inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Noorderland

ooit ben ik verwekt door een stoere godin,
uit een heftige stroom, vol wind, vol water
kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel,

mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm,
zijn koude, felle razernij trekt mij los
uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem
doet mij heftig trillen van verlangen

naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe
zeeklei van dit wijdse, stoerkrachtige land
stuwt mij op naar duidelijkheid, want

ik geloofde in niets of niemand meer,
en toch dwingt de stoere, sobere akoustiek
van dit vrije, heftig mooie Noorderland,
mij steeds weer tot luisteren naar klanken,
het geluid van vogels, wind en eeuwig water,

ik zweef op de sterke vleugels van dit land
dat bruist, soms onrustig ademt en verontrust,
ja, dit mooie, stoere, blauwe, sterke kleiland
dit is mijn land, dit is mijn Noorderland

Schrijver: Tjoke, 2 dec. 2011


Geplaatst in de categorie: woonoord

4,8 met 13 stemmen 270

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Gurien Kwantes
Datum:
4 jan. 2012
Email:
teckeltjeshotmail.com
Je kunt hier zo een componist op los laten om deze prachtige woorden te laten vertalen in een melodie.
Naam:
Gurien Kwantes
Datum:
5 dec. 2011
Email:
teckeltjeshotmail.com
De "noorder klei"smakend, beeldend neergezet. Prachtig gekozen woorden in zinnen geweven vanuit jou land. Mooi!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)