535 resultaten.
Slechte stoelgang
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.379 In het hoekje van deze warme kamer
verlept, vergeten, mijn rieten zitting stug
van alle billen die op mij hebben gezeten
ben ik vrijwel tot op de draad afgesleten
nu met een kermend krakkemikkige rug
die ooit stevig werd bevestigd met een hamer
Mijn baasje sleepte mij altijd kordaat naar achter
plaatste zijn benen wijd en trok me aan mijn poten…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Carnavalskraker
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.524 de maskers grijnzen dubbel ziend
gemaakte lol van binnen bezweet
narren treden buiten zichzelf
voeren grollen door gevulde keet
ze dolen van het innerlijk bevrijd
tussen licht beneveld en zwaar vermist
eentonig klinken ze de rijen
door hoempa papa pa opgehitst
wetend hoe de dorst te lessen
vergetend van het goed fatsoen
duister in de hoeken…
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Lieverd mag ik een lepeltje jus?
Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen…
Weg-Blijven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.332 zo nu ga ik maar weer eens
het zal er toch van moeten komen
daar komt nog koffie, je zit maar net
laat ons nog eventjes gezellig bomen
nog een kopje? Nou vooruit
een paar minuten zal wel gaan
laat me vertellen over vroeger dag
die liefde is zo kort bij me vandaan
heeft u vanmorgen ook visite gehad
is uw oude buurvrouw hier geweest…
Naakte waarheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.096 Schaamteloos laat zij zich staren
naakt als waarheid ongeschonden
naïef ontdaan, zo ongebonden
gekleed in slechts haar lange haren
macht wil haar in boeien slaan
haar onbevangen blikken vangen
om nog meer waarheid te verlangen
haar dwingen tot draaien over te gaan
Zij kijkt in schijn onaangedaan
haar hart bloost echter kloppend fel…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 Titel gehuld in mist
laat zich door sluier kuizen
nog voor ik je diepste wist
besefte ik mijn eigen gevoel
verward heb ik gezeten
kon met die maag niets eten
vol van nis verstopte muizen
veel te warm of plots heel koel
Woorden wervelen in kolken
missen betekenis en klank
mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong…
De diepgang van een glaasje
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.958 Vrolijk kets je over het oppervlak
cirkels vormen waar jij net nog was
als kringen van het vochtig glas
dat je zwier santé de lucht in stak
Omdat je het lustig oog ontbrak
liet je frivool de rokken hogen
lonkte me blozend, opgetogen
met blikken waaruit smeken sprak
Dan fluweel jij je dronken hoofd getemd en zwak
in schrijnend…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 Laat me leven in de warmte van je ogen
de weerspiegeling van je diepe zijn
waar sluimerzacht de kern ontwaakt
als de gesloten oester wordt gekraakt
en een parel glanst in wonderlijke schijn
Laat me weten hoe we zijn bedrogen
door de passie waarin wij elkaar verloren
pas nu besef ik wat jij tijdenlang al wist
hoe erg je me al die keren…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 Het klooster lijkt zwijgzaam in vrede
muren hangen oud de schouders krom
zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 Zij fantaseerde zelf het witte paard
waar ze als prinses op werd gedragen
toen hij knielde om haar trouw te vragen
leek zijn liefde binden heel wat waard
Meisjesogen glommen vertedering
toen deze prins eeuwige liefde vroeg
haar op sterke handen verder droeg.
Het feest was compleet met catering.
