Alle inzendingen over emoties

Een gevoelloos gedicht Heeft geen bericht Ook geen hart Die gevoelens opstart Het mist zijn kracht Die de emoties verzacht.…

De zee buldert, haar golven beuken woest op golfbrekers tot ze openbreekt in haar miljarden tranen zoekend naar de rust tussen de warmte van zonbeschenen zandkorrels op het strand terwijl de wind een treurmelodie fluistert in de holten van verloren schelpen...…

zie je ook, mijn kind de verte van dichtbij kijk jij naar buiten, vooruit terwijl ik met het verleden vrij je ogen volgen de dromen die ook ik ooit heb bemind jouw met hoop gevulde hart ontmoet ik in een late echo die zich thans in mij bevindt geef me als je wilt je kleine hand, als het mag voel ik mij, voor even, een eeuwigheid…

alles sterft ja, ik weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei…

een klein meisje dat op een schommeltje zat schreide haar schortje nat haar mammie vroeg waarom schrei je schat je maakt je schortje nat maar het meisje schreide schommelend haar schortje nat omdat het op een schommeltje zat…

Geest wat verlang ik terug naar mijn gezonde tijd Ik ben mijn eigen lichaam kwijt Ook al blijf ik positief Maar de reuma is actief Psoriasis het ziet er niet uit Gelukkig ben ik geen ijdeltuit Ach, en dan breek je zomaar een bot Bot ontkalking dat is je lot Sorry, dat ik loop te klagen Maar je hebt zo van die dagen Gelukkig heb ik…

zij kermde onder zijn heftige liefde hij dacht dat zij een orgasme had hij dacht fout zij had aderspat…

Deze man in dit theater Zat iets te lang onderwater. En zal nu proberen Op te stijgen naar hogere sferen Om daar te integreren. De engel aan zijn zij Helpt hem daarbij.…

je liep in een smalle straat en je hoorde stappen iemand liep achter je je werd ingehaald in een steeds verder donker zo donker draaide je je om er was echter niemand het waren je eigen voeten…

Wie wil er niet Dit Maya mondje beroeren. Met tomeloze drift Dan de grote trom roeren. Vergeten worden dan Alle stekeligheden. Want na een zoenpartij Behoren die tot het verleden.…

ze leed aan lipoatrophia en was verliefd op de secretaris maar niet te erg het was maar semicircularis…

Het is een bijzonder moment Is het alleen voor mij bestemd Krijg ik een bericht van boven Ik blijf er heilig in geloven Het is een teken voor mij En dat maakt mij gewoon ontzettend blij Nu weet ik dat je er bent En hun liefde weer herkent Het klinkt misschien gek Maar als ster sta je op de goede plek…

ik kleur de kruimels op het tafelblad in koffie melk en suiker…

Soms ben je wel eens bang Voor je eigen gedachtegang Ze zitten vaak zo vast in je hoofd Dat je ze haast als vanzelf gelooft Je zit steeds eerste rang. Om me in de discussie te mengen Het zijn ook gedachten die je op andere gedachten brengen.…

veelheid van woorden verwarden mijn oren maar mijn zwervende zijn hoorde hoe je lippen bewogen in de taal van universele liefde handen van strelende zinnen over mijn naakte lichaam ik proefde het genot van tedere tintelingen uit liefde geboren ik wacht op de plek in het nu en weet dat alles roept om meer maar alleen jij moet luisteren…

Als ook de wind Niet weet Uit te leggen Waarvan gefluisterd wordt En het land Van het stof Niet vernam Welke vorm het aanneemt Zelfs de zee Met druppels Verwaterd De regen niet waarneemt Terwijl altijd het voelen In emoties Knetterend De leegte vult…

Wachtende lagen heb je aangetrokken, fluwelen leeuw de dagen voor de jacht Je kijkt en ziet niets van jouw gading Of niet iets van wat je mist Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe Je sluit de luifels, koestert je verlangen Jouw binnenzijde is je huid geworden, schurende schubben tegen ruwe bast Afgeschaafde korsten, wonden…

je bent nu zo lang weg, vervaagt in mijn verbeelding rond het ouder worden door de tijd jij draagt en ik ik ben het kwijt, hoe dat nu moet mijn boete doet er niet meer toe, ik lijd nog altijd dit verlies kies je voor het nu, of voor het eeuwigdurend jong zijn? deze pijn vergaat niet in een dag een week een jaar we zijn er, eeuwig…

Mijn leven lang Is dit een wens gebleven Om samen met mijn maat Voor jullie een show te geven. Mijn hele leven lang Is dit een wens gebleven. Zo heerlijk los van de grond Door de lucht te kunnen zweven. Waarom het niet lukte Nou luister dan maar even. Mijn maat weigerde pertinent Mij nog een trap na te geven.…

Je kunt je leven lang Enkel binnen de lijntjes kleuren. Alles verloopt zoals verwacht Er zal weinig spannends gebeuren. Je kunt ook besluiten Je leven meer te gaan beleven Door er meer een excentrieke Richting aan te gaan geven. Even wennen Kleur bekennen.…

Kies ik voor jou of kies ik voor mij? ik weet, ik moet er zijn, maar dit kan er niet meer bij. Even weg, even lucht, even lachen, geen gezucht, even vrij, iets voor mij, wordt het dan nooit een keer laag tij? Bij mij ligt de keus dus het besluit, maar echt, ik kom hier niet meer uit. Telkens een droom, die weer vergaat, omdat…

iedereen loopt onder een paraplu maar ik ben mijn paraplu kwijt zwart rood oranje mensen en paraplu's ik weet niet of men melancholiek is en ik weet niet of ik treur in de regen onder mijn verloren paraplu misschien ben ik wel blij onder de zware regenbuien als ik dood ben zeker zal ik de regen missen maar waar is mijn…

Wat je moet leren Is te relativeren. Het is vaak het feit Van betrekkelijkheid Wat effect gaat sorteren. Relatief Maakt gelukkig en creatief.…

Mijn traan smelt samen met de zee Ik luister naar de golven heel gedwee De wind speelt met mijn haren Mijn tranen zijn niet te bedaren Het verlies is heel intens Van een oh, zo liefdevol mens Hoe ga ik hier mee om Een vraag blijft altijd en dat is waarom.…

Hoe weten we dat we weten? Ik heb me van die vraag gekweten. Is het een vraag of is het schijn Of zal dat het geweten zijn? Ik heb sindsdien niet stil gezeten. Hoe ik dat kon weten Ben ik helaas vergeten.…

hij speelde mozart op de knopjes van haar bloes was ze in haar nopjes dan zuchtte ze zachtjes was ze ontregeld dan speelde hij blues…

De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw. Kijk nu nog even naar het…

Op straat - onzichtbare edellieden drukten mij in hun mateloze zelfgenoegzaamheid, goedgekleed als haringen, die men nog moet vangen, zwarte medaljes in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon, stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt die ze verwachtten - overzag ik '…

Ik zit aan de zee in de donkere nacht. Met ogen als vuurtorenlichten Tuur ik naar verre kusten en wacht, Op overzeese berichten. Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar Naar schepen die langzaam komen, Met lichtende blikken zoek ik naar Het schip uit het land mijner dromen.…

waarom teken je geen huis schilder je de bomen rood sla je dagelijks een kruis zoek je spijkers in een sloot waarom praat je met de muur en ga je fietsen in de storm zijn de appels je te zuur praat je enkel voor de vorm waarom zoek je het waarom het antwoord is toch al in zicht het is donker, kijkend achterom want voor je schijnt het…