1227 resultaten.
Verdraagzaamheid
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
644 De ooit zo mooie wereldbol,
Vol liefde en culturen,
Verliest langzaamaan zijn mooie glans,
emoties die verzuren.
Discussies worden feller,
de wereld die verhardt.
Zoveel verschil van meningen,
Men raakt stuurloos en verward.
Verschil dat maakt de mensen
juist mooi en zo uniek.
Sta open voor een ander,
ga niet voorbij aan de ethiek.…
Wondere zolder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Nog één week in sferen
van glans uit de dozen
met spiegelreflecties in plexiglasfiber
In sprookjesland
toverrijst schoteltjesogen
donkere stuiters in
zielsdiepe vijvers
Magische kerstster verlichtingsmomenten
van engelhaarslingers
en bambikijkers
Kindervermaak in
een klein paradijs
de wondere zolder
als speelgoedpaleis…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Wie zal het droomrijk betreden
met een gouden glans op het gelaat?…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Water als water
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.247 Je zegt: En dan is het weer over,
daal ik verzachtend neer in
een kom tussen bergketens,
verbreed de glinstering tot glans
en spiegel.
Ik zeg: zo ken ik je,
zo houd ik van je,
water als water.…
Klatergoud
hartenkreet
4.1 met 58 stemmen
1.827 schaduw volg je mij
Ik voel je dicht tegen me aan
Draag je mee en houd je vast
Ik kan je maar niet laten gaan
Als een visioen vol verlangen
Zweef jij zomaar om mij heen
Verstrikt geraakt in mijn hart
Licht van liefde zwaar als steen
Als in een waas ruik ik je geur
Heerlijk zoet en zo vertrouwd
Zo dicht bij mij en toch alleen
Verloren in glans…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Het begint langzaam door te dringen
uitgewreven ogen in glans gevangen
diep in het hout, blijvend hard van binnen,
dat beeld zal niet meer veranderen.…
In tijdloze liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
581 ik hoef de edelstenen
van je schitterende
talenten niet te poetsen
jouw goud en zilver
hebben hun hoogwaardige
glans al van nature
in het kristal van
je stem smelten warme
tonen tot strelende melodie
met de bekroning
van een stel stralende ogen
komt eeuwige schoonheid boven
ik weet je volmaakt
in tijdloze liefde geschapen
jouw…
Ansicht
gedicht
3.1 met 26 stemmen
8.891 Ik geloof niet dat ik mij te goed voel
om te toeven tussen oorzaak en gevolg,
maar ik kan slecht zonder wonderen van gratie,
zon die meer mag maken
dan van beton na marmer goud,
onverdiende glans in den blinde,
overvloed die de adem neemt
en over de eeuwen stuwt.…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde
werd bedreven en jouw hoge hakken
een kuiltje in mijn buik hebben achtergelaten
toch glans…
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Warmte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
567 Een hart van brandende kaarsen
Een hart van witte wolken
Een witte roos
Een ondergaande zon een goude glans
Rode tranen
Een rode roos
Warmte
Een sterren hemel
Een hart van liefde uit zee
zoute tranen
Handen samen
Warm zand
De zee zingt
Ogen spreken
Een weerspiegeling
Een weerkaatsing
Een evenwicht…
adrenaline
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
937 Jij bent mijn adrenaline
prikkelt mijn ijdelheid
Voed me met verlangen
de liefde waar ik me in bijt
Jij bent een man met ballen
ik zwijmel van geluk
Slaap het liefst in je armen
je bent intens en verrukkelijk
Jij bent gisteren en morgen
passie in het kwadraat
Ik straal de glans van liefde
zolang jij naast me staat…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
Ontluikende mystiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wat ik creëer
heeft geen handen en voeten meer
zij werden afgeschoten
voor ze konden werken en lopen
het gouden moment
snel neergepend
in gloedvolle woorden
verliest meteen zijn glans
reflecteert nog
eenmaal in verbleken en
laat ons slechts de vage schijn
van hoe het ooit had willen zijn
het is als glas
nog buigzaam transparant…
Clematis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Onzichtbare draden
verbinden jou en mij
doorzichtig als ijle wind
zuiver water uit een beek
stralen van zonlicht
glans van maan
teer als kristal
in kleuren van zirkoon
met zachte fluister
als briesje door blad
streling door windvlaag
over teer jong gras.…
Onkruidvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
938 Woeker in mijn dromentuin
als rebel in verloren land
strek jouw berenklauwen uit
maak alles wat te mooi is droef
geef jaloezie een nieuwe glans
naast paardebloem en poezenboot
breng jouw dromen nog een kans
door bloemenzaad en koeienmest
floreer jij mooier dan de rest
vanavond tijdens lentedans
met dwazen die jouw ziel niet zien.…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dofheid
Het is nog
niet 'mijn tijd'
ik ben nog in de groei
ben onbekend
met een doodlopend straatje.…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het is fantastisch,
als de rode zon met zijn
optimale
glans over de zee ons
kan beïnvloeden in
weerspiegeling van
schaduw en den rijk ter
zeeën.
Foto Dick Voogd…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
verscheurd
netgedicht
3.4 met 189 stemmen
22.831 De pijn is groter dan de dagen
die ik steeds weer beleven moet
genadeloos verplicht te dragen
wat ongevraagd de leegte voedt
Geluiden uit een stil verleden
schreeuwen om een tweede kans
verlopen vlekken op het heden
geven illusie nog meer glans
Geheelde wonden scheurden open
toen mijn allerengste dromen
gehuld in schijn naar binnen slopen…
stil geschreeuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.345 geschreeuw in het duister
verdreven stilte
verward zijn dromen
waar harten geraakt
leven aanvaarden
in hoop en verlangen
reiken naar morgen
waar liefde ontwaakt
in de glans van jouw ogen
mijn wereld in dromen
geschreeuw door de nacht
gefluister overdag
waar liefde gebleven
nooit verdwenen
gehuld in harten
in stilte wacht…
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 Uitgebreid de zonnestalen
met schitterende glans
ver over bergen, dalen
de mensheid weer in trance.
De gaven en de krachten,
die op deze koestering wachten.…