6876 resultaten.
Ritme van de regen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
738 wijl herinneringen
dromen fluisteren
dragen wolken
regendruppels aan
ze tikken
op het zolderraam
een eigen melodie…
Spiegelende beelden
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.088 het regende
toen ik afdaalde
langs ons pad
met ingesleten treden
het was al lang geleden
dat wij hier waren
heb het lang gemeden
ik was het zelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
met zoemende muggen
maar hoor ook de kwetsbare
stilte tussen ons beiden
je sprak in
sprankelende blikken
over jouw luchtige…
Beelden uit een ver verleden.
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 Ik wil ze verwijderen,
die oude mails.
Het zijn nagels aan mijn kist,
die loze beloftes van jou,
de ik-hou-van-jou-tjes.
Hoe lief ik was en zo.
Maanden lang heb ik gezorgd
dat er elke morgen
een gedichtje voor je was.
Zo kwamen we dan
bij elkaar.
Het was fijn
het was gezellig
Gut, en ik met mijn stomme kop
maar denken
dat het echt…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Mijn geheugen voelt als korreltjes in mijn hoofd.
Zij zijn zo licht dat zij vanzelf gaan zweven
als door aanlandige wind licht verdoofd.
De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Ik voel nog de geknepen hand,
of dein op de schouders mee.
Soms hoor ik het piepen van zijn been.
Zijn gewonnen beker stond op de tv.
De slome zon leunt tegen het raam,
huidplooien kerven zijn gezicht.
Gesloten ogen vragen om stilte,
wat wil ik zeggen in het laatste licht?
Van alle ondenkbare dagen
houdt nu de gevreesde dag halt.
De handdoek…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.
De stroom heeft
de kiezels meegevoerd.
Rond en vlak zijn ze geworden,
ontdaan van breukvlakken
en doorklievende randen
van gespleten aard.
Langs de oever
zijn aangespoelde voetstappen
weer door woelend water gewist.
Wellicht heb ik mij ergens
in de weg vergist.…
Randverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 de klaarheid van het moment
de graagte van de geschiedenis
de plek die je van vroeger kent
de stilte van de getuigenis
het daagt bij vloeiende vlagen
een ongeschonden kindverleden
van voor de bewuste dagen
zo voortschrijdend vermeden
wat niemand meer kan horen
raakt in rangen kwijt
gaat in geheugen verloren
in de zomen van de tijd…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
In de krochten van mijn geest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Wat ligt nu nog onaangeboord
In de krochten van mijn geest
Een herinnering die mij bekoort
Waarvoor vrees ik het meest
Wordt daardoor mijn rust verstoord
Of blijf ik onbevreesd
Vroeger heb ik eens gehoord
Was het leven één groot feest.…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 de straat
ter hoogte van de Oude Molenweg
waar nu een of ander yuppenkantoor staat
toen begon de buitenwereld achter de heg
met rechtlijnigheid die in een kind omgaat
zoals het leven ooit wederkeert tot as
is dit een soort terugkeer naar de bron
het is een buurt waar ik lang niet was
waarheen ik wilde maar niet eerder kon
hier lopen herinnering…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 In de herinnering
Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast…
Toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 ze raapt schelpen
in gedachten van toen
voelt de ronding
van een vochtige zoen
de tong proeft het zout
dat de wind haar schenkt
ook al is de stroming koud
het is warmte die nog wenkt
de liefde streelt
haar vingers
in wisselende gang
heen en weer
haast opwindend
keer op keer…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 In het nu.
Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Zo’n avondjurk
met een fantastisch lange rok,
een blote rug, bijna bloot bovenstuk,
dat draag je bijna nooit.
Duur was die bovendien
en koud ook wel een beetje.
Zo’n mustang sport model met open dak,
een zwoele zomeravond
met even stoppen op een open plek
onder de volle maan en wat er dan op volgt,
wanneer je zo alleen bent,
zo saampjes…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij, nog altijd in afwachting
bijna drinkbaar, luister
want geluiden beklijven in
herinnering…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
In plaats van, slot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 De reactie van Kerima onder mijn sonnetje ~In plaats van, vervolg~
noopte mij tot het schrijven van dit versje.
~Maar tante wat u hier vertelt, is dat nu echt wel waar;
per week toch wel een keer of zes, dat kreeg u voorelkaar?
De melkboer en de kruidenier, de bakker, groenteman,
en dat dag in dag uit, nou zeg, u kon er wel wat van.
Hoe…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 De wind die huilde en ik deed mee
op die ene dag waarop jij mij verliet
Waarom je met mij stopte, geen idee
jij strohalm, mijn laatste grasspriet
De maan schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd…
Ochtendpost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 de letters zijn zo gerangschikt
dat zich woorden vormen
zich zinnen aandienen
op vellen flets papier
een handgeschreven groet,
kruisende, gebogen lijnen
mild, zoekend, vragend,
trillend, doorleefd, troostend
gevouwen tot verbloemde
handen, een stem op afstand
met het vullen van herinnering
als schuiflade van tijdloos verzet…
Eertijds
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 mijn voormalig purperen
gelaat verzoent zich met
het meer, blauwer dan vlak
rusteloos gesmoord
in onbegrensde hemelkleur,
spuigaten van ademvocht
spiegel tegen het hervonden
licht, drijvend op dromen
in vergeten dagdelen, met
nog een vermoeden van tijd
op een bloemenbodem
van steen, oproepbaar, dun…
Jouw dochter mijn nicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 in iedere vlinder zie jij haar
elke wolk is een teken
dat zij bij jou is
ik weet hoeveel je mist
en zoekt
tussen dagelijkse dingen
naar even weer die blik
of geur
herinneringen
ik herken haar soms in jou
die lach
de kleuren van jouw ogen
en leun op de herkenning
van toen zij jonger was…
Relatief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
830 De herinnering is
als het ontwaken
uit een dagdroom
Fijn, verdrietig, mooi
vaak alleen maar vaag
De realiteit onze kooi
de droom het verleden
vrijheid soms relatief…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens wordt verlegd
buiten het beeld van toezicht
en wildgroei de hemel beklimt
ik was nimmer verveeld, werd vaak
bemind, niets hoefde te worden
uitgelegd, echte daden werden verricht
in de tijd van gebloemde horden
die wilg, de herinnering…
Zoet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
539 De herinnering
aan jou
streelt nog immer
zacht mijn huid
Krult mijn lippen
in een glimlach
Warm en hemels
zoet
proeft nog je stem…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
leeftijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 is er een goed moment
voor zintuiglijk vergeten
pijnloos liefhebben of
lijfelijk herschikken
zit er vertraging in elk ogenblik
zoals mos op de bast
naarmate dagen verkorten
als er geen vragen meer zijn
kunnen we verder, we waren al laat
we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek
dronken zielsveel van ons hemelwater
deelden ooit één…