7174 resultaten.
sinterklaas en kerst
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
1.942 eerst gaan we voor
pakjesavond en
mooie gedichten
van de Sint en
zijn zwarte Pieten…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden
vertegenwoordigde in het masker
van het moment
doch de lessen achter de vleugel
markeerden de grenzen in een
onduidelijke zwart…
pianoconcert nr. 1
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
730 de pianotoetsen wit en zwart
de handen glijden eroverheen
strelen bedenkelijk het oppervlak
of beuken, hameren er geweld uit
we zitten als bevroren in de
grote zaal. Na afloop groot
applaus, de pinguin staat op
en buigt voor het publiek, we
lopen verward het gebouw
uit, ik weet even niet links
of rechts.…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.
Zal ik de lampen vullen met olie
de kruiken met water en vragen om wijn.
Of zal ik vertrouwen en
hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Carillon Silence
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
605 ik wil niet denken
aan de wijzers die je in enkelvoud
neerschrijft
tussen alles
en niets
omdat je ziel geen luisterlongen
draagt in het zwarte hart
van de rivier
waarin je torens bouwt
als tijdgeraamtes
getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet
dat in trage schreden
en zonder verweer
neervalt tot laag onder de grijze…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Toneelspel handigheid en gein
gaan hier ’t gevecht aan met twee priemend zwarte ogen.
Wat zal het worden: liefhebben of haten?
als ze eenmaal volwassen zijn.…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
Kleine sneetjes brood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.692 het ontbijt te laat begonnen
en zijn de treden van de trap
te zwaar beladen – in elk geval voor mij
de houdbaarheid nog niet aan datum
en is het zuur te rijp voor deze dag
was het maar nacht en snel maar morgen
dan peuterde ik het etiket van de fles
geniet van het ogenblik zeg je, maar waar
ben jij wanneer ik kromgebogen loop
en met zwarte…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.514 Tanden knarsen onhoorbaar
binnen gesloten kaken
en een waas berusting onttrekt
de wereld aan het zwarte uitzicht.
De tijd vergaat met wachten
op het onherroepelijke
nu alle daden al gedaan
en alle woorden uitgesproken.…
Spaanse griep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
654 Opeens was oma moeder
altijd in het zwart,
zwijgen was gewoon.
De zware fotodoos
keer op keer geopend
spreekt droefheid,
tekent tijd,
in hun gezichtjes
mist het kind.
Boven verledenfoto’s
ontdekt haar dochter
steeds meer gelijkenis,
herleeft in haar
de jong gestorven moeder.…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
Goedheiligman
snelsonnet
3.0 met 30 stemmen
3.338 De Sint staat weer voor alle ouders klaar
Om kinderen met straffe dreigementen
Te onderdrukken en hen in te prenten:
Pas op, een zwarte man is een gevaar
Een kind zo blijvend in zijn zieltje raken
Dáár zouden ze een film van moeten maken
-----------------------------------------
oplossing raadgedicht 8 november 2010:
geldwolf (titel)
krokodil…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
ruis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 blind
oren horen
dit kind
is op weg
onderweg
alleen zomaar tot ziens
dit gevoel is niet van wederzien
Blijven nog om wat
geen zand zonder op dit strand
blind van woorden in je ogen te zijn
hoor ruis oor
kind dit is gevoel
onderweg zijn
is nooit op tijd gericht
en rijmen niet verplicht
Wij schudden nog wat
tot ziens in het zwarte…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat er ook zwarte…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
Donker in duplo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 de man op de bank ziet de man van de bank
hij staat daar achter het raam
naar buiten te turen, en ziet de man op de bank
beiden drinken wat, beiden staren wat
de man in de schoudervulling rookt een spriet
de man in de zwammenjas rookt wiet
het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt
de man op de bank zwaait
naar de man in de zwarte sedan…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…