6334 resultaten.
ik zag je opengaan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
854 ik liep betoverd naar je toe
je lach omhelsde mij
voelde hoe je handen praatten
ze maakten me zo blij
ze pelden lagen van verbittering
streken angst en woede weg
ogen kregen weer de schittering
die je altijd in je woorden legt
we zijn gaan lopen
naar het einde van de tijd
de wereld ging heel lief opzij,
voor een sprookje en de eeuwigheid…
Dit Eiland
gedicht
3.4 met 29 stemmen
9.959 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit met een dagmars af te ronden
eiland.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Nog zo onwerkelijk
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
2.716 Nooit meer is zo'n eeuwigheid
nooit meer, 't is voorbij
zachtjes drupt er nog een traan
die ik huil om het zusje van mij.…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf
hongert slechts
teert op het volledig niets
zo is haar ik gegaan
nog wachtend
op ademnood,
naar ontdaan bestaan
de natuur
neemt "haar" tijd
een mens
wordt reeds bij leven
naar eeuwigheid…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind waarop de golfjes bleven drijven
en ik je vertelde van een vrind
die eeuwig…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
Tot ik met mijn lichaam sterf
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
1.712 zijn vleugels
over de dampende mist
die de afgrond verbergt
en ik graaf, ik graaf
op zoek naar de teugels
onder mijn doodskist
die mijn leven tergt
tot ik met de eenhoorn
de nachtmerrie verleid
zal ik elders verdwalen
in het nergens van ooit
bloeit de enige doorn
in het oog van mijn tijd
als het de droom zal inhalen
van mijn eeuwig…
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 Terwijl in tijd het koude
lichaam stolt tot lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een…
Vast tot het einde
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
8.733 Oevers, zonder grenzeloos vertrouwen
Waakzaam tot in de diepste ziel
De zin van het aardse dat je overviel
Gedachten waarop krachten kunnen bouwen
Terugkeer uit de eeuwigheid
Gelovend in nooit bestemde krachten
Jarenlang in stilte smachten
Wat soms tot droefenis heeft geleid
Zwijgzaam tot in het diepste profiel
Kilte als ruwe steen
Maar…
Mijn Lief
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
783 Je innige omarming,
Ben ik voor eeuwig kwijt,
Je liefde, verloren.
Het spijt me, ik mis je
En hou zo van jou..
Maar je zult me wel niet horen..…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd
In mijn glazen ei als harnas
Voor eeuwigheid…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe land
Waar ik eeuwig…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 tere knoppen streelt
van anjers en van rozen
Zoals een wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe diepten
als het lied van de nachtegaal
de zoetheid van een eeuwige…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 herdershonden
muren die de tijd uitademen
vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder wegen
claxons gierende remmen
kindergeschrei wagens in klemmen
eeuwige…
hallo jij
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
780 de finale van de dood
ik zeg maar,
even ontwaar ik
kleuren
die als geschilderd
verschijnen dus
bruin, rot en zwart
luiden de klokjes
jubeltonen
die onhoorbaar klinken
over de doffe grond
van gevoel
vergetelheid of
gedempte temperament
kom maar op
bloemkes,
zie jullie toch wel
flirten
*
ik begrijp voor even
de eeuwige…
Mijn liefste bloem
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.101 Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt
mijn liefste, jouw woorden minnen
mijn smart en maken het bloed diep rood
naar de kleur van liefde in een eeuwig
voor jouw kloppend hart
ik spreek slechts in eenvoud doch
ook met trots wanneer jij
in mijn woorden huist
die ik met wijsheid
naar je heb verwezen
het groen zó ook pril is jouw bestaan…
Zij was een droom
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.271 Zij kan niet uit de schaduw stappen,
Zij blijft voor eeuwig bang en klein,
Maar na lange, stille dagen,
Zullen dit nog altijd dromen zijn.…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 mijn benen beginnen te bewegen
uit de hemel valt de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen…
conflict
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.688 Uur na uur
terwijl de klok
steeds verder tikt
Uur na uur
gehuild,
gestoeid met woorden
een eeuwigheid gepraat
gediscussieerd, gedebatteerd
Uur na uur
niet naar elkaar geluisterd
niets van elkaar geleerd
daarom unaniem van mening
voor ons is het te laat
Tot de innerlijke stem
sprak en ons vertelde
onze akkers te verbouwen
met…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
Woede fase
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
988 Kinderarbeid is verboden
Zelfs in de hemel
Mag ik hopen
Verdomme
Neemt Hij tot zich
Neem mij
Roep mij
Laat mij eeuwig branden in jouw hel
De hemel loop ik mis
Terug het kleine kind
Jouw stilte is diep
Het spreken oppervlakkig
‘Rouwen vriend
Volgens Kübler-Ross’
Heeft U haar gekozen
Om te spreken
Uiteindelijk te aanvaarden
Maar luister…
Kauw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 hier begint het
waar het nooit eindigt
hoog op een berg werden zij
wij
wakker
o geef maar die krans
die kroon
die lach
waar ik woon
langs gele velden vaak
verdwaald
mislukt
herhaald
herkauwd
opnieuw
voor eeuwig dragen wij hun mee
de toekomst zegt ja
de zee weent
ok
wij gaan wel
mee
kijken met adelaarsogen in de diepte
wie verdiept…
Gesink kreeg 't Spaans benauwd
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.308 krom
Wie geen ideaal heeft die past
Men sprak krachten aan hoog boven
met ruggen gerecht om niet te zwichten
voor alle gaten die vielen te dichten
tussen diep gapende kloven
Niets staat stil dat is gegeven
Men ziet dat terug in het overleven
De grens wordt logisch nu verlegd
Gesink jong nog ut de Achterhoek
fietste zich al voor eeuwig…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest
liet de gebakken lucht
nog net op tijd ontsnappen
Vrij naar "Hier encore",
in de vertaling van Jan Rot: "Eeuwig…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht
schoonheid
kent liefde, streelt schaduwverzen
eeuwig…
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…
Een goed huwelijk
gedicht
2.0 met 732 stemmen
82.390 .
--------------------
beê: bede of verzoek
----------------------------------------------
uit: 'Eeuwig heimwee drijft hem voort', 1973.…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van het geamputeerde leven
een laatste golf dooft emoties
de krab in mij slaapt eeuwig…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil als in de eeuwigheid…
Heerlijke maanden, fijne dagen.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
935 Maar al wat voor eeuwig en altijd
in mijn geheugen gegrift is
blijft, en dat is zeker,
in ons herinneringenkastje staan
Smakend naar meer, nog veel meer
dient zich hier voor ons,
we hebben hem zomaar voor het grijpen,
onze nieuwe toekomst al weer aan
Daarom vraag ik jou schat,
in deze, nu nog besneeuwde uren:
Ga verder met mij en…