12647 resultaten.
DE TERUGWEG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
669 1
Waar wij de weg terug ook zochten,
overal stonden grijze brokken rots
op het pad.
Ander pogen liep dood aan de rand
van zwart water, een stap nog en
wij zouden daar voor altijd blijven.
Omtrekkend kwamen wij uiteindelijk
bij puinhellingen, woest en ledig;
afdalen had ons de benen gebroken.
Uren versleten in dwalen,
regen…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Vanaf de wankele brug van de deugd
verliest ons oog snel zijn eindig houvast,
treurend om de voorbijgegane jeugd
torsen wij een steeds zwaarder last.
Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.
Onze nietsontziende moordenaarshand
treft…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 De oude landgoederen met hun paden waar je
soms de bochten niet van snapt,
Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn,
de grote groene stammen, de beukenzalen,
ook hier zijn de stormen van januari als
barbaren tekeer gegaan.
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach,…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
wilgen in de mist (tanka)
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.090 geknotte wilgen
staan als verweerde trollen
op het winters land
mist versluiert kruin en stam
geen vogel begroet het licht…
Zonsopgang
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
843 Het kind van de zon fluistert de sterren weg
doet de maan verdwijnen
bloost een wolkje
laat de dag weer schijnen…
Een bizarre race
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.314 in het dal
staan schapen en koeien
een mandarijn rolt
een citroen rolt
jonge bomen rennen
langs de heuvels
een mandarijn rolt
een citroen rolt
schapen en koeien
blaten en loeien
de mandarijn rolt
het gras en de bomen
wuiven en joelen
de citroen rolt…
Buitenhuis
gedicht
2.9 met 55 stemmen
17.286 De appelboom staat al weer klaar
de bloesems komen dit voorjaar
laat maar zij komen niettemin
want in de takken huist geduld
een winter lang zijn zij vervuld
van niets dan breekt voor ons de knop
de bloei gebeurt in lichte tint
dan komen vlinders en de wind
de blaadjes worden losgerukt
en in de zomer als wij komen
hangen de appels aan…
IN DE PUT
snelsonnet
4.2 met 20 stemmen
770 Het gaat me flink wat minder dan weleer:
een diep, zwart gapend gat is plots verschenen,
mijn auto en mijn huis zijn al verdwenen
en ook zie ik mijn kinderen niet meer.
Natuurverschijnsel ? Neen, een groter kwaad:
echtscheiding, en een slechte advocaat.…
Het begin van de nieuwe lente
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
694 Vliegende V vorm
Van verre vleugeldragers
Vers luchtspoor actief…
Opwarming
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 ingesneden
door eigen druk
weggegleden
tonglikkend
dalen
verstikkend
vallen
verdwalen
in ijskristallen
vloeibaar verdwijnen
blanke bank
groter dan de spiegelzee
laat doorschijnen
toenemend gevaar
en nog maar
het topje van ……
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 Zie onder 'eikel'. Wijs in stoffig groen,
gekloofd van bast, gelobd van blaren.
Wat staat hij al die jaren toch te doen
behalve het stilzwijgen te bewaren?
Zijn wortels graven diep, al wat ze kunnen doen
om niet opeens ten hemel op te varen.
Bang om te vallen in de blauwe kom
van het heelal, houdt hij zich stoer en stom.
Robuust orakel!…
Gratis Geluk
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.604 Al lopend langs de vaart hoor ik iets fluiten
het zijn de kruiden met een kanten scherm
ze groeien zo maar gratis in de berm
dus bivakeer ik vele uren buiten.
Geluk is volgens zeggen niet te koop
vandaar dat ik als bijstandstrekker loop.…
De cicade
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Zingend klein beestje
Zijn achterban volgt al rap
Geen oog meer dicht doen…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
De inpoldering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Verdwenen stranden
Maken plaats voor grazend vee
De inpoldering…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Wat een geluiden, wat een oceanen!
Elke letter opent de verte.
Door op een knop te drukken,
Door aan een touw te trekken,
Door een handel over te halen.
Elke lettergreep opent de verte.
Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt…
Het opstuivend zand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
621 Galopperend paard
Over toendra en steppe
Het opstuivend zand…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur
met rozentuin en perken vol margrieten
een lustoord waar de stadsmens kan genieten
ik denk aan hoge flats (te koop, te huur)
natuur…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
VAN LENTE SPREKEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Winter
hangt nog aan takken
Vorst
haakt al aan knoppen
Hoorbaar
van lente:het kloppen
aan de deur
nog geen geur
Voelbaar
de bries die van lente spreekt.…
Dans in het duister
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.220 Het droge gekraak
Van knappende takken
Bewegingen gedempt
Door vochtig mos
Ik wil je leiden
In deze dans
Toch blijf ik staan
Reik niet naar je hand
Je silhouet, zo teder
In het zilver van de maan
Jij danste in het duister
Maar ik zag jou als een helder licht…
GEEN NOTEN OP HUN ZANG
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Ze zingen niet
ze krijsen zich
een vooravondconcert
forte & fortissimo
Ze hebben geen
noten op hun zang
Hoge bomen
hun pleisterplaats
Voor koude nacht
en vroege ochtend
Bij het eerste licht
vertrekken ze
Verrekken het
te zingen.…
Vogel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
839 Een stille vogel
Zweeft door de heldere lucht
En ziet de aarde onder zich
Vormt geen gedachten
Over het leven daar
Van de aardse metropool
Voelt de wind
Langs zijn vleugels strelen
En geniet van deze intimiteit
Een stille vogel
Bemoeit zich alleen
Met het leven in de lucht…
Lentezuchten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
716 lome bomen
langs de sloot
hangen jong
te lanterfanten
onderlijvig
zwiert het mee
om er liefde
voor te planten…
spetspatss..pets…patspets..pats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Tegenwind waait woeste vlagen
dikke spetters spatten uit elkaar
miljoenen druppels, vochtig, klaar
proberen mij naar zee te dragen
Striemkracht wakkert regenslagen
gesmolten kristallen, ijzig zwaar
ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar
die niet in staat is, heeft te klagen
Het lijkt of ik me expres laat plagen
door de kille storm waarin ik…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren…