10626 resultaten.
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Het lijkt of alles steeds maar
nieuwer en sensationeler moet
om nog tot verwondering te komen
alleen veel kleine kinderen
kunnen zich nog echt verwonderen
over gewone kleine dingen
die wij allang niet meer zien
helaas worden ook zij al snel
meegesleept in onze wedren
naar meer nieuwe sensatie
we kunnen ook even
bij ze stil gaan staan…
In opgewerkt kort
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
440 waar zon en
licht je haar
blondeerde met
zomerse highlights
ving achterkant het
donkere van schaduw
in opgewerkt kort
het was altijd
een sport om de
tegenstellingen
te zien passeren
als juist lente de
confrontatie aan
het uitproberen was
vooral de lang
gebruinde benen
gaven aan het
kapsel de frivoliteit
van het feest
van rokjesdag…
De ochtenddauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
438 De wereld zien en horen ontwaken.
Je voelt je niet alleen.
De geur van de aarde.
Van de regen in de nacht.
Zo puur en verfrissend
dat waar planten op hebben gewacht.
Zo verzorgt de natuur zichzelf.
Wij hoeven daar niks aan te doen
dan alleen een beetje op te passen
Om het zo te behouden uit fatsoen.…
SuperBIO
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Ontelbare mensen in kooien,
die ze zelf niet durven zien.…
Een teder moment
netgedicht
5.0 met 165 stemmen
448 ik heb
in je sporen
bloemen zien
bloeien hun
harten kleurrijk
oplichtend
in tal van
vormen voluit
waar jij
in een teder
moment het
kleinste bloempje
in je handen
liet groeien
bloeien nu struiken
de bermen uit
donker
ruizelen reuzen
hun weemoedig
refrein want
jij was hier
en zij willen zo
graag ook hoog
bij je zijn…
De dag van de onmisbaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Tijdens Corona was er geen veilige plek
We zien niet altijd wat ze doen.
Maar ze doen zoveel,
en ontvangen zo weinig.
Ondergewaardeerd.
Onmisbaar toch vaak onzichtbaar
Een podium voor deze handen.
Waardering.
Op deze dag.
Laten er vele volgen.…
Onzekere Zekerheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 En blijft het een beetje
voort bikkelen
hou mijn gedachten
er zo ver mogelijk vandaan
we zien wel het is immers
deze onzekerheid
wat tevens de enige
zekerheid is
in mijn huidige bestaan…
De verdeelde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Voor jou zorgen en anderen
helpen, ongestoord eigen
projecten uitvoeren zonder last
te hebben van wie of wat
dan ook, of tot iets verplicht
te zijn
Laten zien wat ik waard ben
en dan weer iets heel anders
doen
Fijn samen thuis
op de bank zitten
lezen over avonturen
en zomaar ineens eropuit
trekken, vrij zijn en toch
erbij horen…
Wat Zie Je Als ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 volgens de verhalen wel
maar wat zal een kind
aan zich voorbij zien komen
haar leven was pas begonnen
er viel nog amper iets te overzien
zal haar flits zich vullen
met haar nog vage
vormeloze toekomstdromen?
ze was immers nog geen tien…
Emotioneel blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik heb ze
hun handen
zien wassen
in de onschuld
van het pas
geboren kind
terwijl ze kijken
in de ongebroken
spiegels die je
enkel nog in
baby’s ogen vindt
het is hun
waarheid die
geen antwoord
krijgt omdat
nog te vaak
de warme lach
achterwege blijft
kou steeds hoger
rimpelt in het al
vroeg geschonden
emotioneel blauw…
Verschiet
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
779 valse klanken laten oren trillen
ogen springen, zien in duplo
maar een hand uit de hoogte
strooit zichtbare stralen
een opvallend lied klinkt
brengt volheid in leegte
je komt weer in balans
de tijd zal alles beter maken
het leven zelf, de vreugde
zal je blikveld met al zijn pracht raken…
Handen (6)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
724 Mijn handen bedriegen mijn ogen
maaien gras, poten bollen
maar bij het koffie zetten,
zien ze jou.
Mijn handen bedriegen mijn oren
luisteren naar Katie Melua
maar op You Tupe,
horen ze jou.
