6828 resultaten.
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Als een schilderij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
982 De lucht lijkt momenteel
een heel groot schilderij
met allerlei gekleurde wolken
in vele tinten grijs, maar ook
wat rood zit er nog bij
En als het strakjes donker wordt
zien we een volle maan
een hemel vol met sterren
wanneer de zon weer onder is gegaan
'k Zie grijze strepen van een vliegtuig
vogels die hun nest opzoeken
maar boven in…
Bij een oude foto
gedicht
2.5 met 43 stemmen
15.011 dertig was ik
(in 1963 was ik niet lelijk)
de vrouw die me fotografeerde zei:
nu moet je aan mij denken
ontspan je lippen
een gescheiden vrouw
met vier aardige katten
maar even dominerend
als mijn Duitse hospita
dus hield ik flink afstand
ze had een donkere kamer
waarin ze mij heeft ontwikkeld
zelfs uitvergroot
(later ingelijst
hoelang…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het koppie
weer omhoog in
tegenstrijdigheden
de uitgestoken hand kent
ook de donkere…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…
Tot op het bot
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.669 was het je stem
die zo beroerde
of was het de tekst
die messcherp sneed
de kleur van je klanken
verlichtte gemoederen
maar de snik in je stem
verzwaarde menig hart
het donkere geluid
vibreerde tussen een
lyrische tenor en een
baritono brillante
het luisteren naar de kleur
bracht beelden tot leven
die smeekten om liefde
hier en…
Wanneer alleen nog leegte leeft
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.522 Wanneer stilte en ik elkaar ontmoeten
is alles donker. Zwart bijna.
Alleen leegte leeft.
Leegte die ik ten tijde van licht
zo graag overschreeuw
wanneer ik verstoppertje speel
achter maskers.
Leegte die ik imponeer
met tweedehands liefdesverzen
en tevredenstel
met overgebleven restjes troost.…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
Slachtoffer van zinloos geweld
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.406 Donkere nevel
geeft beklemd gevoel
van onzeker geprevel
in ongekend doel
energie gekregen
vloeit weg als zandkorrels
in de hand gelegen
zee van zoute borrels
het woord gesmoord
in stille noodkreet
die geest verwoordt
in angstig verborgen leed
hoe, waarom en schuld
het noodlot
dat jullie verguldt
in eigen complot
denk dan maar…
sprookje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 alsof ik door spinrag kruipen moet
in diepe ravijnen springen
door het donker lopen
over onbekende wegen
de storm trotseren in je stem
(zo is de weg naar jou)
met naakte armen de honing
uit de korf van bijen stelen
handen vol edelweiss plukken
en uit de hoogste takken
het gaafste fruit meebrengen
(opdat je mij opmerken zou)
maar…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt de vruchten van geordende plantages
En ruikt cellulose en staal en triplex
En ruikt de inhoud van de tijd.
Wat een stiltes, wat een orkanen!…
De Narcist
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 begrijp ik het wel een beetje
Iemand moet het doen
Jou vertellen hoe goed je bent
Alleen zijn dat nou juist de mensen
Die jou nooit hebben gekend
Ooit komt toch wel je zwakte
Langzaam maar zeker aan het licht
Tot die tijd houd ik me op de vlakte
Want nu ben je nog te veel op jezelf gericht
Voorlopig laat ik je in je waarde
Maar na donker…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd zal stralen
geen donkere…
een winterlang
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.215 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden zeg als:
Regen en wind appel en brood
Dik en donker…
ALLE DAGEN
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.297 Er is geen nacht dat ik niet drooom
geen nacht zonder te denken aan jou
omdat ik in die donkere nachten
nog steeds zo zeker weet dat ik van je hou.…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Dan hoef je niet zo angstig zijn
of bang voor deze donkere nacht
want waar nu de maan nog staat
is het morgen een zon die lacht.…
De roest van het bestaan
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.602 Geen proeflokaal kan mij behoeden
Voor wat er vroeger is geschied:
Er is zo’n donker hoekje niet
Of ‘k moet voor ’t verleden bloeden.
“Je moet je naar de toekomst spoeden
zonder de roes van drank of wiet.”
Het blijft een hol en somber lied
Om ’t dagelijks gemoed te voeden.
Met een traan op beide wangen
Zie ik wat de toekomst biedt.…
Geluk
poëzie
4.0 met 18 stemmen
4.246 Dit is geluk:
Dit is de vreugde die langer duurt
Dan de eigen dag, dan overnacht;
De vreugde die groeit in dromen onbedacht
En, voor de zon de witte morgen vuurt,
Om roereloze slaper wacht
In al der aardedingen donkere pracht;
Dit is de vreugde die zich niet meer bezint:
O onverwonderd wonder, heilige macht
Van 't dagelijks herboren kind…
Verboden te praten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.093 Mijn handen liggen zijdelings naast een lichaam dat ooit het mijne was
En zachtjes probeer ik mijn schreeuw te dimmen
alsof het een vuurtje is dat langzaam gedoofd moet worden
Een ijslaag vormt de basis van mijn koude lippen
terwijl mijn laatste adem vergeet te ontsnappen
En ik val
in de donkere leegte val ik
met gespreide armen vergeet ik
dat…
Hartendief
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.018 tergend langzaam voelbaar in ieder moment
mis ik jou omdat je er niet meer voor mij bent
vastgezogen in een moeras zo donker
en door leugens vervuild
lijkt het alsof mijn hele lichaam huilt
hersenspinsels golvend in een stroom van emotie
en jij hebt hiervan geen notie
ik voel me zo verlaten, zo alleen
al je mooie woorden zetten me op het…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere schaduwen in mijn hals,
door een witgevroren navelstreng omklemd.
Ik blijf gekluisterd in
de baarmoeder van mijn verlangen,
steriel glijdend in mijn naakte drang
om geboren te worden zonder dwang.…
Voor Saori
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.116 Twee bewuste volle manen verder
het borrelt sporadisch
Het raakt me wanneer ik einden loop
mezelf herken in eenvoud of
rechtop lopen zo overdreven lijkt
en sfeeromschrijvingen vergetel
als donker in een nacht onmachtig
enkel een schampere toon teweegbrengen
Variaties op het thema blijven leegtes
barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Donkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Verwonderd zoekt zij
langs ijzeren wijzers
van de comtoise naar
gestolen tijd
monotone tikken brengen
adem noch uren dichterbij
helder wordt plotsklaps
het laatste beeld
alras schimmig vervagen
ooit gesproken zinnen
donderslagen komen in de
donkere uren veel later
het verlangen naar
de herfst schiet
door haar heen als
hete…
Opgedragen aan Marem, dochter van Saad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
883 omsluieren je dikke donkere haren
de wanhoop in je hoofd ?
de wereld is niet te verklaren
als de lichten zijn uitgedoofd
kom, zo mooi als was je land
ben jij mijn Irakese schone
vraag niet waarom een foto in de krant
je berooft van al je dromen.…
uit vuur en de hel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 in donkere holen
smeden kobolden hun dromen
gnomen doen het transport
komen verbeelding tekort
ik blaas vuur
zij wetten ijzers
sommige zijn door de toets
der kritiek ook geen blijvers
vaak roest ook
het edelste staal
en gaan hun ideeën
met de tijd aan de haal
er is een museum
diep onder de grond
waar O2 is verbannen
in…
Kampioen
gedicht
3.4 met 70 stemmen
24.205 Zijn wangen trillen als gelei,
zijn botten branden in 't donker,
hij voelt dat hij moet braken.
De kreten die de mensenrijen
slaken sterven zoals vliegen;
en in zonlicht gaat hij onder.
-----------------------------------
uit: 'Reis naar Vallentgod', 2000…