415 resultaten.
Waar moet ik heen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 Langzaam kom je zijn leven binnen
zonder te vragen of hij dat wil
'Waar liggen de sleutels nou?'
Soms ben je weg
denkt hij dat je niet terug komt
dat het een vergissing was
'Hoe kan ik dát nu vergeten zijn?'
Opeens ben je er weer
dwingend aanwezig
'Wat was die náám ook al weer?'
Je bent ongemerkt binnen in hem geslopen
neemt…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Je vergeet het moment
dat ik je hand hou
datzelfde ogenblik
ik ben je zoon
ik heb geen zoon
ik had er wel een
deze woorden snijden dwars door de donkere hemel
die boven mij drijft
je hebt er geen weet van
wat kan ik nog doen
en doe dat wat ik nooit deed
ik pak je hand en ik geef je een zoen
jij vraagt me in je stilte
of het zo voorbij…
lijkt wel een gevang
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
749 ik zie de mensen weer
van lang geleden
ze groeten me
ik was verbaasd
vroeg ze naar hun heden
maar iedereen had haast
ze maakten me onzeker
ik wilde naar mijn huis
maar niemand wist mijn thuis
ik weet nog dat ik
ben gaan dwalen liep
gewoon door vroegere verhalen
de nachten zijn hier lang
het lijkt wel een gevang
wie zal…
Onsterfelijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
685 Ik herinner haar handen
wrijvend over elkaar
alsof ze haar rimpels wilde doen verdwijnen
in haar geest was ze jong
dan lachte ze maar
om die handen want die waren niet van haar
ze was totaal verstomd
af en toe een oerkreet
ik vergeet het nooit, verdomd
haar laatste diepe zucht
zo heeft ze zichzelf ontvlucht
een lach verscheen op haar…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
De overname
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
721 De overname
En ‘s avonds
toen het reeds donkerde
de mist zich uitspreidde
voelde ik mij verstikken
in wanhoop
die mijn keel deed kroppen
omdat Alzheimer
de regie overnam
en ‘s nachts
toen onrust
en machteloosheid
jouw mistig hoofd
bleef kwellen
namen verstikkende
gedachten de vrije loop
zonder ze uit te spreken
in die stilte…
uitzicht kijkt naar binnen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 uitzicht kijkt
naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden en gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en je
lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol
zacht als je wangen
schouders…
in ondiep verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 geen gisteren
geen vandaag
geen morgen
er hangt een zweem
van mist in zijn hoofd
gedachten verdrinken
in het ondiepe
van het geheugen
in grote leemte
is het nietige niets
alles wat nog rest…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Weemoedig staart ze naar haar handen,
handen die troosten,
handen die zorgden,
handen die kookten,
handen die streken.
Waar waren ze ook weer voor?
ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!
Handen die ooit nooit stillagen
maar nu alleen nog:
rusteloze…
Dementees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Wanneer de schellen vallen,
van onze verblinde ogen.
Wanneer de bunkers die ons omgeven,
aftakelen en worden afgebroken.
Wanneer ons logisch denken zwijgt,
en zuivere gevoelens leren spreken.
Zo worden nieuwe dichters,
die diep in ons verborgen wachten,
onverwacht geboren.…
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 ik zag je lopen
met een stok
die voor jou
de weg verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
Sprekende handen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 Hoerwel ze nu meer van de aarde is,
zit haar lichaam nog vol verhalen,
wel is het moeilijker ze te lezen,
steeds onduidelijker worden de signalen.
Maar haar rusteloze ogen liegen niet,
haar stem, nu haperend en krachteloos,
kan niets verbergen, met heel haar lichaam
laat ze zien dat ze verdrietig is, blij of boos.
Toch zijn het vooral haar…
Oude dichter
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
829 Pruikerige dichter struikelt dikwijls
over zijn zorgvuldig gekozen woorden
ze hebben niet meer de betekenis van toen
ze een weg naar een waarheid vonden
liefhebben, beminnen, houden van
het gevoel is nu anders geworden
woorden hebben hun volgorde verloren
een betekenis die ooit zo intens was
de eenzame dichter stottert wanneer
hij over…
Verstrikt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
638 gelijk een kwal
met vele tentakels
omsingelt hij mij
speelt hij spelletjes
ongezien gumt hij
mijn geheugen uit
onzekerheid maakt
zich meester
hoe ik ook controleer
vastgrijp aan wat ik
net nog wist, versterkt
de kwal zijn greep
en raak me kwijt…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht
woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast
boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Verdwaalde boterhammen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 onzekerheid waart door de gangen
waar geen één hetzelfde lijkt, verdwaalde
boterhammen vinden de weg
naar onze magen, blauwjassen
wijzen de weg, naar daar waar
wij nog nimmer zijn geweest
ogen kijken steevast naar het tafelblad
waar het leven uit sijpelt, ongemerkt
evenals onze mooiste glimlach
die gestolen werd in de nacht…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
Het langste afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Het is zo moeilijk om te zien
hoe je langzaamaan verdwijnt
terwijl je toch aanwezig blijft
ik zie je angstige onzekerheid
de hulpeloosheid van vergeten
jouw lege ogen niet meer weten
het verliezen in en van jezelf
en telkens als ik jou weer zie
ben je een stukje verder weg
schrijnt de pijn opnieuw vaarwel
in het langste afscheid dat…
In en uit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 er zijn weer mensen geweest
ze lopen almaar in en uit
zeker wel drie
wat ze gezegd hebben, ben ik vergeten
is mijn huis
mijn huis nog wel
nu ze zich overal tegenaan bemoeien
wat ik aan moet, in moet nemen
van mij hoeven ze niet te komen
mijn adressenboek, gelijk een begraafplaats
waarin staat wie ik
allemaal heb weggebracht
namen die me…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Gevangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tussen vergetelheid en het grote niets
staat een koffer vol boosheid en verdriet
de kunst om haar daar uit te halen
uit het sombere, negatieve
zoek ik naar verhalen uit de oudheid
die ze zich nog feilloos kan herinneren
een naam, een gebeurtenis
tot de naald weer blijft hangen
in dezelfde groef, en ze wederom
in herhaling vervalt, bevestig…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Vermoeid slaat een klok:
traag tikken op de gang
looprekjes van maaltijd
naar maaltijd naar bed.
Ongekende kleinkinderen,
vergeten geliefden komen
en gaan; het verdriet
blijft voelbaar hangen.
Er wordt gedwaald in mist,
gebeden, geleden, gewacht
in zware stilte; hier
duurt het leven lang.
Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat…
Jezelf Vergeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 ze vergeet dat wat
ze niet vergeten wil
ze weet wel wat
ze niet weten wil
namen gezichten vervagen
ze blijft ze al niet
eens meer najagen
want wat ze wel weet is
ze staan nooit meer stil
ze kan ze niet goed meer bekijken
en langzaam sluipen de dagen
dichterbij
dat ze voor zichzelf
zal gaan uitwijken…
Mocht ik je vergeten
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
581 Hoe ouder ik word, hoe meer ik stukken van mijn
leven vergeet, het is precies dat ik ergens ben geraakt
Allerlei gebeurtenissen zelfs enige persoonlijke herinneringen
zo dichtbij en toch zo ver van mij, het hart en ziel volledig verdwaald.
Als op een dag mijn geheugen zal kiezen om mij in
de steek te laten, is dat heel vreemd want ik ben aanwezig…
tijdsbesef
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 m'n geheugen laat me in de steek
is het vandaag
een dag
of een maand
of is het een week…