1203 resultaten.
Kloosterling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
719 Waar de wilde wingerd groeit
wil ik dwalen.
In gedachten dan te zingen
ritmisch, op de geur der dingen
om me heen.
Als boven de bemoste grond
vertraagde tijd tot stilstand komt.
De kloosterling in mij, verwond
ontwaakt in duizend rusten.
Gelijk ooit 't verleden is begonnen...
Een tel,
tot eeuwigheid gesponnen
uit draden van geluk.…
Sprankelende bron
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
914 Diep in jouw donkere ogen
schitteren zoveel verhalen
door mij nog niet gehoord
heb er alleen mogen dwalen
Op de bodem van jouw hart
zweven duizenden woorden
die nog niet uitgesproken zijn
omdat angst deze smoorden
Onder jouw stenen muur
sprankelt een bron van kracht
dus laten we zachtjes graven
tot die bron ons lief toelacht…
Verloren
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.358 Verloren
Dwaal ik
Door de tijd
Ben ik
Ingekapseld
Door intens verdriet
Woordeloos
Omhels ik droefheid
Laat zakken
De moed
Om verder te gaan
Ik weet niet hoe
Of waarom ik leef
Weet niet als anderen
De onbevangenheid
Om open te staan
Onschuldig te zijn
Alleen maar te zijn
In mijn dromen
Zoek ik
Tastend in beelden
Naar antwoorden…
Naakt
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.060 Naakt
open
bloot
gedachten
gevoelens
in jouw schoot
voor jou
buig ik nachten
raap sterren
in verboden land
dwaal ik tussen dromen
niet wetend wat gaat komen
geef mij jouw hand
mijn zielsverwant
ik toon mij naakt
open en bloot
leg mijn ziel en zaligheid in jouw schoot…
einderloos
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
981 zoals nooit tevoren
de schelpenwind, neergedrukt
voorbij zonsondergang
wist jij dan
waar ik kijken moest
of tot waar ik zou komen
de zee ging heen
en viel traag
altijd trager
onder het dakgeraamte
van de dood
toe dan
dwaal, kus mijn lippen
fluister zacht
dat jij zal zijn
daar, waar mijn benen
onbewoonbaar
stranden…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
------------------------------
uit: Tirade nr. 1, 1996.…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
voor eeuwig
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.339 dwaal als de wind
door de laan van het leven
omgeven door rozen
in jouw laatste reis
reik naar licht
dat schuilt in het duister
zoek naar dromen
waar de fluistering breekt
en hoor de stilte
in het ruisen der wind
laat jou leiden
op dit bloemenpad
door de stem
die jou liefde belooft
zachtjes bemint
de eeuwigheid door…
Nachtpassage
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 Ik volg een zilverspoor
door een stralend mozaïek
van magische sterrenbeelden
en dwaal langs een hemelsbreed spectrum.
Gesluierde geheimen zweven
in het fluorescerende licht.
Verwonderd blijf ik steken
in de diepte van een ster
waar ruimte meer betekenissen heeft.…
firmament geen nieuwe sterren
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
664 je draait je om
ik om je heen en
vang de lach van maan
voor jou de zon alleen
je ogen lezen
onbegrip kijken door
mijn transparante ik
in ongekende verten
je lach brak af
ik zag dat jij
een ander nu je
warme aandacht gaf
ik firmament geen
nieuwe sterren in
het zicht en dwaal donker
rond zonder jouw licht…
lijkt wel een gevang
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
749 ik zie de mensen weer
van lang geleden
ze groeten me
ik was verbaasd
vroeg ze naar hun heden
maar iedereen had haast
ze maakten me onzeker
ik wilde naar mijn huis
maar niemand wist mijn thuis
ik weet nog dat ik
ben gaan dwalen liep
gewoon door vroegere verhalen
de nachten zijn hier lang
het lijkt wel een gevang
wie zal…
in zonnestralen
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.538 Ik zie je figuur
Omringd door zonnestralen
Daar zo lichtjes op de muur
Op het moment dat ik ga dwalen.
