4149 resultaten.
Pijnboom
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.929 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
Zoet verlangen
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
4.001 Uitdagend knoop je mijn bloesje los
en kijkt verrukt naar wat je ziet
Je bekoort mijn borsten met de volle aandacht
en ik glijd steeds verder in genot
Mijn rokje wordt omhoog getild
en je blik zweeft naar beneden
Met je tong beroer je mijn dijen
en vind je zachtjes je weg
Je brengt me langzaam naar mijn hoogtepunt
en stopt plagend bij elke…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 Ik voelde je heel even
Laat los, verlaat me
Na de dood… Is er leven?
Nee, blijf hier! Ik smeek je
Nog één kus, één geur
~ Ik kan niet, mijn engel
~ Hoezeer ik het betreur
~ Ga verder, denk aan me
~ Maar koester je zijn
Ik snap je, laat je gaan
Geef me over aan de pijn
Vaarwel
~ Vaarwel
Is er dood?…
Inuit smelten niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
720 tempo
deel van een verleden
niet door de werelddooi
die hutten smolten toch al
elke winter de sneeuwval
ook daar de bouw emplooi
Sinds ze ons blanken als Qallunaat
hebben leren heten en kennen
is de modus verwennen
de bron van zoveel kwaad
Veel jong goed wil
een gewoon huis met tv
dat heet daar iglo
liefst in stukken
kant en klaar
los…
Pijnboom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.452 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 ander
Een vallend blad, laat je al stralen
Je guitige smoeltje is ontwapenend
Je prille woordjes, nauwelijks te verstaan
Ja, lach maar, en laat je handjes grijpen
Nog even en je gaat de wereld ontdekken
Het geluk neem je mee, voor altijd
Je wordt ouder en merkt dat alles wat anders is
Maar als je het weet laat je dat kindergeluk nooit los…
Jouw jurk glijdt op koude tegels
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 Jouw jurk glijdt op koude tegels
Jij stapt met mij in het hete vuur
Met heel veel passie, licht verlegen
Geniet ik van jouw mooi figuur
Jouw jurk glijdt op koude tegels
Doe alles met mij wat je wilt
Denk aan jezelf er zijn geen regels
En maak je geen zorgen om mijn ziel
Onze kleding ligt op koude tegels
Laat mij niet los ik ben al daar…
Frisse adem
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.099 eens de sleutel krijg van je hart
En je wel de liefde kan en mag geven die ik in het verleden vergat
Omdat ik zelf hier levenloos zat
Mijn ogen gesloten had en niet jouw leven zag
Het is zo moeilijk te ademen als je verdriet je luchtwegen vertrapt
Ik zal het nooit vergeten hoe het was
Het ademen van je frisse lucht elk dag
Dus wat nog loos…
Bedoeling?
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
784 Met kennis en ervaring zwaar als lood
Na al die vele jaren vol ijver bewaard
En uitgedragen, maar dat bracht voort
Slechts meer gewicht in grijze cellen
Licht en warmte impulsen wroeten
Zich in flitsende beweging door mijn hoofd
Grenzen tussen hersenlagen vervagen
Alsof al die losse gedachtendelen samen moeten
De dwang om ze te uiten in…
Hellevuur
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
2.206 je schouders
dragen
een winterdeken
daaronder
drijft een gekruisigd lijf
onweerstaanbare tranen uit
om pijnen los te weken
mijn handen
schieten te kort
zo ook
zijn mijn ogen
dichtgeslagen
immers,
ik ben het zelf
die het hellevuur
heeft aangedragen
+
soms ben ik
hongerig en blind
als mijn leegte
een reeds…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Een jonge duitse man, door zijn uitrusting soldaat genoemd,
greep naar armen die los probeerden te komen.
Liepen gearmd als een avondse parkwandeling.
Met het laatste zonlicht ver achter de bomen verscholen
versierden duizenden sterren delen van de lucht.…
Mallemolens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat is verwaaid in cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
Mallemolens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat verwaaid is in het cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
zoals de muziek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 echt
maar levensecht in mijn droom
de bladeren vormen een portret
de lucht de zee het land
pret
ogen in mijn oogkast
geen kasten
alleen maar droomkastelen
de gasten zijn wedergekeerd
de vertalers van het genootschap
de boodschap
wake up
wake up
awake
and listen
de muziek in de schelp
de bloem verwelkt
de liefde telt
alleen wat losse…
Lieke
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.151 Ze droeg een bonte lange sjaal
en grote bellen in haar oren
een zwarte panty met een haal
haar blonde pony recht naar voren
Ze droeg een roze zonnebril
en een olijfgroen hoepelrokje
op die zonnige lentedag in april
nam ze genietend nog een slokje
Ze droeg het haar los in de wind
die danste met de gouden draden
zo zat ze daar het zondagskind…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Je baalt en zucht want het is allemaal wat,
De baas buldert erop los en je bent het zat.
