Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

6

gedicht
2.3 met 86 stemmen aantal keer bekeken 27.977
Ze wil niet weten welke soort Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag Schaamte voor het verlangen naar anonieme schoonheid een naakte man in de branding Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden is voorbij. Duinen geven geen antwoord het strand stuift, er staat een grijze zee Over de boeg van de hoop.…

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
Op die donkere dag bespraken we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

Liefde

gedicht
2.6 met 313 stemmen aantal keer bekeken 58.258
Twee slingerplanten in één wilde groei, die ondanks alles elkaar niet verlaten. --------------------------------------------- uit: Ad Interim, jrg. 4 (1947)…

Reïncarnatie 2500

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
Een loomheid als een donzen deken omarmt me zacht en duwt me in de grond het wolkendek loert roerloos op een prooi kraaien en mussen gaan van schrik achteruitvliegen soms gonst een zwerm gedachteloze kevers de namiddagdruk voorbij 'k lik dorstig aan een boom, geen mens verlaat zijn blok het asfalt is een taaie brij lantarens rimpelen en…

Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg

gedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 11.246
Maar niet zonder stijl verlaat Werner het zinkende schip. Ijzig kalm rekent hij ons de ware omvang van onze immer uitdijende onzekerheid voor. ----------------------------------------------------- Werner Heisenberg publiceerde in 1927 een van de belangrijkste principes van de kwamtummechanica.…

Zuster Lieve

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.983
uit toen hij de uitkomst niet kon velen en dus suste hij de schade met een vinger op haar mond Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve zuster die hem wat kon schelen en hij trok gehaast de deur dicht met een sleepspoor op de grond Het was gebeurd - niets aan te doen wat zand erover - liefst kastelen al wat overbleef was nacht en een verlate…

Een mus

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
Zelfs mussen vinden een huis O, Heer U ziet ze en houdt ze in de gaten Ook de jongen die het nest verlaten En de snelle zwaluwen evenzeer. Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd Gij gaat alle mussen ver te boven Niemand kan u uit mijn handen roven Wees daarom maar niet bevreesd”.…

Op Helena van Troje (5)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.459
Bij ’t omwolkte licht van de vale maan, niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan, verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Agamemnon28 januari 2010Lees meer >

Aubade

netgedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Als hij, stank voor dank, een ‘cadeautje’ achterlaat, zeg ik boos dat ik hem verlaat, palmt hij me in met een prachtig lied; hij verstaat alleen de vogeltaal.…
Custor9 april 2010Lees meer >

wachten

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.109
hadden we geen identiteit, waren we niets maar ook weer alles tegelijk; we waren elkaar en hadden elkaar lief; twee lichamen, twee zielen werden één; de vogels zongen hun lied en de zon scheen uitbundig en verwarmde onze lichamen; toen kregen we elkaar weer terug; we waren niet langer één maar weer twee; we moesten de tuin weer verlaten…
Emperor29 juni 2010Lees meer >

La morte-saison 1

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 635
in het dichterlijke moeras normaal toch bron van inspiratie uit bezorgdheid thans helpt alleen koffie mij in deze vermaledijde tijd en hoop dat de senseo mij hier doorheen helpt zo'n ding met knipperlichten zet met grote snelheid iets dat bruin kleurt en coffeïne begeleidt naar het hongerige gevoel dat uit onpeilbare verlatenheid…

L'amour

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Langzaam en moeizaam verlaat de tere vlinder zijn veilige pop.…
Joanan Rutgers11 september 2010Lees meer >

in deze doolhof van letters

gedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 9.077
nachts uw land openwroet en 's morgens staat u veranderd en bevreemd naar zijn nagelaten werk te staren het is geen kunst als stilstaand water diepe gronden te hebben de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen maar onder de oppervlakte stromend steeds weer nieuwe huid te voelen dit gevecht is eindeloos en zonder uitzicht daarom verlaat…
J. Bernlef29 december 2025Lees meer >

Wolkentrein

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.916
stationnetjes van Nooitgedacht gebouwd op slechts één spinnendraad Ik laat mijn zere ogen gaan op wolken hier niet ver vandaan waar Kleine Beer de hemel wijst een Melkweg om af te slaan en kleur het boek van mettertijd met parelmoer en sterrenkrijt voor manen die haar nader staan mijn koningin op beddensprei Nog voor zij mijn gezicht verlaat…
jan haak17 januari 2011Lees meer >

Het licht van Pasen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.949
In het licht van Pasen in zijn dood gedoopt wordt het graf verlaten de opgestane Heer geloofd! Eventueel te gebruiken bij het ontsteken van de Paaskaars. Ik heb er een eenvoudige melodie bij geschreven, de cijfers onder de noten geven de lengte van de noten aan.…

