Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14956 resultaten.

Sorteren op:

ik niet

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.166
hij is niet groot en eerder vierkant soms als het niet zo rollen wil als een knikker terwijl hij rond en blauw hoort te zijn of groen - daar zijn de meningen verdeeld over want je hebt water- en groenliefhebbers- maar de mijne heeft niets van dat alles hij is gewoon onbeschreven wit best een aardig tussenstation en ik noem het de wereld…

Op vlinderwuivers

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 773
op wuivers van een groene vlinder spreid ik de armen wijd zucht mee van blad op tak in de tuin naar ginder waar een welriekende serafijnenstruik dromen verwent met zoet en eeuwig licht om nog meer boezemgeur te verstuiven aan dansende zielen waaraan vedergewicht is toegedicht…

Matrix

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 466
Bossen groen, lichteters verkruimelen de dag, distilleren glans uit mossen, ontdaan van modder en stof, om de blikken te wassen, gedompeld in stalen schaduwen, van heldere schitteringen in de halo van de aarde, verlost uit de matrix van alle zonnen, spiegelen nieuwe werelden.…
pama4 augustus 2009Lees meer >

Draak

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Tussen de tegels Groeit een zondaar Die abuis en veel te rap Met doek en sjaal tot groen groeit En groter dan een reuzenstap Met vuist en hand op tafel slaat, Zo geeft hij toch zijn hand. Getrokken uit noodzaak Ligt nu een drakentand. Die met plezier de kegels raakt, Van dit benepen land.…

Mijn soort

gedicht
4.3 met 136 stemmen aantal keer bekeken 13.313
.' ------------------------------------------------ uit: 'De groene zee is mijn vriendin', 1987.…
J.B. Charles17 augustus 2021Lees meer >

Nestelde wind een lentekind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
je zwaaide witte handen wierp me een rode glimlach toe uit je gebruind gezicht in je ogen danste zomerblauw een warme zon en in je haar nestelde wind een lentekind de branding kabbelde als toen sloeg in groene golfjes over spatte op het strand wit schuim nog op je hand…

Drachtig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 837
Een doornig veld, veel geel en bruin droge wind als vanuit de woestijn traag beweegt zich een geit in dit door mensen verlaten land Er hangt een bel aan haar nek klingelt als zij het laatste groene blad van een armetierige struik berooft de dag wordt zo systematisch opgekauwd…

Gebed in bergkristal

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
onder volle maan heb ik mijn heliotroop in het gras gelegd gebed in bergkristal verzamelt zij de krachten uit heelal het groen en blauw gelaagd met rode vonken in oranje vangt kosmisch licht dit schitterend juweel met energieke lading is alle moeilijkheden net teveel…

memorabel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
de eerste steen het eerste licht de schemering het duister we vergeten snel omdat het moet zijn het nu blauwe bruine of groene ogen ontwaken sluimeren in eeuwigheid aan de horizon gloort een regenboog geurig in kleurrijkheid bereikbaar met open handen op blote voeten zoals het was…
windwhisper19 november 2010Lees meer >

Met elke stap

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 856
Met elke stap van mijn wandeling wordt mijn pad, een pad van de glimlach en wordt mijn hart één groen veld.…

De angst van Joepie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
de heks wacht in het bos op verse bleue dichters met smakelijke woordjes verleidt zij hen allemaal hi,hi, zingt toverkolletje kom in mijn groene armen ik eet je op met huid en haar da's goed voor mijn verjonging hun tanka's en sonnetjes verrijken haar wintersoep…
Marion Spronk14 december 2010Lees meer >

Een kikkerkoning

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
een groen kikkerbeest kwaakt er koning in mijn tuin bemint de aarde warmt zich op een kei duikt zonder schroom in de waterpartij waterdruppels glanzen als goudbelletjes op zijn rug hij knipoogt ik knipoog terug ik laat hem vrij maar hij besluit te blijven ik zal hem als het even kan in een beeldig sprookje schrijven…

Een te groot verval

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
je schipperde maar kon de koers niet houden roeide tegen stromen op met een te groot verval pas later in rustiger vaarwater kon jij gaan ankeren de kade trok je niet voor een plaats in het groen zou jij alles willen doen jouw elementen zijn nu in balans jij bent op het water aangeland…

Wandeling

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
coniferen geuren diep donker wat een rijke zomeravond aanduidt rode zon omarmt de tijdgeest tijdens de wandeling kussen voeten het in het verschiet liggende wat leidt tot morgen die door de dagvorstin verwelkomd wordt met haar mooiste glimlach zachtjes krult het gras groen…
LadyLove24 augustus 2011Lees meer >

Realistisch alert

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Voetstap voor voetstap wil ik gaan over groene woorden met blote voeten door het zachte mos voelen de kiezelstenen verborgen in fluweelschijn bukken als een doorn scherp door de zode dringt het zou een rozentak kunnen zijn gelegd voor harde voeten maar om gras loop ik heen de adder wil ik te mijden.…

