8675 resultaten.
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is stil hier
met alles wat wij nodig hadden
om terug…
Brief
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
531 Kom terug mijn lief
en maak
een nieuw begin.
De toekomst is begonnen
verleden heeft geen zin.
Geschiedenissen
kunnen we herschrijven
Zo lang daar liefde is
en wij weer in elkaar
geloven blijven.…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
HET NAGESLACHT
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
654 De darm verteert tot uitwerpsel
de wereld kotst het uit
in wolken stank en stromen drek
wordt hier ons lot beslist
de ademnood is zeer nabij
grijp maar vast naar je strot
vecht terug nu het nog kan
doe mee met de oprechte mens
die je de kans geeft op bestaan
de ogen open vol begrip
hij hier
wij daar
en allemaal
de pioniers voor…
Voetenwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
991 Noordzee, ik heb de branding weerstaan
ik voel het water met kracht terug
lijn 12 naar het Markenseplein
en dan nog struinend door de duinen
op weg naar het onmetelijke blauwgrijs
schep en emmer
voeten in de aarde
strijd, water
jeugdig fort
geulen gegraven
maar de zee liet zich niet temmen
nam mijn kasteel zomaar mee
en nu bruist een…
ver weg van dat verwegge
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
714 Zodat je terug dicht,dicht bij mij bent.
Papa als ik je kon vastnemen liet ik je nooit meer gaan.
Dan bleef je voor altijd bij mij.
Ver weg van dat verwegge.…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
Steen
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.022 Tranen zijn vertrokken
jij ben gegaan
en mij
hier alleen
laten staan
het leven gaat door
maar het mijne is voorbij
gegaan
het leven heeft zin
zolang je de letters ziet
maar schat kom terug
want zonder jou leef
ik niet
ben ik een steen
zonder zorg en gebrek maar
leef ik niet echt
tot mijn spijt
ben ik je toch kwijt
je woorden
je…
Komedie
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.293 Mijn tong altijd rap en snel
alleen de drank maakt hem nog los
dan ga ik fier op pad
komedie in een notendop
aangekomen in de kroeg
trakteer ik rond
en behaag menigeen
tot de morgenstond
zoek dan de weg terug
vanwaar ik ben gekomen
om als een verlopen hond
weer aan te komen.…
Doorgaan..
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
771 Slecht, waar ik in verloren liep,
nederig onvoldoende,
verdrietig
een stapje terug.
Ik haal mezelf weer in,
recht vooruit,
tot nu weer een halte,
zal ik stoppen of doorgaan ...?…
Vertrouwen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
837 Ik ben op zoek naar het vertrouwen
het geloof, dat je op iemand kunt bouwen
de overtuiging hebben, steunen op
betrouwbaarheid, hoop en rekenen op, zonder stop
Hoe raak je dit kwijt en hoe vind je het weer terug
het gaat allemaal heel stug
zeker als je het niet verwacht
wordt zoiets bij je gebracht
Het kost veel verdriet als je zoekende bent…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 Je kwam terug. Je legde papier weg.
We werden woorden en vloeiden samen.
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
Gedonkerd licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 ijzige hand
in kielzog gedooid
vergaping alom
schuilt als bloem geranium
aan het bordelenhuis
ontkwam niet aan de dood
vonkenregen valt
branden sporen gevaarlijk dicht
bij je laatste liefdesdaad
warme zondigheid
rust in de koelbloedige schoot
van je potentiele moordenaar
gedonkerd licht streelt
en geeft de straat
haar aanzien terug…
Oude zaken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 Ik heb mijn oude schoenen
buiten bij het grofvuil gezet
de gaten zaten er al in
mijn oude kleren heb ik weggegooid
zelfs het Leger des Heils
zag er geen brood meer in
mijn oude boeken heb ik keurig in een doos bewaard
misschien om nog eens in terug te kijken
naar de kennis die ik er mee heb vergaard
ik heb nu alles opgeruimd
en ik denk…
Nachtelijk vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
575 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duisterdwalen
na grijs vergeten dagen
verscheen er weer een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
toverde de maan een glimlach
en in brieven, nooit geschreven
bekende je het verlangen naar haar
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart bij de kust
na omzwervingen…
Het bos van de wolf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 Een gesmoord lachen in avondrust
terwijl feeksen sluiers plukken
voor magiërs zonder gelaat
regent stilzwijgen neer
op het papieren strijkorkest
de fagotten wenken hem terug
ergens zwenkt een vogel
zijn aftocht tegemoet
de strijkers wikkelen al strengen
om hem te binden
zijn tong is rap en zwierig
voorop in de bonte maskerade
draagt…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer terug…
Mijn weg?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.171 Ik zie één weg,
Maar daarna kan ik nooit meer terug.