Mijn handen bedriegen mijn neus
ruiken nasi, hamburgers, ui
maar bij loempia’s,
ruiken ze jou.…
Dank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Ik dank mijn ogen
dat ze me steeds willen laten zien
Ik dank mijn spieren
dat ze me doen bewegen
Mijn hart dank ik
dat het zo lang maar klopt
Mijn brein dank ik
dat ik denken kan en danken
Mijn handen dank ik,
dat ondanks ze veel genomen,
ook ontvangen kunnen,
geven, strelen
Ik dank het ademen
dat me verbindt met lucht,
daarmee…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
579 ik moest afscheid
van je nemen
de allereerste dag
ontving je me met open armen
we hebben
lief en leed gedeeld
je hebt me zien huilen
en hoorde me lachen
als ik weg was
wachtte je geduldig
tot ik terug kwam
wat was ik blij
als ik je weer zag
dag lief huis
bedankt dat je er jarenlang
voor me bent geweest…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
Bevindt er zich nog ergens een vredige planeet?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Want elke dag opnieuw zien we weer vreselijke beelden
Horen we een triest verhaal
Over oorlog en onmenselijk leed
Bevindt er zich überhaupt nog ergens een vredige planeet?
Al die ellende maakt ons zeer triest en machteloos.
En ook ontzettend boos!…
Jaloers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 ik kan soms
ontzettend jaloers
zijn op de mensen
die de gave bezitten
om te genieten
van de kleine dingen
zij zien de bloemen bloeien
ze horen de vogels zingen
ook zij hebben
hun problemen
en hun verdriet
maar toch staat hoog
in hun vaandel geschreven
Geniet!…
Verweven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
646 van je rust genieten
in je ogen dwalen
je tred ontwaren
het timbre van je stem
ik zal je altijd blijven zoeken
je altijd blijven zien
je altijd kunnen horen
in melodieën, verhalen
mensenmassa's misschien
maar blootsvoets in het bos
waar onze droom is begonnen
zou ik je voelen
verbonden
door het web van gouddraad
dat we samen…
Schipbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hij zag alleen
wat hij wilde zien
haar stille verdriet
zag hij niet
hij hoorde alleen
wat hij wilde horen
haar vraag om troost
hoorde hij niet
zij zag en hoorde
en begreep hem niet
‘samen’ en ‘wij’
verlieten het
zinkende schip
ze spoelden aan
op aparte planeten
gescheiden van elkaar
contact: verloren
afstand: onoverbrugbaar…
Ramp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 er is een vliegtuig neergestort
ik heb het zien gebeuren
glijvlucht looping en fatale duik
er zijn bij wonder
geen slachtoffers te betreuren
de schade aan het toestel is enorm
et gebeurde in de achterkeuken
pal in de afwasbak
de papieren vleugels
met het mooie schilderwerk
alles is doorweekt
het rampenplan is van kracht
de vliegtuigbouwer…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Hopelijk mogen we het
zonnetje nog enkele keren
voorbij zien komen voor
het einde van dit jaar.…
Ik sprak Jouw Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik sprak jouw naam – in stilte –
zoals wind een blad kan zijn –
geen echo – geen bevestiging –
alleen het zachte – Zijn –
Je vorm – hing in de kamer –
zoals licht in ochtenddauw –
je afwezigheid – zo tastbaar –
alsof ik je nog aanschouw –
We zien elkaar – in schimmen –
en liefde – als een fluistering –
zaait in mijn hart -
Ik hou van…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…
Ongestild
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 Mijn handen zien,
Wat mijn ogen niet kunnen.
Mijn huid hoort,
Wat mijn oren niet kunnen.
Het zijn van de vrouw
Kan ik niet lezen,
Maar kan zij mij doen ervaren,
In al mijn vezels
’s Nachts tussen de lakens,
Zonder te begrijpen,
Wat mijn verlangen niet alleen stilt,
Ook steeds vergroot.…
Donzige wolken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
606 donzige wolken
trekken zich niets aan
van de puinhopen
in het kapotte land
ze drijven onaangedaan
verder en verder
naar het puin
in een ander land
onverstoorbaar zien ze
neer op de schamele resten
van een samenleving
die uit elkaar is gerukt
berustend drijven ze verder
ze weten het al eeuwenlang
de mens heeft niets geleerd
gaat…
Oude honger
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
395 Jij was weg, ik was weg
van jou en daar sta je ineens
voor mijn deur met een matrasrol
Ik kijk naar je
Jij gooit een anker uit
en wilt van alles
laten zien en met je handen
uitleggen en ik heb geen idee
hoe dit ineens gebeurt
Ik ben wel blij
dat ik thuis was, thuis ben
Ik maak soep
Er is roggebrood
We hebben honger
oude honger…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
83 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
voor jou alleen, van mij alleen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.618 Ik wilde je angst niet zien of voelen,
Ik wilde niet dat je ziek was.
Onderzoek na onderzoek
Gelaten maar dapper liet je alles toe
Maar dag na dag werd je lichaam zwakker
Je zei het niet vaak, maar je was zo moe
Ik wilde niet dat je dit alles door moest maken
Ik wilde niet dat je misselijk was.…
Sommige dagen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.163 Zoek naar wie ik werkelijk ben
geef me tijd om te laten zien wie ik werkelijk ben
en je zult zien dat dat meer dan de moeite is!…