Tragische liefde

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.334
(bij 'Daphne' van Iris Le Rütte) Apollo was nog nooit zo verliefd geweest, want deze keer had hij het zwaar te pakken, de wonderschone nimf Daphne had zijn hart gestolen, gepaaid, gelaafd, verlaten. Toch wilde ze liever onberoerd blijven.…

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Waar avond-zon op 't koele blanke zand Goudene gloed in plassen blinken laat, Een oude visser onbeweeglijk staat, Turend naar zee, op het verlaten strand. Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand.…

Naar het land van vliegers en vlinders

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 879
Lieve mama, ook al lijk ik ver ik hou je in de gaten want jij, mijn lieve mama, kan ik nooit verlaten Ik zweef nu als een engel bij je dag en nacht en als je ‘s avonds slapen gaat kus ik je wangen zacht Lieve mama, ik vlieg nu voorbij de zonnestralen en als jij ooit je ogen sluit kom ik mijn mama halen...…

Waar rozen doornen baren

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 961
De nacht trekt als een schim over verlaten akkers aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij In het wiegelied van een geruisloze wind spelen de bloesems met hun bladeren en wijn morst de tijd in geleegde glazen als de kerktoren scheidende wegen slaat Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel die alleen leeft in ongeschreven…

Avondwandeling

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande ...…

Najaar II

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
II De meeuwen scheren langs 't verlaten strand, Hun witte buikjes glimmen even op, En nederwaarts gestrekt met spitse kop, Zo laten zij zich vallen op het zand.…

Oktober

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
In d'omarming van oktober is de zomer reeds voorbij Door schemer zijn straten verlaten Het wordt een frisser jaargetij Bomen raken bonte bladeren kwijt De laatsten bereiken gracieus de wegen Regen valt neer op het gekleurd tapijt Zonnestralen zijn als een zegen 't Hemelse schouwspel in de lucht zorgt dat de natuur wordt belicht Vogels…

Als Mozes had doorgevraagd

gedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 10.692
Moest ik mijn land verlaten: ik zou blijven. Stond mijn stad in brand: ik draaide om. Moest ik mijn kind offeren: ik weigerde. Zolang jij je niet laat kennen houd ik benen op de grond, armen om het kind. Mij scheep je bij geen bramenstruik af met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.…

Als een litteken aan de wand

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 926
nachtvorst van een te jong seizoen Daar het ritme van de dag geen pas meer gaf vroeg hij de dood ten dans in de salon van zijn onvermogen Zijn talent spon zich als een strop om zijn nek Dronken van verdriet maakte hij de knieval voor het kille doodsbed toen zijn lichaam er ontheemd lag en zijn ziel werd ontkleed In verlatenheid…

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Nu ik wandel door de straten van deze verdoemde stad, met altijd diezelfde gelaten voel ik mij zo verlaten als een vrouw die de liefste vergat. Zij blijft maar blindelings lopen langs grachten, kaden en plein, zonder uitzicht en zonder hopen, de hunkerende ogen open en brandend van de oude pijn.…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

Laat mij nog éénmaal

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Geef mij nog ééns Uw koele hand: Dan zal 'k voor altijd van U gaan, En dwalen langs 't verlaten land, En klagen van mijn laatste waan.…

Einde

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten de klok staat stil, de poes is dood het huis is kil, geen kruimel brood van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden het leven hier vindt ook zijn weg de stank is niet te harden muizen knagen aan de vloeren luizen bijten in mijn kop ik zie…

Onder een dak van vals licht

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Onder een dak van vals licht plaveit de nacht haar sinistere adem over verregende paden en lacht grimmig naar een dronken maan die het bloed uit hals en armen schudt Hij ligt er te stil om het vacuüm van de dood nog te verlaten als vreemde handen hem wegdragen Nu kinderogen het daglicht schuwen, nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Zo eenzaam en verlaten in weiland. De vochtige ochtendkoude laat zich voelen tot op mijn huid, een rilling. Ver weg op d' achtergrond geroezemoes van verkeersgeluid. Ik filter mijn horen en beleef het traag vallend geluid van herfstblad, van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.…
katty17 november 2012Lees meer >

Een mus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
Zelfs mussen vinden een huis O, Heer U ziet ze en houdt ze in de gaten Ook de jongen die het nest verlaten En de snelle zwaluwen evenzeer. Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd Gij gaat alle mussen ver te boven Niemand kan u uit mijn handen roven Wees daarom maar niet bevreesd”.…