Ogentroost

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
op deze druildag pak ik een stel reisboeken dan zit ik zomaar in de zon foto's van voorbije zomers regendagen tellen niet als wij weer een ijsje likken ik ruik natuurlijk bloemen zie hun bonte kleuren het groene blad, hoor vogelzang…

Herfstmiddag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Wollige wolkjes scheren het groen onder gegolfde lucht, gouden gloed verteert in bermen. Tussen klavers sterft oktober in bladvormig bruin. Drassig staart de aarde de laatste grassen na. Schaapsgewijs nadert het grijs, de herfst is zacht dit jaar.…

Op de aard der Vooreilanden van Amerika.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 948
In 't aangenaam gewest, waar nooit het groen verdwijnt, Komt nooit d'onvruchtbre winter beven. Slechts kan het lieflijk wit, dat op de lelie schijnt, Het schijnsel van zijn sneeuw daar geven. -------------------------------------- Vooreilanden van Amerika – Antillen beven- schrik brengen…

Er zal weer vrede komen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
zag het schot gestopt stilstand ritselt in beweging de eerste witte vlag uit dood ontwaakt wat niet meer was de lach van overleving er zijn geen groene luisterrijke bomen wel gloort er hoop ebt langzaam angst uit boze dromen er zal weer vrede komen…
wil melker25 december 2012Lees meer >

ten tekel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
niet het blauwe boven wit of het grauwe onder groen niet de vis die boven zit of de steel onder een bloem niet de flinter van een spicht of de donder van de dag niet het donkere van licht of de glitter van uw lach niet het kromme van de krakel of het krikken van de krekel niet de tenten van tentakel of de hik verstappende hekel…
Sil Darius5 januari 2013Lees meer >

Krokusjes

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Ineens zie je ze tevoorschijn piepen, zo vanuit het niets, er lag nog sneeuw, toen dat verdween, zag je die kopjes verschijnen, zo vanuit het niets en zo, staat er in het groene gras wat vorige week nog voorzien was, van een dikke laag sneeuw, de krokusjes in volle bloei, zie je wel er is nog hoop!…
An Terlouw26 februari 2013Lees meer >

Wens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
ik hang mijn wil aan groene bomen kleur de lucht roze rood als in mijn dromen verf mijn haren in de westen wind bol de rokken van 't spelend kind zoek 'n lieveheersbeestje al in 't verse gras kon 't maar voor altijd zo blijven, zo vredig als 't nu was…

heerlijk weer

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
de orkaan in de vorm van een afgezwakte depressie komt wat binnendrijven de bomen ruisen verliezen groen en rood de plassen spiegelen de huizen, en de fietsers luisteren eindelijk weer naar stormwaarschuwingen de regen klettert neer alsof het de eerste keer is en we zijn gelukkig…

De bol van toen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
de regen spat wind jaagt zand en aarde op het blad dat verzuipt in modderbad kou vriest bruine randen aan pril groen dat terug wil kruipen in de bol van toen maar altijd trekt het licht koestert zon de kleine knop die opent als de winter stopt…

kleuren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
groen rood blauw we zien kleuren is er echt kleur? of zou alles zonder onze ogen kleurloos zijn in een kleurloze natuur ? betekent dat dan dat wij zien wat er niet is? zijn onze ogen gaan liegen in de loop van de evolutie? die gedachte maakt me rusteloos heelalfoto's zijn ingekleurd…

Statie

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.021
Hoe zij verstilt tot glanzend water tussen randen groen na de reis onder bomen. Dood als persoonlijke vijand, vrouw als rivaal. Wat gaat hem de lente aan bij het lied van de aarde? Hij gaat neer in de ring nadat hij voor haar zong. Nu klinkt de stilte. Spiegel, omfloerste trom.…

Lentewinter

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Vanmiddag heeft de winter, het groen kracht gegeven. In de zon. Vandaag werd een nieuw seizoen geboren. Met eigen ogen heb ik het zien ontstaan. In de lentewinter.…

Palmzondag

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 428
Loof en groen in onze handen opgaan naar Jeruzalem verwachting in ons hart misschien zien we Hem we roepen mee of kijken uit daar komt Jezus Hij lijkt moe hosanna klinkt het luid wachtend op respons maar dat gezicht is niet van een Koning maar één van ons…

Valse lente

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Het groen voor mijn ogen Maakt mij enkel verward. Waar is het eerste uur Van vogel kwinkelier. Buiten voelt het zo guur door bui en hagelgier. De lente bedriegt mij Met uiterlijk vertoon. Zo veranderlijk is zij. Ik smeek haar, doe gewoon.…
Dieho26 april 2016Lees meer >

Pittig besje

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 727
Was ik een rijpe bes, dan werd ik liever opgegeten Dan neer te vallen op een pleintje, straat of stenen graf Waar ik word opgeveegd en in de groene bak gesmeten Terwijl mijn pit door spreeuw of lijster weer wordt uitgescheten Dus mekker niet, want van die birdshit hangt mijn leven af…