inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1777):

Soms

Als ik op een stoel zit bij de radio
de benen iets te scherp over elkaar geslagen
het hoofd wat scheef, kin in de hand
ben ik, nee niet: lijk ik

soms ben ik hem, heeft hij ineens
bezit genomen, is mijn huid
zijn huid, kijken zijn ogen
uit mijn kassen dezelfde wereld in.

Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel:

hoe ik zo lang al uit de moederbuik vertrokken
nu eindelijk rusten mag in vaders vel.

-----------------------------
uit: 'Levenslang vrij', 1994.

Schrijver: Antoine Uitdehaag
Inzender: mf, 26 mrt. 2006


Geplaatst in de categorie: ouders

3,6 met 34 stemmen 18.611



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Tsila
Datum:26 mrt. 2006
Emailadres:tsilatiscali.nl
Bericht:Prachtig, gelijk is duidelijk wat je bedoelt,
en dan toch een heel bijzonder, verrassend slot.
Ook erg mooi de derde strofe.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)