Ga toch werken ondankbare hond,
De kwetsende woorden vliegen in het rond.
Versuft schrik je wakker uit je afwezigheid,
De klok voor je vertelt je de tijd.
De stemming slaat om in je hoofd,
Je mag naar huis zoals beloofd.…
verjaardag(en)...
hartenkreet
2.1 met 26 stemmen
6.988 Eén keer per jaar ben je de klos,
slingers, wijntje, taart, je feest er maar op los.
Laat ik nu eens heel eerlijk zijn,
mijn god wat doet het vreselijk veel pijn.
Als je weet dat je kinderen niet op je feestje komen
en je toch stilletjes blijft dromen...…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 Geef mij de energieke kracht van moeder aarde,
die ik met intense zuinigheid als een schat bewaarde
De overweldigende warmte van de gouden zon,
die ik makkelijk in mijn gevoelens los maken kon.
Geef mij maar twee mooie volle vleugels,
niks geen regels of gebonden aan teugels.
zodat ik op de wind mezelf mee kan laten drijven.…
Op een klein stationnetje….…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheert over druilerige perrons
op een vroege, bleke zon gericht,
gedachten boemelen naar lege
horizons, passagiers tot niets
verplicht, lange stramme ijzers
en gevoelens smelten samen in
een optisch bedrog, uit synergie
een eigen doel beramen met de
losse eindjes in hun zog,
strakke teugels in luie…
Zomermorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
733 Het heeft zin vager wordende herinnering
een koolmees, die hartverscheurend zingt
geur van de aarde na een regenbui
de smaak van bliksem in de lucht
Jouw lichaam in mijn armen houden
opnieuw het praten in kindertaal
hoog van toon opdat je me hoort
nu los kan laten om weg te gaan
Summer morning
It has sense slipping memory
a big tit…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 Ongrijpbaar
als veel te grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 De fraai opgestoken haren, los en vrij, dansend in de zachte wind
Maar dat is verboden door het bewind.
Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 ooit ben ik verwekt door een stoere godin,
uit een heftige stroom, vol wind, vol water
kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel,
mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm,
zijn koude, felle razernij trekt mij los
uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem
doet mij heftig trillen van verlangen
naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe
zeeklei…
De nieuwe man
gedicht
2.4 met 5 stemmen
13.665 Omdat lichaamsverzorging het taboe ontsteeg zijn er al mannen die zeggen:
"Toen ik vanochtend wakker werd schudde ik mijn poriën los."
"Ik voelde me eigenlijk een beetje leeg, had geen gedachten van gewicht
uit-in-adem maar ik genoot van mijn gebrek."
Ook dat kan een begin zijn.…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik ook als een slimme vos
de passie goed kan preken,
'Bin ich von Kopf bis Fusz'
vervuld van slinkse streken.…
Het gesprek ( J. )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
587 Ik liet steeds meer van mezelf los,
totdat ik oploste
in ons gesprek.
In de stilte genas en heelde alle pijn
veroorzaakt door herrie, tumult, onbeschaamdheid.
Het hoogste goed: dat gaf je mij, blijf je me geven.
Ik kende de luxe om met jou om te mogen gaan.…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 “
vroeg je aan een vreemde vogel
van gevederde schoonheid
je hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 de optocht van glanzende stangen
ze steigeren wild op licht daverende
muziek eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen slaan terwijl ze
dansend verder gaan
de paarden hoeven niets te dragen
wanneer trommels het laatste ritme
hebben weg geslagen zonder smart
wenden ze het hoofd naar nieuwe
dagen muziek breekt onvermoed los…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 ander geraakt zo gehecht
een leven kort of lang, ononderbroken
aan de weg van een kind, mens
die onvoorspelbaar is voorzegd
het is de moeder, onze moeder
de eerste vrouw van nabij
die eeuwig aanwezig wil blijven
in de stromingen van ieder getij
ook als ik, de volwassene zelf
zijn eigen gedicht wil schrijven
moeder laat nooit los…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 We laten alles los in een welgemeende zucht.
De ornitholoog 'aller Orte dieser Welt'
maakt van het vogelconcert
een exotische metamorfose
in tingelende en klingelende piano-vonken
met de echo's van een vreemde planeet
die ingekerfd blijven in je hart.
Wat zingen zij, wat zeggen zij,
die vogels zo vrolijk in hun koninkrijk?…