1291 resultaten.
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Lila vlinderstruik
als stromende waterval
dorstige vlinders
De Buddleja staat weer in
volle bloei, haar takken buigen zacht onder
het gewicht van kleuren die de lucht vullen, terwijl de zon
haar bloemen bestraalt en het geluid van fladderende vleugels de tuin vult.
Elke bloem lijkt de zomer vast
te houden, een toevlucht voor vlinders die…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.
Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken…
Een paarse belofte
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
488 Klokje in de kou
toont moedig zijn paarse bloem
winter is nabij
Aan de rand van de stoep
groeit het kruipklokje met zijn lage stengels,
stil maar standvastig. Een paarse ster die geen aandacht
vraagt, enkel licht vangt in november, zoals iets dat bloeit zonder verwachting.
Het zoekt geen steun van
andere bloemen, maar wie goed kijkt, ziet…
Servisch kruipklokje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 - campanula poscharskyana -
In het schier onafzienbare Floradomein
woekert een kruipende bloemensoort
waar ik nog nooit eerder van had gehoord -
er gaat maar één van in 't dozijn
een nietig en klein onderkruipsel, vandaar
de campanúla poscharskyana
familie der campanuliden
orde der bastaardasteroïden
van de klasse der spermatopsida…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Sneeuwklokje in gras
een wit kopje zonder stem
wiegt in de winter
Aan de rand van de winter
staat het sneeuwklokje met haar gebogen
hals, stil maar onafgebroken aanwezig. Een wit teken
dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt.
Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs. Wie traag…
Krieken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
301 Bij het krieken
der dageraad
kraait er geen haan
naar het zwijgen
der klokken
in de leien kerktoren
Ach, liet de acanthus
der genus galanthus
maar een goudzilver
bronzen geluid
in de velden en wegen
der camino horen…
FIJNTJES WEKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 In het beukenbos staan kale bomen
stram, geduldig en neerslachtig te wachten.
Wie zal hun kil waaiende gedachten
met zorg en wijsheid tegemoet komen?
Uit zware wolken dalen ademstromen,
beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten:
groene luchtige tapijten verzachten
harde grond met hun groeiende zomen.
Alle pluizen van de kleden zwellen;…
VERSLINGERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
298 Een luchtige open gordel
van bosanemonen
in beuken- en eikenwouden
kronkelt vol blinkend wit
met licht roze vermengd
om het statige Breda
werpt zijn ene uiteinde
over Nederlands grens
laat het sierlijk landen
in het Mariapark
van Meersel-Dreef.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.
Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 Waar zal je groeien, tussen het malse gras
en ga je bloeien, geurend naar de rivieren
die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Mijn aandacht volgt de lijnen
van wilde planten die zich oprichten in het
hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed. Het is een
verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem.…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 Zomerse stilte
boven de vlinderstruik
één witte vlinder
Wacht stil tot vlinders
rond je dansen. In je verschijning
herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog
je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats.
Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Een zeldzame bloem ontwaakt uit licht,
midden in de zinderende adem van de zomer.
Haar meeldraden trillen, heel even maar,
en stuifmeel poedert de namiddag goud,
om ons te louteren in onze naaktheid.
Zeg me, is er nu vrede in het mensenhart?
Wij waren getuige van een groot verlangen
om simpelweg in haar liefde te bestaan.
Nu verkleuren de…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Gerbera,
Je hebt de wetmatigheden meegemaakt van mannen die te vaak dronken zijn,
de leerschool van het liederlijke leven, hijgende stemmen en slechte manieren.
Je weet als geen ander alles over de onderkant van de samenleving,
de subtiele verschillen tussen arm zijn of rijk.
En toch—
Ik hoor de polsslag van de aarde in jouw stugge, harige stengel…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt
zonder…
Heren masturberen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
3.556 Leven als een plant
Guichelheil
Huichelt geil
Leeft uit verband.
Feest, vertier
Als ooit tevoor
Ontspoor
Als een dier.
Beweeg dit land
Verwijl
Niet onder zeil
Gebruik je hand !…
Winterliefde
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.292 Alles verkleurt en wordt weer ouder;
je handen witter, je haren bruiner;
de plant wordt kaal en de boom staat schuiner.
Maar je ogen, je lentegroene ogen
hebben die van mij nog nooit bedrogen.…
Vijf mei
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
988 Het stinkt hier niet
naar gewicht van
groen geverfde genieën
Een dun doek zweeft
van half naar heel
stok - buiten bereik
Plant zelf de mast
met de wereldvlag
in je navel - wees vrij!…
Medicijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 in mijn zomertuin
wordt tijd vertraagd
daar heradem ik
ik hoor grasjes groeien
bloemen vouwen open
in hun onnavolgbaar ritme
een zonnelach streelt
planten en bomen
alle kleuren trillen…
WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Winter (HAIKU)
blijft het dorre blad
langs de paden Duizendschoon
fraaie zaden - bloei
het nieuwe leven -
groene planten krijgen kleur
vurige vlammen…
De sterke voet der wet!
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
487 De sterke voet der wet,
plantte de voet daar net,
waar de man een foute
aanraking dulden kan.
Hij sliep op de straat,
was beschonken en wel,
de sterke voet der wet,
plantte die voet dan echt,
in het kruis van de man.…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Hardeman
een elf met vleugels staat
glimlachend op het blad
van een torenhoge plant
naast de bloem die opengaat.
Het laat zien hoe bloem, stengel
en de totale plant passen
met het beeld van de elf
in haar glimlach verpakt
zij kennen een gedeeld verlangen.…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 ga ik de planten water geven
tuinieren is mijn lust en mijn leven
vandaag kom ik er echter niet aan toe
ik ga naar het kerkhof met mijn moe
op het graf van mijn opa leg ik dan
de mooiste bloemen voor die lieve man.…
Antilope
snelsonnet
3.5 met 21 stemmen
797 Ik vraag me af of wat ik lees kan kloppen.
De algazel zou uitgestorven zijn,
Maar is nu weer gespot in een woestijn,
Waar het ondoenlijk is je te verstoppen.
Die antilope heeft ons bij de poot,
Of is er toch nog leven na de dood?…
In haar knollentuin
snelsonnet
3.4 met 45 stemmen
2.601 Toch, ondanks de benevelende stoffen
is het voor haar een hele goede plant.
Want juist voor mensen die met bomen spreken
valt er van hennep heel wat op te steken!…
Af en toe
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.013 Af en toe ga ik zitten
Schrijf iets op papier
Wat dat iets is weet ik nooit
Alleen het moet eruit
Iets wat in mij zit
En wat niet weet waarheen
Plant ik hier dan neer
Wat fijn toch
Dat er zoiets bestaat
Als een stukje papier…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 voor het venster
staat een cactusplant
met doorns
heel hard en scherp
zij staken
door mijn vel
heel diep naar binnen
ik riep nog
haal die plant
daar bij dat raam vandaan
wachtend tot sint juttemis…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 .'
Voor haast iedere plant is 't een bof,
maar een enkeling vindt 't een sof.
Prijzen vele het lied,
dovenetels toch niet,
want ze horen niet in zo 'n mooi hof.
De vrolijke planten waarderen,
de bloemen die graag musiceren.
De hofkapel sluit
met een toegift. 't Is uit
en de klaprozen applaudisseren.…