14189 resultaten.
Ritueel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
568 ogen,
verzamelen beelden
het weten van meer
blijft een niet te stillen honger
wanneer de dag
laag hangt
stilaan rood tovert
wordt hemel aquarel
kom wat dichter
wiegend, smeltzacht
nacht wordt je reisgezel
droom je spel
slaap je groot
mijn kind,
de wereld wacht wel even..…
als een jonge muze
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 lichtvoetiger haast zwevend
danst ze aan mij voorbij
en waar ze ook verschijnt
met verve haar kunsten toont
verandert de wereld van kleur
en klank van beeld en woord
kom, moedigt zij me vurig aan
pak je fluit of tamboerijn
ik geef haar spontaan de vijf
volg haar bruisend pad
en dans en speel en geniet…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
Regulus tot Spica
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 Als jij maagd dan eindelijk
aan de augustusvolle hemel
straalt in een zacht kwartier
wordt mijn bek ontwapend
vinden mijn dromen ogen
om beelden aan te haken.
Te sluimeren in dit licht
van luisterrijke levenslust
vernieuwt versleten krachten
doet alle zinnen zinderen
laat mij weer leeuw zijn
en al mijn sterren schitteren.…
Vervormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Met ogen weer gesloten
dansen beelden in mijn hoofd
een vlieger in de lucht
die paarsgekleurd is
door ondergaande zon.…
Zoals het water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Zoals het water komt en gaat,
zo komen woorden en beelden
van ver en dichtbij op de bries
in het schuim langs de brekers,
het tij van dit en hier,
van jou en mij.…
Symmetrie,
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.317 Door de zon geraakt
geschminkt door licht,
die zij bij toerbeurt spon,
lacht zij op wat ik spreid,
wij zijn van gelijke bron,
het mozaïek in het tapijt,
een musicerend paar,
spiegelend beeld, het naakt,
tot in elk speels detail
aangemaakt, uit de schoot
der rijken, steelt mijn
blikken om te kijken.
----------------
Pentekening van…
kijken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 het akkerland toont haar contouren
in een koud en grijs beeld
op zoek naar licht in woorden
het is nog steeds koud en kil
laat zonlicht langer blijven
ik wacht op warmte voor mijn gezicht
staan de geheimen nog steeds op mijn pad
wij wachten altijd af
en kijken door de ogen
die alleen maar blijven
kijken…
Betrapt op datingsite
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 Het zo eerlijk liegende beeld, gevangen door mijn roze bril,
vernedert wreed mijn tere wereld.
Gelaten heb ik je laten gaan.
Je hebt me zoveel pijn gedaan.…
Beproeving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.008 Als geslagen hond blijf je liggen
opgekruld in de hoek
waardoor het beeld vertekent
jouw rekbaarheid beproefd
stuwt tijd je gestaag voort
ook al dunkt het vergeefs
lonkt het dageraad tot op 'n kier
zodat de zon naar binnen kriebelt
en een heel ander licht over de zaak drapeert…
Als het orgel hemel speelt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 het marmer
is versleten door
zondaars en gebeden
pilaren
aangeslagen met
roet van duizend kaarsen
vroomheid
vibreert in tal
van devote blikken
aflaten
tellen als de mens
meer heeft te schikken
maar als
het orgel hemel speelt
de mens het aardse vergeet
dan leven
de heilige beelden
is god weer terug in het heden…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Uit niets
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
629 Zoals poëzie begint
een opwelling in een leegte
aarzelend een eerste woord
Een primaire zet
verschuift het beeld
dwingt tot een opvolging
beperkt de keuzes
Gedachten en vergezichten
vinden verbindingen
met het onverwachte
Veel blijft onbeschreven
kleurloos en open ook
één snede van de zin
vult ganselijk en volleerd.…
Vragen aan de wind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Heb je beelden die roepen,
schreef je uit mijn naam?
Kunnen je handen
voelen, wind, waarom?
Misschien
stel ik vragen
aan de stilte van de wind.…
Een ijskoud ontwaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 zie je hand
vingers onrustig
op zoek naar accenten
ogen vinden
woorden uit beelden
van je geest
je stem formuleert
zinnen uit passie
die eens is geweest
ik verzuip in
een stortvloed emoties
het is uit
langzaam ebt
de spanning weg
een totale ravage
leeg is het strand
in een ijskoud ontwaken
glijdt wat zand door mijn hand…
Beplanting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Vloeren krijgen
een goed beeld
van deze egel;
in hun spiegeling
is hij soepel
en zacht als
een zeemleder.
