9364 resultaten.
Reiziger zonder bagage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Onderweg een
Kop koffie in
De pastorie
Waar hij zijn
Vrienden van de
Straat twee maal
Daags ontmoet
Om daarna verder
Te gaan naar
Nergens, verder
Op zoek naar
Zichzelf die hij
Onderweg is kwijtgeraakt
Hij weet immers zelf
Niet meer wie hij is
Opgedragen aan Andries en alle andere vrienden van de daklozenopvang van de Open…
hartsverbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 er werd een kindje in
mijn hand gelegd, zijn
haren goud
zijn lach verweven met de mijne
schier beslecht, met al dat fijne
van een pasgeboren dag
alles mag opeens
nu bruikleen in mijn vingers snijdt
want straks als hij weer weg is, voel ik spijt
en ongeduld
wonderlijk, hoe liefde thans
mijn lach verguldt
gehuld nog, in zijn vroege…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor haar ging
hemels boven open…
De namaakheroïek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 het vlammend zwaard
staat roestend
naast de open haard
het vuur van
sagen en legenden is gedoofd
door de dagelijkse tv-ellende
de namaakheroïek
van de massa media
verkent in plastic zijn gebied
verdwenen zijn
de heksen op de waag
sprookjes spelen niet de baas
het schermpje regisseert
jouw leven want jij bestaat alleen
als je…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
Vrijheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 De vrijheid van het leven
Is als een vlinder vrij in de lucht
Vrijheid is een keuze
Die zich laat beperken door de angst
Maar echte liefde is een breekijzer
Die breek alle harten open
Vrijheid in het hart
Doet liefde groeien
Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen
Liefde kent geen grens of muren
Liefde overwint de angst
Teer als een vlinder…
PRINSESSEN ETEN DEFTIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
871 stil bidden is een must
kaarsrecht aan tafel
zonder het hoofd te buigen
vork of lepel verticaal
omhoog en omlaag bewegen
mond open
en op goed geluk
horizontaal naar binnen mikken
mond dicht en slikken
slobberen mag alleen met soep
bij het snijden met een tafelmes
is alles toegestaan
behalve spreken
dat mogen prinsessen niet…
UItgelekt mascara
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Als een donderwolk
verrast door een ademhaling
flits haar een close-up
van grenzeloze openheid.
Zwijgzaam zonder mijmeren
bedekt zij haar lichaam
als een rode hartendief
om te vertrekken zonder afscheid.…
De reden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
712 De dingen gaan zoals ze gaan
Het gebeurt allemaal om een reden
Maar om te weten welke dat is
Lukt vaak niet in het heden
Vaak duurt het vele jaren
Voordat we begrijpen hoe het gaat
Waarom het zo gebeurd is
Welke weg je waarom inslaat
Opeens gaat er een licht op
Zie je de ware reden
Die je naar je toekomst brengt
De reden van…
1 Januari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 met een rugzak vol familie
loopt zij vastberaden
het strand op
de hond danst ongedurig
om haar heen
zand stuift op
ze ritst haar jas open
en ontdoet zich
van haar kleding
even bibbert ze
kijkt stoïcijns naar
golven die dansen
als door engelen
gedragen loopt ze
loodrecht op de zee af
eindelijk voelt ze
zich verlost en loopt…
Geen punt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 Regels die als vanzelf
Opborrelen uit een onderbewustzijn
Dat zich soms zo maar kennen laat,
Zich aan de openbaarheid prijs geeft
In woorden die zuinig gekozen zijn,
Een witregel die soms meer doet
Dan duizend woorden kunnen zeggen -
De oerkracht van de poëzie
Die hersens resetten kan als
Was ze pure psychofarmaca -
Een punt heeft…
MAMO
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Ik sta dan met open handen.
Niets heb ik bewust gedaan.
Steeds vaker overvalt het mij.
Wanneer de schellen van onze ogen gaan.
Dan kijken we niet langer maar we zien,
tijdens Magische Momenten,
de zinvolle zin van ons bestaan.…
De godinnenschik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in het wegdromen
ben jij heel dicht
bij mij gekomen
als een vlinder
streek jouw licht
langs mijn gezicht
hoorde in je stem
woorden die zelfs
de hemel bekoorden
je ogen deden
daarvan uitnodigend
de poorten open
wij deelden
de godinnenschik
eerst jij en later ik
in wakker worden
zijn wij teruggekomen na
zeven hemels heftig…
processie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 het licht spreekt zacht
een dracht door duizenden en één
de taal van alle landen is
verenigd in één hart- en niemand
is alleen
de vrouw met de hoofddoek
de man met de baard
de jongere, de oude
de zieke, kreupele, vertrouwde
de dode in gedachten en het kind
dat in verrukking staart
zij wachten in- en met mij
op die ene open dag
de Hemelvaart…
Bommen en bedevaart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
531 Breekbaar is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt
ziet de mens in vrije val
en spreekt bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog,
hoort hij aardse machten spreken
van vrede op aarde…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 De nederigen en de vrouwen
Geloven 't open woord gezwind;
Zij overreden het mistrouwen
Der mannen; en een eenzaam kind
Glipt 's avonds heimlijk in ons lover,
En heeft zijn nest zo diep gebouwd,
En geeft zich zo gewillig over,
Alsof hij één werd met ons hout.…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Opinies openen enge poorten,
die ons zicht vernauwen.
Oordelen dringen een gevoel op,
van machteloze macht.
Plotseling hoor ik de schoonheid,
van de stilte.
Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.
Oordelen hoor ik machteloos bezwijken.…
Boulevard impressie in Cannes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 het jurkje waait wat op
moedervlek siert haar linkerdijbeen
opvallend fraaie, slanke, lange benen
nog niet door de zon gekleurd
groot contrast met de
vuurrode nagels van de tenen
staat stil om zich heen te kijken
hand beschermend boven haar ogen
haar blik zweeft over het strand
zwaait opeens enthousiast en
glimlachte even tegen mij
daarna…
Onze kinderen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
789 Opeens zijn ze volwassen moeten
meegaan met de tijd en zijn,
door wat er gebeurt, hun
onschuld al vroeg kwijt.…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Nachttranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 Als de dood met vele deuren slaat
je je buitengesloten voelt van leven
trek dan maar je warmste mantel aan
om je degelijk te beschermen
tegen de meest ongure, nare kou
slaap ook maar heel, heel veel
rol je maar in een holletje
laat gerust je tranen komen
in je dromen, in de nacht
maar blijf hopen in de ochtend
met je ogen weer open…
Gave voor verwondering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Zomaar opeens
ontvang ik zielservaring
door een ontmoeting
met een werkelijkheid
waarvan ik het bestaan
nooit heb vermoed
maar een gevoel geeft
te mooi om te benoemen
opgetild word ik
uit buitensporigheid
doordat de zon
die zich veel te vaak
achter wolken verschuilt
me juist vandaag
opnieuw laat verstommen
bij haar opkomst…
Waarom, lieverd?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Je had me alles voorgezegd
toekomstdromen in een aangereikte adem vervoegd
trouw en openheid voorgekauwd
in doctorale precisie.
In elke vleselijke navertelling
onversneden liefde toegefluisterd
met in elke adem, elke zucht
aandrang naar blijvende verbintenis.…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Maar nooit vervult het helemaal
wat wij zo hoopten en verlangden
want mens-zijn is onaf, is open.
We blijven zoeken en verhopen,
we blijven ziende blind
omdat er meer is dan ons hart kan dragen.
Is mens-zijn dan een oeverloos verlangen,
een zoeken zonder echt te vinden ooit?
Ik weet het niet, maar wil toch blijven vragen.…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
Waar moet ik heen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 Opeens ben je er weer
dwingend aanwezig
'Wat was die náám ook al weer?'
Je bent ongemerkt binnen in hem geslopen
neemt steeds meer bezit van hem
waardoor hij het niet meer weet
en langzaam alles vergeet
'Waar moet ik heen?'…
Jong hout
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
499 in de open haard
knetteren zacht
vlammende verhalen
zie vele emoties
opvliegen in tal
van vreemde talen
nog speelt
jong hout de
hoofdrol in het vuur
zij laaien heftig op
spatten vonkenregens
uit hun jeugdig blok
verteren snel
naar smeulend gloeien
in nawoorden die boeien
geschiedenis is in
rook opgegaan maar hun
memoires…
Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
837 hij had de euvele moed
woorden op schrift te stellen
die menigéén niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij in tederheid te vangen
zó menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef de poëzie
te verrijken met een scheut erotiek…
Jong blijven.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.082 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt
Om al wat menslijk is te voelen,
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.…