7646 resultaten.
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 bij een schilderij van August G.Carius
hij legt zijn ziel op het doek
met het vederlicht penseel
kiest hij de juiste toon
van 't palet van zijn gemoed
het hoofd volgt 't hart
en sturen de handen
zo komen vormen tot leven
zoals 't dorpsgezicht van Arpaillarques
in purper bijvoorbeeld...…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Het spuitend water tintelt
en bruist op mijn hoofd.
Het boort een gat van licht;
dat zoete licht aan 't eind van de tunnel.
Ik wiebel en schommel
en zing én gons én brom én mummel
en tril.
Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Als ik op een stoel zit bij de radio
de benen iets te scherp over elkaar geslagen
het hoofd wat scheef, kin in de hand
ben ik, nee niet: lijk ik
soms ben ik hem, heeft hij ineens
bezit genomen, is mijn huid
zijn huid, kijken zijn ogen
uit mijn kassen dezelfde wereld in.…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek ik de lijn door
zwart op wit, ongekleurd
gemerkt met mijn naam
de beelden die het oproept
zijn van jou en voor jouw rekening.…
droompad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.403 we wandelden, rustten uit op mos
keken elkaar aan en zucht uit ons
ik, een mannetje ik, jij een vrouw
mijn hand zocht die van jou
ze verkenden de ik en de jij
we werden rood toen ze zoenden
ik hield jouw hand steviger vast
jij gluurde tussen wimpers uit
wat onmogelijk leek hield stand
in het hoofd was rust en stilte
brak bij het zingen…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je straalt als een donderwolkje
zo je daar staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje…
Cecilia
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.615 steeds las hij de eerste
bladzij, verloor zijn hoofd
geruisloos alle woorden
wat later las ik hem nog
kleine stukjes voor,
stamelde hij soms zacht
bewogen: mooi, heel mooi
na zijn dood heb ik het oude
boek weemoedig uitgelezen
zag hem samen met Cecilia
lopen, weer fluitend langs
zomergroene dreven gaan
(n.a.v…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Resten in mijn hoofd de beelden,
eer zij toen woorden, zinnen werden
onuitwisbaar ingeprent.
Al blijft van deze oude tekst
ook als ik die zou herschrijven
de eerste versie onbekend.…
onzichtbaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 ze haar tongen los
taaldekens die de poëzie bedekken
in verzen die uit haar jas groeien
in kleuren van vermiljoen en lichtzwart
ze draagt haar rok steeds korter
het zal wel zo horen
in wilde dromen - ging ze
op dezelfde voet verder
soms doet ze haar kleren af
en loopt ze op haar tenen
tussen de letters en mijn hoofd…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Je trilt,
Je wilt rust in je hoofd.
Rust die er niet is.
Niet hier.
Ik kan je niet helpen.
Onmacht voel ik.
Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.
Alsof jij mij wilt troosten.
Niet jezelf.
Morgen?
Morgen is er weer morgen…
Zwarte koningin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.315 Kijk, daar gaat hij, Parzival,
het hoofd fier rechtop, een koning
kon hij naast je zijn, maar nee,
in elke man schuilt een verrader.…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 - Voor Agnès -
Jezelf zo schikkend als was ik een bad,
hoofd onder kin, rug langs mijn buik
spoel je aan in zilver en kwik.
Lig nu stil. Langzaam laat ik het water
lopen. De kruik kleedt je uit
in het helderste wit. Je hals van email,
je schouder die schatert van licht.
Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.…
Misgelopen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 pijnlijk moment
wat gaat er door je hoofd
ik kan alleen maar aan je denken
je onverschrokkenheid leidt me
ik voel duizend armen
die langzaam mijn geest opwarmen
je komt dichterbij
waar ligt je grens kan ik hem verlengen
ik hunker naar je zuiverheid
je lichaam intrigeert me
als ik mijn hart de lucht in gooi
wat ben je mooi
zal ik iets…
testamentgevoel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.406 een pagina vol wil hij schrijven
want zo kan hij blijven
verwijlen in ieder hoofd
dat hij zo graag heeft bemind
ook al is hij verder gegaan
naar de andere zijde
geen onderwerp laat hij gaan
hij vertelt over alles wel iets
wat het hem heeft gedaan
of zelfs helemaal niets
daarover beslist het uur
dat het zijn pad heeft gekruist
hij ontkent…
humeur
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.082 Hebt u ook wel eens zo'n gevoel
ik laat de boel de boel
en dat je enorm baalt
je voelt je een beetje verdwaald
in je hoofd is het warrig
je bent chagrijnig en narrig
en waarom, dat kun je niet vertellen
misschien is het een kwestie
van je humeur een beetje bijstellen
maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan
je weet niet eens hoe dit gevoel…
Wilde Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.357 Daar in de wilde bloementuin
loopt kronkelend een kiezelpad
waar in de gouden schemering
met kalme tred een jongen gaat
De zongerijpte zomerlucht
die zachtjes fluistert, knuffelt, stoeit
de wegen van het leven kent
vertelt hem waar zijn Mekka bloeit
Dan ziet hij haar, de wereld zwijgt
het ogenblik is ademloos
maar in zijn hoofd klinkt…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van mijn leeggelopen hoofd…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle ‘ikken’ vluchten
in de plexus solaris
feilloos naar hun begrafenis.…
Geen titel...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.105 Je kroop via mijn hart
naar mijn hoofd
waar jij
mij kon besturen
Stilletjes door mijn
geweten sluipend
heb jij mij
Als een pop met touwtjes
sleurde jij mij mee
over bruggen en naar
mijn grote angst
Over het water liep ik
jij hield mijn touwtjes
van elastiek
als ik trok
trok jij mij terug
In de grot
vond ik een…
Kleren maken de man
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.405 Ik kijk tv op mijn pc
een documentaire over een boot
die naar een eiland vaart
en terug: Idjwi
zoete aardappels, maniok-
door het bos vervoeren
vrouwen hun oogst op het hoofd
ze bewerken hun grond
met handwerktuigen
et voilà
op de boot kleurige kleding
de kapitein en zijn stuurman
in smetteloos wit overhemd
met gouden strepen…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 meewarige blikken temidden van de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 'mijn hart kon alle vlinders die
ik erin voelde niet meer dragen
en ik stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik…
schoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.840 even niet
al dat gezeur
wil je weg ook
uit de sleur
van dagelijkse
beslommering
en goed bedoelde
bekommering
even alleen zijn
en alleen
met enkel jezelf
om je heen
voor rust
en denken
maar ook bezinning
en weg te doen
wat bagage
uit je rugzak
want ook die raakt
ooit te vol
is het tijd die
wat te legen
dat wil dus zeggen
je hoofd…
Unfinished
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.617 Laten we het afsluiten
In stijl en voor het leven
Op alle vragen lang en kort
Een antwoord op gegeven
Laten we het afsluiten
Voorgoed na al die jaren
Gesloten en verzegeld
Om netjes te bewaren
Laten we het afsluiten
Kom, doe het toch maar even
Ik wil rust in mijn hoofd
En het een plekje kunnen geven
Laten we het afsluiten
Want het…
Ze
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 Zie ze lopen
door de straten
geheel verdoofd
niets in de gaten
op hun hoofd
oren verstoppend
van omgeving beroofde
robot poppen.
Zie ze bellen
mobiele straten
ogen met schellen
niets in de gaten
verkeersgevlinder
verkeersgehinder
piepende remmen
één mobiel minder.…
nee-gen-en-nee-gen-tig (99)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
741 tisnietgenoeg
nog ééntje dan, nee serieus,
wat zegt nou he-le-maal een lijst
met honderd namen en gedichten
(nee, serieus, het is nog niet zover
wel 'close', een mijlpaal rijst nu op
het mulle zand vol teksten-wier
dat aanspoelt uit een letter-zee
de vaart vertraagt, terwijl het hoofd
zich vult met golvende gedachten
die rusten op het…
Zelf koken
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
736 ik bekokstoof een maaltijd
voor morgen op de middag
een noenmaal zo gezegd
met liefde door mij bereid
heb maling aan een kookboek
ingrediënten uit het hoofd
wordt het een kleine klus
als ik een internetrecept opzoek
spijtig genoeg moet ik vertellen
een keuken is mij totaal vreemd
mijn handen staan vooral verkeerd
heb zelfs een hekel aan…
gestrikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 september, er is kou en vocht
met zorg de draden uitgezocht
ik weef ze tot een stevig web
waarin ik je gevangen zet
geen nood, de kou zal jou niet deren
geen reden om het hoofd te keren
ik knoop en vlecht en span het touw
in kleurig jacquard rondom jou
vermeng wat haren en wat zweet
met stukjes weefsel van mijn kleed
ik zorg…