802 resultaten.
In mijn hart gegrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
621 op je lichaam schrijf
voorbij de zachte maneschijn
diep in een mooie droom
Wat ik hoog aan gevels hang
als vlag, banier of wimpellint
wapp’rend in de ruige wind
spieg’lend in een waterstroom
Staat ergens in mijn hart gegrift
Verdiept zich in mijn nietig zijn
Begraaft zich met de doden
Wat ik met mijn woorden schrijf
in al wat ik bedenken…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 ik bedenk het is genoeg,
Ik zeg bye tegen de liefde die ik vroeg.
Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte ogen, kleurrijk; echter, dan ik
ooit bedenken…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
Of ouder worden pijn doet?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.162 Dan ineens, is daar die mijlpaal
Kijk je met andere ogen naar jezelf
Maar bedenk een ding, want da's zeker
Er zijn er zat, die niet zover komen!
Dus wees blij met deze mijlpaal
Al plukken de fondsen je bijkans kaal!
Er zijn hordes mensen die dit niet halen
Dus lach, wees trots, je bent een gepensioneerde clown!…
Hulde (MH17)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Steeds minder wordt er terug gebracht
van de vreselijke vlucht
en ik bedenk dat de klus
nog lang niet geklaard is.
Maar hulde aan de mensen,
die ware menselijke puzzels
moeten maken!
Hulde aan hen, die deze vreselijke beelden
nooit meer van hun netvlies krijgen!…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 Die stilte maakt ooit plaats vrij
bedenk ik in de auto op de snelweg met een lege stoel naast mij.…
NIET TE VANGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
448 kon in akkoorden
ook jou probeer ik met
fraaie teksten te vangen
in te lijven
maar je laat je oren
er niet naar hangen
mijn woorden zijn te zwak
glijden overal wel naar toe
hoe ik mijn best ook doe
ze omzeilden hem niet -
verdwijnen in dat wak
daarom verwoord ik
mijn verlangen
nu maar zachtjes
pratend in mezelf
hoef niet te bedenken…
Van de Regen in ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 ooit eindigen we van
die gezamenlijke krachtige
bui regen
in die eenzame alleenstaande
kleine onbeduidende
drup
dat kun je niet voorkomen
dat hou je echt
niet tegen
maak je daarover toch niet druk
bedenk voor jezelf even
regen brengt meestal zegen
weet ook al ben je
klein alleen en bang -
voor de harde uitgedroogde aarde…
Getroffen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Ik ken de namen
en een paar foto's
van jouw vrienden, onwennig
zouden we elkaar begroeten
er zijn geen woorden voor
om jouw wonder te delen
We willen wel, maar kunnen het niet
uitleggen, we willen het niet uitleggen
omdat al tijdens het bedenken
elke aanzet jouw essentie mist
Ik moet erin berusten
in de war te zijn gebracht…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 was
daar op het strand
aan de zee in de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat de regen en de kou
weer snel verdwijnt uit de lucht
want ik bedenk…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Mensen mishandelen en twisten
en dat was niet voorzien -
een ongewenst gevolg
van hun zelfstandigheid
Natuurlijk kan God zich bedenken
Weg met de schepping!
Weg met de scheiding van de wateren
in de hemel en op aarde!
Een zondvloed, en zand erover!
Opnieuw! Ander plan!…
zelfbesef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.055 De haan kraait in de morgenzon
en het leven zei mij meer
dan wat ik bedenken kon.
Ik ben helemaal alleen
en van mijzelf.
En mijn stem weerkaatst
in een rotsachtig gewelf.
Een golf slaat
met zijn kop op een rots.
Wees trots, wees trots, wees trots.
Alle zielen van de wereld
roepen mijn naam,
en eens zal ik ook naar hen toe gaan.…
tussen zeedijk en warmoesstraat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.151 terwijl mijn hersens
mijn hart besturen
naar een kant die ik niet wil
en mijn ogen
doelloos turen
door een veel te donkere bril
terwijl mijn lichaam
schreeuwt om aandacht
van een bedenkelijke aard
is het mijn geweten
dat mij uitlacht
is dit het allemaal wel waard?…
AUTODIDACT
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.008 geboren
niemand hoeft echt dom te zijn
mits een deffect is aangeboren
is het leven een oefenterrein
Zelf zeg ik niet dat ík geschoold ben
want ik ben een autodidact
maar zeker ben ik niet hautain
de nederlandse taal
heb ik er zelf echt ingehakt
Het stoort mij dan ook vreselijk
als ik een brief krijg van een man
ik lees dan heel bedenkelijk…
De pottenbakker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.897 Maar zonder aarzlen of bedenken
Beproefde hij haar in het vuur
En smolt, die smachtenden moet drenken,
Vast in een harnas van glazuur.
Want geen kan liefdes laafnis brengen,
Die zelf niet, dervend, durft verzengen.
----------------------------------------
uit: Kringloop (1931-1935)…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 de pen als vriendin
ze ligt op het blad
één enkele zin
geschreven in klad
letter na letter
even pauzeren
bedenkelijk langzaam
zal het tij zich keren ?
zonder franje
geen enkele glitter
ook ik weet,
dit klinkt heel bitter
blijft spreken zilver
wordt denken goud
schrijven nieuw
of vertrouwd oud ?…
Leugens
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.918 verzachten
Het is raar dat je denkt dat alles goed komt
Totdat jij leugens verkiest boven mij
Recht in mijn ogen kijk je mij aan
Je houdt dingen achter of je liegt
Je had me niet zo hoog mogen laten hangen
aan een breekbaar touwtje
Je zegt spijt te hebben van alles
Mij niet kwijt te willen raken
Misschien had jij je dat moeten bedenken…
Alzheimer
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.330 O, als doktoren voor deze ziekte
een medicijn bedenken konden,
dan mag dat goede nieuws
naar alle landen uitgezonden,
en een medaille voor degene
die het heeft uitgevonden!…
Met opgetrokken jurkjes
gedicht
1.8 met 271 stemmen
28.797 -
even, zeer onvermoed en opgetrokken jurkjes
bedenk: bij aardrijkskunde mocht ik boven
de branding zweven
(de leraar droeg zijn riem niet
door de lusjes van zijn broek)
Alles komt goed, vrij naar het leven.
-----------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 2000…
Waar is het goed voor?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
700 Ach, vast wel ergens, als ik bedenk dat vanmorgen
in het nieuws opnieuw werd geroepen dat de
buikriem nog verder moet worden aangehaald!
Dus: is het toch ergens goed voor!…
Omgekeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Een gespannen lach
terwijl het voelt
als hete zon
midden in de nacht
als vissen op land
of boten
vliegen
met alcohol
in limonade
bij een kater
die praat
zo onwennig
als billen dansen
in mijn richting
zweeft parfum,
zelfs lieve ogen
op mij af
zonder te bedenken
hoe het ooit was
als twee handen
plotseling omarmen
of dat shirt…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in haar armen, kapot van de pijn
Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij,
de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren.
Want wat was ik daarnet, al was het maar even,
Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
Een bordje tevredenheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 't Blijft even stil, zie 't kind denken
wat heeft moeder nu weer voor
ideetjes te bedenken!?
Maar moeder, niet voor 1 gat te vangen
zegt, ga maar snel zitten want:
buiten de tevredenheid zijn er:
Pannenkoeken!
Een glunderend gezichtje trekt een spurt naar de tafel!…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 het uitzicht schommelt richting zee
vandaag en verleden
schoongemaakt als glas
klinkt de helderheid als schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien nu wild en
kleuren onze momenten
wiegen elkaar zonder enig bedenken…