Daarna heb ik wel eindelijk rust.
Geen fouten meer,
Geen gedachten meer,
Geen geschreeuw meer,
Eindelijk rust, altijd rust.
Is dit de weg?
De weg waarna ik toe wil.
Ik weet wat ik wil
En dat is rust.…
Spelen in zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 jij wilde spelen in zee
met emmertje en schepje
schelpen en zand
maar op het strand
woelde het water
in golven en schuim
jij werd bang
alles bewoog
nam mijn hand als enige troost
heb je terug gezet
aan de voet van de duinen
in de zon en het warme zand
water en schelpen gehaald
schepje en emmertje
jij wilde alleen die troostende…
vleugelloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 als een vogel
die niet meer
vliegen kan,
gewond en kwetsbaar
zo ga ik
door het leven
de vraag die
me bezig houdt
zal ik ooit terug
kunnen vliegen?
mag ik hopen
of is het beter
van niet?
begrijp je dat?
ik wil niet weer zo
diep vallen...
en toch
zal ik blijven
vechten,
alleen...
ik weet niet hoe?…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.294 Het stuk papier dat ik eens,
belijdende mijn leegte,
onbeschreven dichtvouwde,
en verzegelde, en verborg
tussen de bladen van een boek
om iemand over honderd jaar
te verneuken – dit papier
vond ik vanmorgen terug.…
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn geest keerde terug…
Ik lief je
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 lief je in de morgen
lief je tot midden in de nacht
(on)geduldig wachtend tot dageraad
tot bij het ontwaken, jij tegen mij lacht
ontmoeten wij elkaar in zonnestralen
als 't regent op ons gezicht
middels de wind strelend door onze haren
in het vroege ochtendlicht
lief je mij in het ochtendgloren
lief je mij tot de maan en terug
genietend…
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...
in andere tijden
en te groeien tot de rijpheid
van dit dichterschap;
op te tekenen, dat wat ik zag.
Meer niet.…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag
Stil hopend
En hevig uitziend
Tot je terug…
1 Juni.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
671 De gifkikkers
van een maand of twee geleden
zijn zachtjes uit mijn bil gegleden
Fris en fruitig ben ik
weer terug van weggeweest
en van geest totaal niet moe
ik kwam al snel tot het besef
dat zij, die zich zo belangrijk vonden
en onomwonden
van het momentum profiteerden,
en zagen zij hun kansen schoon
maar juist zij, die zich…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig geworden is,
Terug…
Nachten vol maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond
bracht mij geluk en
weer terug…
Speelgoedmuseum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 tien opa's en oma's
bezoeken het museum in Roden
vol verwachting klopt hun hart
verhalen komen los
door poppen, treintjes en tollen
vroeger speelden ze er mee
buiten wacht de draaimolen
ballen gooien, een springtouw
zelfs een vélocipède
met rode konen en een lach
zijn ze weer even het kind
dat ze hier terug vinden…
Een wereld die was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 stilte wordt voelbaar
als de verre geluiden
van een wereld die was
zijn verdwenen
ineens fluistert gras
spreken struiken
hun dialoog met de wind
hoor blaadjes zacht wuiven
in deze enclave van rust
is nog plaats voor het
kreunen van oude kastanjes
behangen met donkergroen loof
kom we gaan weg uit
de kakafonie van de wereld
terug naar…