Nu kijkt ze terug op die jeugdige…
Vervagend
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.502 Haar hand smoort droge snikken
in smeken strekt de arm zich uit
kreten sterven zonder geluid
in de wanhoop van haar blikken
Knikkend zoeken de knieën grond
het lichaam buigt voor het geweld
moe van het strijden en geveld
door 'n schrijnende diepe wond
Verzwakte handen weggekwijnd
vangen nog even 't vol gewicht
voordat ze in d'r neergang…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 Seconden tikken tot minuten
weven fier kwartieren in ’n uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 De hommels worden wakker omdat het lente is
rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen
kikvorsmannen laten zich naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen…
Slagharen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
727 kak is zéér bescheten
ze blafte over honden
met lange slagtanden
zonder tuigen aan te brengen
viel het mij op
hoe zeer zij terug beet
een kleine aangelijnde gedachte
zo stond zij voor mij
goed op haar strepen
haar schapenvacht gleed
vals beschamend
van de schouders
een naakte waarheid restte
haar ware gedaante
het wufte door de wolf…
Kritiek
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.202 Als de wolf zijn tanden verliest
En de vos zijn streken
Wordt het schrift des dichters
Nog altijd argwanend bekeken
Maar de oude geleerde uil
Die leest vanuit alle hoeken
Begrijpt de essentie ervan
Hij leest dan ook andere boeken
Maar meestal zijn alle dieren het eens
En laten kritiek achterwege
Uiten lof voor hem die het schrift beheert…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Tot wolken schuiven voor de maan
en duisternis erbarmen biedt
verstilt het koor van wolf en jakhals niet.
Dan keert hij om, voldaan
maar onverzadigd en versuft.
Verzinkt in slaap. Vergeet.
En als de zon het oosten kleurt is hij
weer wolf onder de wolven.
Als de hemel zijn getal heeft
rijst de maan weer boven de kim.…
Welke weg dan ook!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
710 Miss geld-wolf, in haar schapenkleding,
ontdoet zich van haar zachte aaibare vacht
en gaat nog maar voor 1 ding.
Hoe kan zij zijn verdere weg verhinderen.
Hoe kan zij zijn geluk stoppen
want zijn geluk verkroppen,
zonder haar; kan zij niet.
Zijn geluk, zo pijnlijk..is zoals zij het ziet.…
Strijd in de mens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.066 Nu vragen mensen mij wel eens
welke wolf wint er dan,
en dan antwoord ik simpelweg:
degene die je voedt.…
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtigheid
voelde ze bevrijding
het was een vlekkeloze…
Zangeres van het duisterbiotoop
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
637 Zij weet hoe de nacht in het duister ademt
door heengaan van heimwee kust zij de zee
alles dat verloren lijkt
is niet langer zeewaardig
neemt het vulkanisch landschap
in haar dodendans mee
voel hoe de wolf huilt
in het duisterbiotoop
in dierlijke commercie
van het landenconflict
bemerk hoe tranen zich banen in beekjes
terwijl het…
Het herfst in me.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Het herfst in me al zit de kat als vanouds
stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik
wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets
en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 het uur van de wolf
straten gehuld in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust…
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg is naar nergens, het
eeuwige systeem van grazende
kudde, belaagd door wolf…
VANGST?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.160 De jeugdige wolf
waagt zich eens ver
van 't vertrouwde hol
ziet platgetrapt gras
ruikt een smakelijk dier
al zijn haren springen
bezweet overeind
elke spier staat strak
heel de wereld verzinkt
voor dat ene spoor
de dichter
nog pril of reeds aftands
wanneer
het steeds jonge gemoed
woelt zwelt slinkt smelt stolt
bij een komend vers.…
zeven sprookjesachtige senryu's
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
555 veel te laat
naar school gegaan: doornroosje
had zich verslapen
de inquisitie
kreeg bij heksenverbranding
bijstand van grietje
aantrekkelijk is
de schoen omdat hij me past
dacht assepoester
onderzoek wees uit
dat sneeuwwitjes maagdenvlies
zeven gaatjes had
roodkapje leerde
een les: wie naar oma gaat
gaat naar z'n grootje
de wolf…
Ideologie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 zijn geteld
zijn bos is geveld
niemand gelooft toch meer
wat hij heeft verteld
zijn dagen komen niet weer
maar toch loert zijn ideologie
nog op iedere hoek
een ander neemt het roer en zie
hem geloven ze deze keer
het gaat sluipend, heel achterbaks
mensen gaan erg laks
met vrede om
maar het is niet vanzelfsprekend
hij is een wolf…
Op haar plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 weg naar huis
Thuisgekomen badkamer en toilet
niet meer vinden en zelfs verdwalen
maar met een opgeruimd hoofd
vrijwel leeg alles weer verdragen
Zelfs het geblaf van de honden
het krijsen van vechtende katten
zingen van vroege vogels
in het licht van de nacht
Hoorde Roodkapje snikken
om het snijden en dichtnaaien
van de grote, boze wolf…