1232 resultaten.
rivier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
881 zilveren breedte onder
veeltintig grijze atmosfeer
wind brengt huivering
in de verte daalt de hemel
in schuine strepen neer
versluiert de sombere toren
land en lucht spiegelen
in de trage stroom
die drast en sombert
het land verwatert
en regen ruisend meevoert
naar de grijze einder…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Als donk're watertorren
liggen de duwbakken
stil te dreigen
in geslagen zilver
voor het eiland
bij de witte brug.
Uit de waas van hoogbouw
vloeit een schitt'rende kronkel;
sleepbootje schuift eindeloos
traag door het perspectief.
Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
Droomprinses
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.649 Een ranke cipres in de chaos
Verzonken in haar warme verten
lijkt de leegte vergaan
kus ik haar zoete licht
vergaar haar tere stralen
Maar
als de weergalm
van haar woorden
mij omsluiert
zing ik
hoog in mijn wolkentoren
van een zilveren maanhart
een ijle liefdesdroom
die oplicht als een verloren ster
in Andromeda
eindeloos ver…
Houtbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 Ik zie blank hout
het is eiken, geloof ik
dat houdt levenslang
de dood doet niet mee
aan de uitverkoopwoede
schreeuwende letters als
nu kopen pas in 2015 betalen
zijn aan hem niet besteed
al laat ik mij nog niet kisten
die mooie zilveren draagbeugels
op stelling twee neem ik vast mee
wat zal mijn laatste lach
stralend zijn…
mijnenveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 het lijkt niet eens moeilijk
vliegen met stramme vleugels
schateren met de wind mee
pluizen volgen op hun vliegroute
een vink uit een pimpelmees
een arend naast een valk
of het gekraai van wat wel een
kraai moet zijn herkennen
maar giftige kruiden uit heilzame
vertrouwen versus wantrouwen
zwijgen als goud en het sprekend zilver
dat is…
Vlinderzacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
599 in de nacht dwarrelt de vlinder
vleugelslag in schaduw
aan de wand
omdat wakkerend kaarslicht
vertelt van liefde en van dromen
hij slaapt met zijn hoofd
tegen haar hartenklop
zij tekent met haar vinger
oeverloze verlangens
op het behang
zilver glimlacht de maan,
aan de sterrenhemel
als de vlinder neerstrijkt
op haar lippen
in een zachte…
tot........
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
2.359 zoals het licht
zal het altijd zijn
vergeten de nacht
verdreven de pijn
voor altijd
ontwaak ik de zon
zonder spijt
zonder angst
niet bang
voor het licht
dat schijnt
bescherm jij
ik kus
kus jou
en jij
jij kijkt
en ziet mij
dit afscheid
duurt niet lang
ik streel, streel jou
je wang
je zilveren haar
tot gauw
tot daar…
Ik raap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 Die ze dan zal vangen, samen
met de wolken zullen ze worden
gedragen over de zilveren zee
ver weg naar de verre horizon.…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Gedachten jagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 Als onweerswolken
Vol donder en bliksem,
Dreigend zwart getooid met
Verraderlijk zilveren rand,
Jagen oncontroleerbare
Gedachten door mijn brein -
Ze gaan er met mijzelf vandoor,
Zonder dat ik ook maar een moment
Boven mezelf word uitgetild -
Gedachten jagen,
Gedachten jagen,
En laten mij dingen doen
Die ik van mijn leven…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Evenzeer een eik,
erfgenaam in vader’s lijn
verbonden zilver.
Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 dwalend door het bos van mijn gedachten
zie ik ogen open door de bomen licht
hoor ik oren open in een luisterend wachten
woorden komen fluisterend op zicht
voel ik aan een tak vol bladeren van ontluikend groen
zinnen groeien tot een nieuw gedicht
zwijgen is zilver schrijven is goud…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
Waterval
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
788 Water glijdt over je heen
Het klettert langs je naar beneden
Je schittert in de zon
Goud en zilver spetteren in het rond
Regenbogen ontstaan aan je voet
Je bent een prachtig gezicht
Zo teder en o zo krachtig dat je bent
Het mooiste op aarde
Nieuw leven ontstaat in en om je heen
Je bent een pracht van enorme waarde…
Olijfgeheugen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.325 Jij, vlijmscherp uitgelijnd
op giftig azuur, koppig
en verstard vormenspel,
amalgaam van molm,
versteende stof en zilver,
schenk mij van je vruchten
de bitterste,
opdat ik herinneren zou
hoe de strijd gestreden werd,
paarden waren er, weet ik nog,
besmeurd met bloed en slijk.…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
Venetië
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.328 de gondel der liefde
voortgeduwd
door een
gondelier
trotseert hij
smalle grachten
schittert het water
als een zilveren rivier
luister hoe de
violen klinken
als geen ander bespelen
zij de liefde hier
rozenblaadjes
drijven op het water
tekenen van geluk
zo heeft ieder zijn manier
de avond kleurt
scharlaken rood
veroverd door…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…
Verslag van een spannende wedstrijd
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
2.408 De golven van Cape Verde
spelen badminton met zilveren vissen.
De golven zijn ferm,
de vissen spartelen van genot
onder de slagen van hun rackets.
Er staat veel op het spel:
de zon is een bokaal
op de bodem van de baai.
De golven storten zich
onvermoeibaar in de strijd,
de vissen kreunen.…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…
veel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 deze bloem met aaslucht
stelt haar zaad beschikbaar
voor anatomisch onderzoek
overedelmoedig en zo
zacht als dons (omhuld door zware zijden
stof met zilver- of gouddraad)
nadert haar einde…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Denken
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
518 Maar ik wil niet
Niet luisteren, denken
Horen, zilveren woorden laten spreken.
Slechts emotie
Overspoelen, verdrinken
Stikken, nooit meer denken
Mag ik – Kan ik
Voor deze keer, altijd een eeuwigheid
Niet meer denken?…