28807 resultaten.
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 Mijn liefde is als de zee die 't al omgeeft,
Met machtig aangedein van sterke baren,
Mijn liefde wil de wereld ommewaren,
En troostend lenigen waar weedom leeft.…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare hartenklop
Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde
Hij is haar poort naar een zachtere wereld
Hij is de sluimer die haar levend houdt,
het anker in een zee…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust,
die met wijde blik naar alle kanten tuurt,
bemoedigingen over de zee stuurt,
het eigen strand maakt tot een oord vol lust.
De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…
De highlights
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik hoorde
je lopen met
robuuste pas
op het net
gelegde
schelpenpad
keek om
in zee blauwe
ogen die blond
knipperden
tegen een
felle zomerzon
samen keken
we hoe golven
het wit van
horizon kuifden
en ik jouw warme
groet beantwoordde
het nat van
de plas verdween
waar jouw pas in
een lichter touche
de vloedlijn proberend
zonder…
Dallingeweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 was ooit meer
niet te vergeten
dan de paar huizen
die nu Dallingeweer heten
achter de Punt van Reide
had het dorp flink te lijden
delen zijn in oude tijden
weggespoeld in Dollardvloed
het was niet te vermijden
wie je niet vergeten moet
is Jarke de profeet
die al die voorspellingen deed
over land dat de zee had genomen
en dat land weer terug…
Vijf haikoe's
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.425 stier
man, jij verveelt mij stierlijk
koeioneert zij hem
high koe snuift zich naar
hoger sferen en zweeft weg
geen vee meer maar fee
de heikoe slaat de
eerste paal voor melkfabriek
Kaatje Honderddrie
de hijkoe twijfelt
hevig aan zijn/haar geslacht
geen klote aan zo
haaikoe ruikt overal
biefstuk en kan zichzelf wel
opvreten in zee…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen,
de zee in, die pijnloos is, achter de branding door.
-------------------------------------------…
de wereld van gisteren
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.636 hoorbaar nog
in het geknisper
van nootjes
gekraakt
door muizen en ratten
de vloer met kurk
een man snurkt
moeizaam met pauzeknop
bekneld
tussen twee krukken
buiten huilen wolven
drie hoog boven
gilt een radiowekker
het landschappelijk decor
rilt van vrieskoude
sneeuw valt in kleine
vlokjes naar benee
op d’achtergrond
de ruis van zee…
Hittegolf.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.009 Hittegolf, gele lava,
Koude Frisdrank, IJscokar
Vrouwen borsten, smeltend zand,
Zwetend vlees, geur van zonnebrand,
Hittegolf zee bij Zandvoort,
Boeteboeken, wespenmoord,
Houten Rackets, Strandmuziek,
Gitaarakkoorden, Vis van Niek,
Duitsers graven ik moet gaan,
Kladblok vol dus nu maar staan,
Dag mooi Zandvoort je was mooi,
Puffend Hittegolf…
Niet meer alleen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.682 En voor mij schuimt de zee,
Draagt mijn gedachten met zich mee.
Eenzaam loop ik hier,
Zet mijn gedachten op papier.
Ik ga maar zitten in het zand,
En voel plotseling een hand,
Op mijn schouders neergelegd.
Zonder dat hij èèn woord zegt.
Zijn ogen zeggen meer dan duizend woorden,
Wat klinkt zijn liefdesaccoorden.…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .
De dag is daar,
de horizon verlicht .
De nacht is klaar,
veeg nu je tranen.…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Te zijn zonder levenslust
als een zee zonder kust.
Waar is die hand?
Waar is die schouder?
Waar is het leven?
Waar is iedereen?…
Benauwd
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
952 Op naar Katwijk aan Zee,
Daar doe ik nu aan de revalidatie mee.
En die psygologen ;ze zullen wel flink gaan wroeten,
Maar wil ik me beter voelen zal het wel moeten.
Maar echt het is reuze top,
Want je knapt er op den duur van op.
En echt ik schaam me niet,
Het moet er gewoon uit al dat verdriet.…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
2.546 Een lach op je gezicht
Zo zoet en zo hemels
Twee pareltjes glimmen
Als de zon op de zee
Het zijn je ogen die me aanstaren
Wat moet ik er mee?
Je bewegingen zijn soepel
Je danst als een elf
Ik voel me vreemd
Jij voelt je jezelf
Elfje owh elfje!…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande luchten.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand zoekt rust op je warme dij,
jij tast naar mijn droom.
Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn van kans.…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar de zee…
Ik heb U lief....
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.680 Maar langzaam gaat 't tanen
hoe zeer het me ook spijt
de bossen en de heide
de duinen en de zee
raken hun schoonheid kwijt.
Graag wil ik blijven wonen
maar misdaad viert hoogtij
en de softe politiek
maakt in dit kleine land
het leef-klimaat doodziek.…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
Sarah
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
7.569 in jou
ligt poëzie
zoals het geluid
van de zomer
een dans door wind
met zicht op zee
ik luister
steeds dichter
naar jouw meisjesdromen
de vrouw in later
en verlangend vertrouwen
ik zeg: ik zie je graag
heel de tijd en nu
kwetsbaar
jouw schoonheid
die mijn hart weet te
raken…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
Mijn maan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.491 veroorzaakt door gemis en pech
ontspringen tranen
reeds onderweg
in verschillende banen
naar die grauwe plas
Ragfijne gedachten
krachtig
maar onzichtbaar
rijgen onze zielen
teder aan elkaar
Vier weken wachten
op je onmisbare gezicht
slapeloze nachten
hunkeren naar dat rustgevende licht
nu ik plots
in het donker ben gehuld
en de zee…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om 't lied dat klinkt van over zee,
een steeds opnieuw beginnen;
om taal en teken, huid en haar,
om hier en nu beminnen -
een glimlach naar Hierboven…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Hardvochtige vrouw, spreek nog eens zacht
over de kinderen in je handen en de avonden
dat je stenen gooide in de zee. Hoe de hekken
om je pijnboomtuin open gingen en de gekken
stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Ik zie je daar al staan
heel alleen starend naar de zee
kijkend, wachtend op de golven
verlangend naar de rust en stilte.
Je was aan het zoeken
maar kwam niet verder
genieten zat er niet meer bij
het werd je allemaal te veel.
Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
Gewiegd
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
703 in en uit de ademtocht op het deinen van de zee
lichtgewicht gedragen
welbewust van overgave
strelen golven welvend voldoening
van een warme waterwieg
nachtdonkere diepte tintelt
helder gekleurde levenskracht
in zwierig ritme begroetend
de zonneklare moederlach
ongemerkt lengen vreugdetranen zilt
de gul geschonken zachte schoot
seconden…