkt
Het is niet afhankelijk van wat ik zeg
Het hart zo ook de ogen
Hebben verloren…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 in een handvol woorden
blaast de wind orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt…
Verlaten
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.289 Grote kille leegtes om me heen
Vandaag mijd ik de straat
In verloren toestand liggend hier
Een lijf tot niets in staat
Mijn tijd vertikt in eenzaamheid
Het bed kleeft aan de rug
Gestolen, weg, voorgoed voorbij
Mijn hart wil niet meer terug
Besef van pijn wordt deel van mij
Niet voor de laatste keer
Haalt voor de geest wat is gebeurd…
Ik probeer je te ontlopen.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
924 Ik heb mijn hart aan jou verloren,
het blijft je eeuwig trouw.
Maar ik mag je niet meer bekoren,
voor altijd ben ik in de rouw.
Elke dag opnieuw blijf ik hopen,
op een lief gebaar van jou.
Gingen je ogen maar af en toe open,
zodat je kon zien hoeveel ik van je hou...…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 En klein
dalen vanuit de hoogte meeuwen
neer op je handen die het brood verdelen
Dan laat eindelijk over de eeuwen
heen een stem zich uit een verte horen:
"Een vrouw, een man, een paradijs verloren"
en loop ik door de wereld wit en wijd
terwijl ik weet dat slechts voor werkwoorden
bestaat een onvoltooid en niet verleden tijd.…
Autisme
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
3.191 Ik zou alles willen zien en horen,
Ik kan het niet en voel me verloren.
Toon begrip voor mijn emotie en ongenoegen,
Toon begrip voor mijn eeuwige zwoegen.…
Echt
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.355 te gaan
of me zelfs maar aan te kleden
Niemand die me missen zal
als ik een dagje binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren…
Mijn liefde
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
4.346 Mijn liefde is een koude maan
Vol gaten en vol kraters
Mijn hart voelt zo verloren aan
Zo zeldzaam maar verlaten
De kleur van mijn bevroren zijn
Wordt niet een tintje warmer
Alleen als ik de zon aankijk
Glanst weer mijn treurig marmer
Het licht dat in haar ogen ligt
De woorden die ze spreekt
Geven mij weer evenwicht
Voorkomen dat ik breek…
einde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.550 grenzen heeft ze verlegd
bergen verplaatst
alles is uitgelegd
nu voor het allerlaatst
heel haar gevoel ontbloot
nog nooit zo bang geweest
alle hoop gedood
wanneer ze zijn brief leest
uit haar leven verdwenen
wacht ze nog lang op hem
maar hij is niet meer degene
die haar gaf haar stem
monddood, alle hoop verloren
kijkt ze naar beneden…
Wij dansen mijn droom uit .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Blote voeten op het gras
jouw handen in de mijne
vanuit het duister naar het licht
dansen wij mijn droom uit
langs het pad naar samen
in het veld van tederheid
vinden onze handen
de vochtige bodem
van verloren eenzaamheid
op het pad naar samen
lachend wandelt zij mee
geplukte bloemen worden
door ons gevlochten en
als een krans verbonden…
kunstwerk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.777 nu pas ben ik af na 21 jaar
om een plaats in het atelier te nemen
de grote weide wereld
ik sta nu op eigen benen
geen kunstzinnige kritiek nodig van
mijn moeder de verzekeraar of
van hem de verloren/ verstrooide kunstenaar
zijn kleuren bevallen mij wel
het is een deel van mij
maar bij het ontdekken van het mystiek
vervallen die kleuren…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 Als wij hem horen:
ons hart breekt, in zelfpijn verloren.
We weten dat over de ganse wereld
de telefoon-paal klaagt,
alsof ons eigen smart
aan zijn draden knaagt.
-------------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
Onder de waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.173 Regenboog aan vissen sierlijke vinnen
Groepen die samenscholen eensgezind
Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem
In haar lege oester slaapt een lipviskind
Kleine anemoonvisjes en watervlinders vol pracht
Wonen tesamen in een dieprode koralen toren
Schelpen en zeewier bekleden het gouden zand
Als een sprookje…in een andere wereld verloren…
Wie
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
1.836 Wie
heeft vertrouwen weggenomen
ging met dromen er vandoor
ontnam jou kans tot rust te komen
zodat je je geloof verloor?
Wie
heeft deuren dichtgeslagen
sneed elke vluchtweg af
hoorde jou niet vragen
was voor zien te laf?
Wie
was te klein voor jouw problemen
kan toch de wereld ook niet aan....…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in jou,
niets kon mij meer bekoren
alsjeblieft, begraaf me vrij
ik heb al té veel verloren…
vertragischt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 ze haken zich Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango
het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist
te lang zwegen ze toen
praten nog kon…
SP(R)OOKJE
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
686 Vertel dan van vervlogen jaren
toen de zolder nog van mij was
waar verloren geesten ooit woonden
van hoek tot hoek, vluchteloos
spreek nogmaals die laatste woorden
en geef het levensboek een gouden rand
zonder stukgelezen kaft noch ezelsoren
maar blader vooral door het laatste deel
zodat fragiele schoonheid blijft behouden
en verwondering…
Komt straks de herfst...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
950 Of moet ik verder kijken dan dit klein bestaan
en naar de mensen die zoveel verloren?
Er zijn er elke dag weer heegegaan
maar er zijn ook weer kinderen geboren
en zo gaat 't leven verder, ongevraagd.…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is verweesd
een zoon
een zoon
is mijn verloren…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 ze is nog zoveel
een blos en twee parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk…
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 Verloren voelend in deze snelle tijd
raakt iedereen makkelijk de weg kwijt.
Ontspoord door het gebrek aan fatsoen.
De eenzaamheid lees je af in de ogen
van hen die zoeken naar het mededogen,
of naar de kunst om het anders te doen.
De wereld draait door, ik denk té snel,
tijd staat niet meer stil voor een tel.…
verliefd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.412 jou in mij een lachen luid
en hoop ligt elke smart vooruit
omarming in het wegbewegen
en tuimel steeds het eerste strekken
voelbaar soms het einde van ’t verhaal
net als de leden van mijn lijf
in ‘t midden steeds een buigen
het steken sterft
als kramp na dagenlang ontspant
een draaien zich, een wenden
en denken zonder strop of bijl
verloren…
Waar dan?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.192 Ben het kwijt
maar geloof me
als ik zeg,
ik geloof in
mezelf, dat is
niet verloren.
Ik geloof
in m’n eigen
al ben ik
eigengereid
Ik ben het
geloof in mezelf
in elk geval
niet kwijt.…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de wind streelt door mijn haren
Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed…