inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70862):

Memento Mori

Vermoeid slaat een klok:
traag tikken op de gang
looprekjes van maaltijd
naar maaltijd naar bed.

Ongekende kleinkinderen,
vergeten geliefden komen
en gaan; het verdriet
blijft voelbaar hangen.

Er wordt gedwaald in mist,
gebeden, geleden, gewacht
in zware stilte; hier
duurt het leven lang.

Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.

Schrijver: Jack Stoop, 2 dec. 2019
2 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: afscheid

5,0 met 1 stemmen 107



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 8 dec. 2019
Bericht:Rakend gedicht.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)