379 resultaten.
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Zij dansen op de oude zerken, van rood geaderd
marmer, waar eerst nog bloed en staal moest stromen,
spitte vloeibaar goud uit de schoot der weelde,
gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de
aarde in tweeën, een lege triomf zonder geweten.…
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 WIJ komen met metaforen, ja wij komen eraan
met onbesnaarde gitaren bespannen met levend cellofaan
wij bonte rovers, die muziek toveren uit alle holen
in de mooiste registers van oude onvermolmde altviolen
we zijn die gezichten die lachen in je marmeren tegels
die patronen van je fantasie tussen de regels
we zijn de wolken die nieuwsgierig kijken…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 Daar staat zijn bleek gezicht,
een marmeren torso in de ochtendkou.
Het is een hard begin. De droom is dood,
zijn trekken door de nuchtere tijd getekend.
Wat is verlangen als het tedere lijf besloot
dat op de hartstocht niet meer wordt gerekend?…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Ik ken u niet
zei de magere dwaas en hij liep op sandalen
van marmer. Een zeemeermin met reusachtige
borsten van slagroomgebak op ijshockeyschaatsen
draait als een geile vlinder pijlsnel in het
rond, op zoek naar een vis met zware kloten.…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 van goudstralen draden
komen torens steeds nader - word ik gedragen
Tot aan de glazen betoverde regenboog
waar de mistige poort wordt bewaakt - sluimerend
door een zilveren draak die het maanlicht weerkaatst
Ik toon hem mijn sleutel tot het hemels banquet
De feeërieke muziek uit fluiten voert mij
verder over vloeren van zachtverend marmer…
Bakvisjes van het gym
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
560 korai
nog onbemind maar wel begeerd
verlangend naar een secret date
- hoewel dat woord nog niet bestond
in hun door Plato en Ovidius gedomineerde gym -
met schone kouroi, sterk, sportief
als de strijders op die schalen
zwarte figuren op rode vazen
helden als Achilles, Ajax
en Griekse mythen, sagen, goden
vereeuwigd in het witte marmer…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.075 land
Tussen de bossen achter een smeedijzeren hek
Staat een kasteeltje zo sprookjesachtig
Mijn thuis de rust in mijn leven mijn droomplek
Hoge plafonds prachtige lang uitgerekte zalen
Kroonluchters van witte glinsterende kristallen
Vanaf het moment dat ik de oprijlaan betrad
Wist ik….Deze plek zal me bevallen
Een open haard met een wit marmeren…
Zwarte ridder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 één
keer op zijn gespierde arm, zijn dichtershand heeft al op de gitaar van Jimi geslagen,
Rotterdam kan de ogen sluiten, want de nachtburgemeester komt niet meer thuis, hij is
voorgoed in een jazzcafé blijven handen, rokerig als de mist die hij wist te blazen uit
zijn zwarte, geharnaste ridderlijf, zijn poëtische veroveringstochten staan in marmer…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Want ik,
ogen staren wijd uit,
ik ben bang,
bang me te verwonden
aan het witte marmer
van het beeld
dat ik van je had gehouwen
uit de verdichtsels
van m’n verwondering.
Schuchter was ik,
jouw beeld te breken,
bloedend aan stenen vingers,
ijspegels die gaan smelten
in de zoutige midwinterzon.…
1 november
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 Je ziet hier en daar een enkeling,
die oeverloos staart naar dat marmeren ding.
Wordt wakker mensen,
niet die ene dag kan je hen rust wensen.
Laat je hart toe, het verlies te verwerken,
gelijk hoe en wanneer,
aub doe het niet die ene keer!
Wij zijn de volgende in de rij en dat beseffen
wij nog niet.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur
En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 we hebben zoveel fun,
zeg ik ergens tussen het slachten
en het zachtjes terugleggen
van de schaamte op je marmeren lichaam.
geen zonde vandaag, geen echt vergrijp,
slechts de noodzaak om gekend te worden.
haar lach is de pleister op een oude wond.
twee dieren in een tijdelijk nest
het is niet echt, maar het is genoeg.…
EDELSTEEN ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.1 met 29 stemmen
7.920 God het jou, edelsteen van marmer,
gemaak : díe moedige een in jou huis
wat alle probleme kaf kan draf
aan meer as vyf dinge gelyk aandag
kan gee, ongeag hoe swaar jou kruis.…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Athene nog niet op de top van zijn macht,
Dat koning Kroisos, aan gene zij
der Aegeïsche Zee in Lydië heerste
Met Sardes als hoofdstad van 't machtige rijk
De wijze wetgever Solon, Athener,
Liet zich als een der verkoren geleerden
Door koning Kroisos onthalen, als Wijze
In een zijner Minosgelijke paleizen
Zijn troon van wit marmer…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 Van waar die tranen op die lieve wangen, bleek
Als marmer en van doodskou overtogen?
Vrouw! waarom vloeit uit die zo minlijke oogen,
Die bittre, droeve tranenvloed?
Wat droefheid heerst op uw gemoed,
En rooft uw ziel haar kalm genoegen? -
O Gij, die beter waardig zijt,
Wat smart doet u de boezem zwoegen,
Wat doet u wenen? - God!…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 .
---------------------------------------------------------
* die ’t hulsel...verdooft = die het gouden kleed
en het stralend haar van de dageraad verflauwt en dof maakt
* doen duiken van = doen buigen of zwichten voor
* braaf = mooi
* dat = zodat
* me = men
* marmelt = mengt (er als marmer doen uitzien)
* ontdek = ontbloot
* zonderling…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 Het marmer is een koude hulde!
Mijn vrienden! welle een enkle drop
Uit uw gevoel'ge harten op,
(Is slechts de geest die mij vervulde
Zo liefelijk een hulde waard)
Wanneer 'k zal rusten onder de aard!…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 De berg, een zoon der wilde golven,
Met marmer, ijs, graniet omschorst,
Besluit wel, in zijn diepe borst,
Een rijke mijn van goud, maar ’t ligt onopgedolven:
Na eeuwen treedt de kunst hervoor;
De bergschors zwicht voor haar vermogen;
De gouderts, aan zijn nacht onttogen,
Stroomt eenslags nu de wereld door.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Het is waarom zang en muziek bekoort,
Maar marmer mij verschrikt en witte kleur,
Ik roode rozen liefheb en den geur
Van blinkend fruit en verf van donzig ooft.
Het is waarom een meisje een man belooft
Te stoven in haar armen en verlangt
Naar 't warme mooie huw'lijksuur, ze dankt
Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…