En pro proper.
Kunstgrasvelden
in dat kartonboek
is een precisiewerk,
de lichtdruk
ziet er niet uit
in de grauwe krant.
Ze is losgeweekt
door natte handen.…
Waanzin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Mijn verstand staat even stil
Wil niets horen, niets meer zien
Al die beelden koud en kil
Is dat de zin van het bestaan
Ik wil niet meegaan in die waan
Mag het ietsje minder misschien.…
buiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 buiten
troosteloos
grijs, nat en kil
binnen
een mooi beeld
in mijn hoofd
de zee,
stralende dag,
zon van vuur
een zeepbel
zweeft door een
diepblauwe lucht
op weg naar boven
steeds hoger en hoger
ze springt
ik ontwaak als
uit een droom
en luister lachend
naar het ritme
van regendruppels
buiten…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik ben
En wat ik denk
Met zo veel vertrouwde
Beelden…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
portret van het engelenmeer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 waar kan ik schuilen
als alles ongrijpbaar wordt
mijn lichaam in het water komt
en weigert te drijven, zelfs niet
in een enkel beeld, de ogen wijd
ik zie wat ik zie
het is onbegrijpelijk
hoe de geur blijft hangen
het rottend hout en hoe het huis
zich verwijdert
ik hoor het in de nacht
het pootjebaden van de dood
op de bodem ligt…
Achter de chaos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Achter de chaos die dit leven overheerst,
Waarin geen lijn of vorm meer te ontdekken valt,
Waarin gedaanten vormloos in elkaar overgaan,
Bevinden zich de woorden van een heldere geest
Die nauwgezet aanvoelt dat alles dat is geweest
Alleen maar kan worden weergegeven in dit gedicht
Waarin woorden alleen nog beelden zijn op schrift
Voor…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
Weerbarstige waarheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 Met de beste bril
Van de wereld kan ik
De diepste waarheid
Nog niet zien -
Werkelijkheid die te groot,
Te veel omvattend is,
Gezichtsveld dat uitdeint
Naar links en naar rechts,
En ik die daardoor nog steeds
Niets zie, hoe kan ik dan
Mijn blik vernauwen, immers
Dan pas krijg ik een helder beeld
Van de weerbarstige waarheid -…
Kerstmis met ster
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 Verdwaald zijn en ergens
in het vierde kwadrant
een ster zien verschijnen
missend stukje van een puzzel
Zonder het kleinste deel
wordt het beeld nooit een geheel
Het is als hard blazen tegen
een uitgebloeide paardenbloem
In planeten en sterren verdwijnen
weerkaatsing van het licht voelen
in de ogen van de ander, in een
pupil jezelf zien…
Falen en vinden, zij aan zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 In gewassen inkt
Probeer ik nog
Iets van mijn leven
Te maken, de levenslijnen die
Stijf staan van
Het eindeloos proberen
Wat te verlichten
Door met een extra
Penseelstreek de pijn
Die ik doorgaans voel
Wat te verdunnen -
Een verwaterd beeld
Waar mee te leven valt -
Zo is het, in de zoektocht
Die inhoud wil geven aan
Het…
Bergen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Men zag het prachtig licht, een sprekend vergezicht
en liet zijn werken na, beelden, literatuur.
Sophie Perk* heeft hier - piepjong - voor het eerst gedicht
al was het in een later uur.…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
Het stil bewegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 ik heb de verte
nooit goed
in beeld gehad
er was altijd
een horizon
die leven gaf
het stil bewegen
voorkwam
een verder gaan
ik heb ooit op
het punt gestaan
om alles los te laten
zag mezelf slapen
tot ik bewoog
en wist dat dood
geen verte brengt
alleen leven ons een
echte einder schenkt…
Het Spitsbergen virus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Wie weer beelden ziet,
krijgt heimwee.
Naar ijsberen en ganzen.
Naar onherbergzaamheid.
Naar hoe de wereld begon.
Naar het noorderlicht en,
naar die nachtelijke zon.
Het virus schudt ons wakker.
Het virus schreeuwt ons toe.
CARE FOR THE ARCTIC !…