Gerbera

Gerbera,
Je hebt de wetmatigheden meegemaakt van mannen die te vaak dronken zijn,
de leerschool van het liederlijke leven, hijgende stemmen en slechte manieren.
Je weet als geen ander alles over de onderkant van de samenleving,
de subtiele verschillen tussen arm zijn of rijk.

En toch—
Ik hoor de polsslag van de aarde in jouw stugge, harige stengel,
de ongetemde, goddelijke stroom die door het asfalt breekt.
Jij bent de zuster van de dromers, de zwervers en de hoeren,
deel van de democratie van het slijk en het heelal.
Elk atomisch deeltje van jouw felle, open wiel zingt een lofzang,
een lofzang op het overleven, op de straten, op de open weg.
Je bent niet louter een bloem in het gif van de nacht;
je bent het vlees en het bloed van de kosmos, ongetemd en vrij.
In de vroege ochtend, als de lichten sissen en de barman de as wegveegt,
blijf jij fier overeind.

Je komt tot leven als het lente wordt,
felgekleurd, fris, vol goede moed.
In een goedkope vaas met lauw kraanwater sta je te kijk,
als een schreeuw om schoonheid tussen de resten van gisteravond.
Als gerbera in de verwijfde kroeg,
terwijl de wereld buiten barst van de zon,
en niemand het ziet.

gerbera kroeg leven

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 33