3707 resultaten.
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 - God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen brandde een blos van toorn op mijn gelaat,
En 'k vroeg: - ‘Hoe brengt mijn goede gids mij hier,
Waar al wat is, geen wezen heeft, maar schijn?’
‘Opdat uw lied,’ sprak hij, ‘geen logen vier',
Opdat uw hand zich niet verleiden laat
De Waan te plukken voor het ware Zijn!’…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 kuisheid lichter, neemt ons de maat,
verstoort contouren van het hart
vermomming van de toekomst
we keerden de gaven en de tijd
in de lichtheid van de tranen
die uit elk lichaam valt te raden,
vriendschap is de levensvorm die
men meedraagt in een afscheid
van het onvermijdelijke, een
blijvende boodschap in een kus
die alle schijn…
Ieder mens
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
667 En de zon begint te schijnen.…
Ik hou van
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
3.522 Ik hou van
doodgewone dingen
Maar het meest
van een lieve lach
Een lach kan
een schaduw verdringen
En zorgt dan weer
voor een zonnige dag
Ik hou van
de mooie gele zon
Hij verwarmt
en hij verlicht
Zou willen dat ik
zo schijnen kon
Dan scheen ik op
ieder droevig gezicht…
lichtvoetig
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.256 zij is een dame
haar in juiste coupe
perfect gekleed
van top tot teen
lichtvoetig schrijdt zij
door de dagen heen
zo denkt men want
uiterlijk is schijn
haar lijf
vooral gekleed
verwijst naar een
maatje meer
naar een nog niet
vervlogen jeugd
plooibaar
kwetsbaar
in haar eigen wereld…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.678 In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
Mijn
netgedicht
3.9 met 56 stemmen
1.425 Het verwerken begint
rukwind emoties spreekt
diverse talen
foto’s krijgen bijzondere
lagen in het labyrint
der onbekende gevoelens
verschijnen ongevraagd
als nieuw
terwijl ze zijn
mijn geliefde
maar foto schijn licht
waar jij mijn samen nog ik zijn.…
Eigenlijk een wonder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
682 Een nieuwe dag
weer klopt je hart
altijd een wonder
ook als je het
niet zo beseft
Weer adem je
in en weer uit
het leven stroomt
jij bent een deel
van dit geheel
Een schijn
van zekerheid
waart om je heen
onaantastbaar
iets van geluk
komt nooit alleen…
In prille lijnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
926 ik teken net
het nieuwe jaar
in prille lijnen
weet dat lente zal
verschijnen maar
de takken zijn nog kaal
somber is de lucht
het licht is nog tekort
om warme zon te schijnen
maar waar ik stop
knopt al een blad dat wacht
op het winterse verdwijnen…
les coquelicots
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
962 (l'important c'est la rose)
ik dicht een schilderijtje
'een zomers taferel'
met een handvol warme woorden
doch geen zin teveel
het zonnetje zal er op schijnen
de hemel moet strakblauw
en het weiland vol klaprozen
schrijf ik speciaal voor jou…
Gevangenisgedicht 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
881 Als ik de zon zie schijnen
door mijn tralies heen
en ik denk dan aan God daarbij
dan ben ik niet alleen.
We zijn dan met zij tweeën
heel dicht bij elkaar
dat is voor mij dan mijn manier
waar op ik God ervaar.
Al is hij dan niet zichtbaar
hem voelen doe ik wel
hier in deze eenzaamheid
van mijn kille cel.…
Jouw Sterretje
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.480 Daar waar de wolken zweven
en de kleine sterretjes schijnen
Daar ergens zal jij verder leven
verlost van je aardse pijnen
En als ik je erg mis
kijk ik eventjes omhoog
en zie ik jouw sterretje stralen
net voorbij de regenboog…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Geen commentaar...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.142 Flikker toch op
Het leven zonder schijn
Baar dan de vrolijkheid in gein
Ik heb geen zin in leuke taal
Ik flap het eruit, nu verbaal
En stort het over je uit
Ik verhaal
Ik heb schoon genoeg van je neerslachtigheid
Aan, uit
Licht, flikkerend zomaar
Allicht
Ik wil geen commentaar
Ik trek de stekker eruit…
In je armen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.165 Neem me in je armen
alleen jij kan me warmen
mijn hart ontdooien dat
een beetje was bevroren
til me over de hoge rand
naar de goede kant
laat het eenzame diep in
me voorgoed verdwijnen
zodat er weer licht in
mijn hart zal gaan schijnen.…
Celeste
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
546 hoe zij speelt met sluike sprietjes
langs het korstbemoste klinkerpad
en op het water een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
waarna zij open en bloot
de naaktheid van een boom belicht
om halfweg de ligusterheg
de schijn te wekken in het kreupeldicht
gevlochten bed van vergeetmenietjes…
Zwijgen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
499 Ogen schijnen de waarheid te vertellen
maar dan moet je wel kunnen lezen
anders heb je niets aan ogen.
Zonder er verder iets van te zeggen
geef ik haar een kus
omdat ik nog altijd om haar geef.…
in een zucht
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
694 hang m’ n wens
aan een witte wolk
blaas ‘m jou richting
hoop dat ie aankomt
zodat jij ‘m
in de schaduw kan lezen
zou mooi zijn
als daarna de zon
weer volop
zou gaan schijnen…
Mindervalide.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
832 Ik kan niet meedoen, altijd aan de zijlijn,
De brede glimlach op mijn gezicht, niet meer dan schone schijn.
Tranen branden achter mijn ogen, maar ik laat ze niet zien,
Mijn hoofd naar beneden gebogen, en tel langzaam tot tien.
Pijn in mijn hart, pijn in mijn ziel,
Omdat wat men zag, toch niet beviel.…
Nachtrust
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
795 De sterren schijnen
helder en klaar...
Daar zie ik de maan zowaar!
Het is een stille nacht
de maan houdt trouw de wacht
tot de morgen weer verschijnt
en de stille nacht verdwijnt.…
Als het kon.
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.336 Als het kon zou ik de zon
voor jou laten schijnen
je hart verwarmen zodat
het niet meer koud zal zijn.
Als het kon zou ik de zorgen
voor altijd laten verdwijnen
kan ze alleen met je delen
het verdriet helpen dragen.…
Als
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 Zal de zon gaan schijnen
ook je weer verwarmen
licht zal je liefdevol omarmen.…
Over de knijpkat.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 Laat je licht maar volop schijnen
Dat ben je aan jezelf verplicht
Zet als teken van waardering
Eens je naaste volop in het licht.…
Oplijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 ik flankeer mezelf
treed uit gedachten
aanschouw, divergeer wijdlopig
reik tot lijfelijk afscheid
ik land mijn walvislichaam
op zwaartekrachtig zand
tegenover dunne kustlijnen
breek ik mijn laatste glazuur,
kristallijn, bij rechtlijnig ontwaken
is alles beter dan schijn…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
Onderweg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
871 Onderweg
in heldere
sterren schijn
op zoek naar
hart en ziel en
goede moed
mag Bethlehem
nooit het einde
van de reis zijn
maar juist
het begin
nog net niet thuis
maar de plaats
die we passeren
als we daar willen
aankomen voorgoed…
Adieu
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.137 wanneer opnieuw een mens je verlaat
en stilte je bedekt
dan is het alsof de zon
nooit meer zal schijnen
de eenzaamheid
een krater slaat
dat gat zal nooit
meer sluiten
de pijn niet meer verdwijnen
en het gemis
vreet zich een weg
door de paden
van herinnering
naar buiten
en ik huil…
de zon schijnt altijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
516 de verblindende schijn
van het aardse genot
weeft een donker gordijn
om het wezen van God
want ook al is Hij de bron
van het eeuwige licht
zoals een wolk voor de zon
bedekt waanzin ons zicht
wie de lust kan bedwingen
en de hebzucht kan temmen
zal Zijn glorie bezingen
in ontelbaar veel stemmen…
1%
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
767 Wie wast zijn handen schoon in schone schijn
en stuwt de maxima in Quote 500
tot hoogte die ons kwaad maakt en verwondert?
't Zijn niet de minima, die lijden pijn
Er gloren bovenwerelds witte boorden
die tot voor kort tot d' onderwereld hoorden…