Zie ik je schim
In schaduwen verschenen,
Zoekend kijk ik in het rond
Voor dat je bent verdwenen.…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te dwalen…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Hallo wereld!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.196 kom dwalen
in een wereld vol verhalen
prikkel je zintuigen
droom over de aarde
ontmoet culturen
kinderen die leven
spelen tussen kamelen
in de warme woestijn
volkeren die één
met de ijskoude vlaktes zijn
zoek ver dichtbij in woordjes
de plaatjes van het boek
*Kinderboekenweek 2012
Thema: Hallo wereld!…
Een tweede leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
571 ben aan het verschimmen
alleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd
dwaal…
Stil water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Ik houd van de ruimte
in mijzelf,
waar ik kan dwalen
in gedachten, kan
dromen in een dag,
of soms een grote
klootzak ben.
Ja, ik ga daar flink tekeer
en menigeen die stierf,
misschien wel
een paar keer.
Wanneer ik stil,
in mijn hoofd verkeer,
spuw ìk in gedachten,
maar mijn ogen vuur.…
Quo Vadis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Wat is een dag,een jaar, een mensenleven
Wie weet, waarheen de wolken dwalen
En wat de nieuwe morgen brengt?
Alle vogels zingen van de jongste lente
Maar Gij, zonder uur of schaduw
Gij die nimmer wederkeert...
Ik denk je alle dagen om mij heen
Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
waarin jij voorgoed verdween...…
Een bericht van hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
456 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht van…
Zonder reserve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Mijn windstil hoofd
taalt niet eens naar muziek
we dwalen en kussen
dezelfde straten door
eten halve porties
van elkaar willen alles
samen delen geven
ons helemaal over
aan acht strelende
dansen met de vogels
op de bank van zand
de kaap van Ameland
drinken alle sterren op
en zwemmen dan
in spiegelwater
elkaars huid in…
Berg en Dal, Rijk van Go(e)d
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
607 Maar bezoek dat gebied
In het Rijk van Nijmegen
Ligt een stukje rijk van God
Het is niet alleen goed
Het is meesterlijk goed
Ik was er met man en hond
In Fletcher Hotel Erica geslapen
En heel veel gelopen, geklommen, gedaald en stil gestaan
Genietend van uitzichten, ‘doorzichten’, vergezichten
Waar we heerlijk konden toeven en dwalen…
nooit meer duister
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.122 waar de dans van het licht
jou omringt met leven
het tastbare verdwijnt
een hart zich sluit
nachtelijk dwalen
verglijdt in dansen
duister en licht
versmelten als één
zullen handen gesloten
langzaam ontvouwen
ontvangt zij het leven
dit liefdesduet
en het eind van dromen
wordt zacht gefluister
tranen een lach
nooit meer duister…
Een gedicht gesticht
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.096 Klanken, letters, woorden, zinnen
Dwalen hier rond in mijn hoofd
Er valt niets mee te beginnen
Maar ik heb het mezelf beloofd
Ik pak papier en ook een pen
en schrijf op wat ik nu hoor
En als ik dan eenmaal bezig ben
Een zin daarachter, een woord ervoor
Zo kan ik uren bezig blijven
Maar dan is er wel iets nieuws gesticht
Want door mijn…
Ik mis je zo...
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
2.684 Koud en stil
Kijken ogen
In de wereld
Koud en stil
Staren ogen
In het niets
Koud en stil
Kijken ogen
Vol pijn,verdriet
Koud en stil
Dwalen ogen
Gevuld met vele tranen
Koud en stil
Rouwen ogen
Missend de geliefde
Die er niet meer is
Vragende ogen
Zeggen zacht:"Ik mis je zo..."…
een zoektocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
800 hoe ik dwaal langs wegen
mijn bede klinkt steeds eender
doch hoofden schudden slechts
en haasten zich van mij vandaan
ik kan niet anders,
dan bij elke hoeve vragen
om uw verschijning en
klank van uw naam
mijn gang gaat alsmaar verder
soms vloekt men woorden
die mij nooit zijn geleerd
er is een poel, liefste
zwart als mijn gedachten…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
Gedachten
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
671 Zij gaan soms stuurloos dwalen,
vermoeid, van inhoud leeg.…
Mijn stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
918 Mijn stad, mijn stad,
waar ik in het donker struin,
dronken dwaal en die ik
stap na stap zo vaak doorkruis.
Mijn nacht en ontij stad,
waar straten in het donker
lanen zijn, met struikgewas,
bloemenpracht en bomenrij.
Zonder al die mensen en lawaai
en slechts mijn voetstap die
tegen slapende huizen klinkt.…